VU Magazine 1991 - pagina 339

Dr. A. Dirksen: 'Leerlingen zullen nooit uit zichzelf in het ene lesuur toepassen wat ze in het andere lesuur hebben geleerd.' Foto John Claessens

Onderwijzers zouden daarbij wel kunnen overleggen met taalkundigen, maar wetenschappers moeten zich terughoudend opstellen. Een methode als 'Je weet niet wat je weet' (taalkunde voor de eerste twee jaar van de middelbare school, RB), die ook op de universiteit is ontwikkeld, sluit niet aan bij de lessituatie, dat heb ik gehoord van docenten." Misschien valt het in dit geval mee, want 'Gram-

Lieve Efteling De onderwijzers op de scholen waar het onderwijsexperiment van Van de Gein plaatsvond, hebben allemaal gevraagd of ze het lesmateriaal van de stelcursus konden krijgen. Het enthousiasme van de onderwijzers ove^ die cursus zegt meer over de kwaliteit ervan dan de toetsresultaten, zou professor Ger de Haan zeggen, Deze cursus, 'Distel' genaamd (acroniem van 'direct stellen'), is op de Amsterdamse Stichting Centrum voor Onderwijsonderzoek ontwikkeld door Van de Gein en dr. Gert Rijlaarsdam. 'Distel' leert kinderen allerlei verschillende teksten te schrijven. Na een grondige klassikale uitleg en een brainstorm over het onderwerp, maakten de zesde groepers iedere les een andere schrijfopdracht; een beschrijving, een droevig verhaal, een opdracht waarmee ze leerden hoe

VU-MAGAZINE—SEPTEMBER 1991

matica in Balans' is les voor les op verschillende basisscholen uitgeprobeerd door studentes, en daarna keer op keer bijgeschaafd. Een verhaal over grammaticaonderwijs dat lijkt op dat van De Haan is de visie van taalkundige dr. Arthur Dirksen. Het lijkt verdiend om Dirksen het voorlopig laatste woord in deze discussie te gunnen. Hij heeft een promotieonderzoek verricht

je alinea's maakt, een brief naar de krant, een advertentietekst (kort maar krachtig), een toeristische folder over hun eigen woonomgeving. Met die folder leren de kinderen een aantrekkelijke, wervende tekst te maken. De proefpersoontjes schreven (en speelden) een poppenkastspel om dialogen te leren schrijven. Dat vonden ze erg leuk, maar het grootste succes was het schrijven van een brief naar een pretpark om informatie te vragen. De kinderen vonden het prachtig dat een paar dagen na het zelf posten van de brief, er thuis een informatiepakket op de deurmat viel. Alleen de Efteling verpestte de boel door aan één kind een informatiepakket, bestemd voor alle briefschrijvers, te sturen. Ook voor de kinderen was er geen twijfel mogelijk over de vraag welke van de drie methodes het gewonnen had: de blauwe boeken (distel) waren veruit favoriet. D

21

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen