Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1991 - pagina 82

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1991 - pagina 82

4 minuten leestijd

'De zachte uren', wanddecoratie van R.N. Roland Holst, in 1912 gemaakt voor een door H.P. Berlage ontworpen gebouw.

riëtte en hem: "Als ik nog een leven vóór mij had zou ik 't vrees ik niet uithouden, maar nu zal ik er mij toch hoop ik wel doorslaan, 't Moeilijke is dat ik door 'die derde' (dat komt als beeldspraak mooi uit - derde internationale) een steeds grootere walging voel, ja dat is 't hielden van 'zachte krachten'. Men woord, want wat er mooi in is, is beschrijft elkaar uitvoerig over alle e uitgave van de brieven is dolven onder de afschuwelijkste afziekten - ernstige zoals Adriaans verzorgd door Erik Menkval van retoriek, leugen, aanmatinierkwaal en minder ernstige zoals veld en emeritus hoogleraar ging, opwinding en geestelijke onHenriëttes griep of Adriaans buikje Margaretha H. Schenkeveld. In hun tuchtigheid." - en over de relatieproblemen die inleiding schrijven ze dat alle drie de men om zich heen tegenkomt (Jany briefschrijvers zijn begiftigd "met Wat jammer dat Henriëtte zich over Laren: "een prullemand is 't een niet onaanzienlijk epistolair ta- nooit eens zo heeft laten gaan, als van mislukte huwelijkjes en geluk- lent". Dat zijn helaas wat al te grote het over die zangeres ging, waar ze kende avontuurtjes, een plancher woorden. Vooral omdat Adriaan en toch ook haar gedachten over gehad waar vele mis-steps gedanst wor- Henriëtte eigenlijk zelden het ach- zal hebben! den"). terste van hun tong laten zien. RiDe familieleden bereiden logeerpa- chard doet dat gelukkig wel. De e brieven van Richard krijtijen voor, tijdens welke uitgebreid mooiste brieven in deze bundel zijn gen een meer gelaten toon gewandeld gaat worden. Ze vertellen geschreven door de enige Holst die als hij zich oud voelt worwat ze in de tijdschriften hebben ge- geen dichter was. den. Hij werkt nog steeds hard aan lezen en wie ze zoal zijn tegengeko- Henriëtte moet zich jarenlang heb- zijn grote opdrachten, maar is als men. Helaas beperken ze zich er ben gestoord aan de relatie van haar kunstenaar geïsoleerd komen te nogal eens toe te verklaren dat een man met de zangeres Ina Santha- staan: "Alles is hier verder 't zelfde, gedicht uit een zuiver gevoel voort- gens. Maar ze rept daar slechts over de hondjes worden oud maar blijven spruit en dat ze iemand graag mo- in een enkel zinnetje, na zijn dood. alle drie flink, en zij zeggen dat ook gen of niet. Richard stoorde zich op zijn beurt van ons." Wel gaat Adriaan uitgebreider in op aan Henriëttes relatie met het com- In 1937 krijgt Henriëtte, die toch al zijn vriendschap met Herman Gorter munisme, die haar als zij weer eens en Jacques Bloem. Over de laatste, met haar kameraden overhoop lag die aanvankelijk wordt ingeschat als steeds opnieuw zenuwinzinkingen een "talentvolle mislukte dwaas", bezorgde. geeft hij af en toe een grappige Regelmatig spuwt hij zijn gal. In anekdote. "Jacques Bloem sollici- 1921: "Ik kan er nu zelfs geen groot teert voor secretaris van een groote ideaal meer inzien, 't is een kat die glasfabriek te Leerdam!" bericht om zijn eigen staart draait en niet Adriaan. "Enfin, het glas is een zaak kan eindigen. Je krijgt 't gevoel dat waar hij al op vroegen leeftijd een als zij 10 minuten vergeten konden diepen kijk in had." Voor wandeiïn- waarom zij zich zoo druk maken, zij gen door de vrije natuur, Adriaans nooit meer zouden beginnen". Twee levenslange inspiratiebron, blijkt jaar later heeft hij het gevoel dat er Bloem niet het aangewezen gezel- 'een derde' is gekomen tussen Hen-

De mooiste brieven zijn geschreven door de enige Holst die geen dichter was.

schap: "Het maakt mij gewoon weg dol, zoo'n langzaam strompelend wezen, die voortdurend een halve meter achter mij blaast en kuchelt, en over alle dingen praat op een toon van een soort gemoedelijke Bodega-compromis."

D

D

Adriaan met oom Rik: gemoedelijk.

28

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991

VU-Magazine | 500 Pagina's

VU Magazine 1991 - pagina 82

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991

VU-Magazine | 500 Pagina's