VU Magazine 1991 - pagina 165

dingen tijdens de omwentelingen in Oost-Europa. Over Jasperina de Jong, die in een interview verklaarde: "Wie in Nederland niet met enige regelmaat op de televisie verschijnt, bestaat niet." Over de schermcoëfficient, likability, telegeniek zijn en theatralisatie. Over het Duitse gijzelingsdrama. Over Marguerite Duras, die zei: "La httérature, c'est la reclame." Over de uitgestelde verschijning van 'Het verdriet van België' en 'De shnrof.dr. M. Janssens, letterkun- ger van Foucault', die de verkoop dige te Leuven, was die och- bevorderde. Over Boudewijn Büch tend verdiept in het eenen- en Louis Paul Boon op tv. Over twintigste deel van de Volledige poëzie op het podium. Over het Werken van Multatuli. Daarin ver- dunner worden van boekjes. Over telt de schrijver dat hij in 1881 een het korter worden van speeches. lezing moest houden in Dordrecht. Over de snob-tien van cult-boeken. Hij was maar liefst vier uur met de Over zekere collega's die meteen na trein onderweg en kwam te laat. Het de verschijning 'Het verdriet van was de enige lezing van Multatuli België' kochten, al vonden ze het die ooit niet doorging. Janssens trok duur, om het in hun koffer mee te zijn conclusie. Hij moest die avond nemen naar de Costa del Sol, waar zelf een lezing houden in Leiden en ze het niet lazen, zodat ze het later besloot vroeg te vertrekken, te meer maar aan hun vrouw kado deden, omdat het treinverkeer - het was fe- met de opmerking: "Lees jij het en bruari - hinder kon ondervinden zeg mij wat er in geschreven staat." Over een verhaal van Asimov. Over van de sneeuwval. een Hollands jongetje dat tegen zijn 's Avonds stond hij er op tijd, onouders zei: "Als julhe naar de radio deraan in een zaal die steil afliep als luisterden, waar keken jullie dan een arena. Hij gebruikte Multatuli's naar?" Over lezen als sociale variabelevenis als introductie en zo gaf bele. Over de correlatie tussen tvhij meteen aan dat hij aan de goede kijken en niet lezen. Over de leraar kant stond, want de lezing was de die een les aankondigde over Rimeerste in een studium-generalecyclus baud en van zijn klas te horen kreeg over 'Beeld versus leescultuur'. dat hij die naam verkeerd uitsprak. Janssens sprak gemakkelijk. Zijn lange gestalte was gestoken in een vlotte combinatie. Soms deed hij n dit was nog niet alles! Janszijn hand in de zak van het jasje. sens liet met zichtbaar genoeAan weerszijden van zijn kale voorgen twee videobanden zien, hoofd staken grijze manen omhoog via de zes monitors die in de zaal (voor geletterden: een Arthur van hingen: een clip van Philips over een Schendel-hoofd, maar met een gezin dat gretig gebruik maakt van vriendelijke uitdrukking). Maar belangrijker dan deze uiterlijkheden, was de knipselmap die deze Multatuliaan voor zich had liggen. Het was een waar pak van Sjaalman, met citaten, cijfers, anekdoten en vreemde, buitenissige woorden:

Rambo contra Rimbaud

P

E

O

ver de rol van CNN in de Golfoorlog. Over infortainment ("Thank you for being in our show", sprak de Amerikaanse presentator tegen de Iraakse amabassadeur). Over België als meest bekabelde land ter wereld: een electronisch Acropolis. Over feitendiarree. Over de urenlange live-uitzenVU-MAGAZINE—APRIL 1991

Sprekers

interactieve systemen en geen boe- Door ken of kranten meer in huis heeft; Johan de Koning en een een interview met de Amerikaanse communicatiewetenschapper Neil Postman. Wie nu denkt dat Janssens deze overvloed aanwendde om zijn gehoor eens flink wakker te schudden, heeft het mis. Zijn toon drukte bij alle schokkende feiten geen verontwaardiging uit, maar beheerste verbazing en vaak zelfs lichte geamuseerdheid. Maar je kunt je afvragen, stelde hij bedachtzaam, of de humanistische woordcultuur, de cultuur van -jawel! - het citaat, vier eeuwen na Erasmus wellicht aan gezag aan het inboeten is. Misschien wel ja, wie weet. In het huidige culturele klimaat is het, volgens Janssens, weinig verwonderlijk dat bepaalde mensen (hier noemde hij een stuk of tien namen) serieuze vragen gaan stellen. Zelf wilde hij het echter niet zo scherp stellen als bijvoorbeeld Neil Postman. Hij was voor complementariteit, media die elkaar aanvullen, en het harmoniemodel. Hoe dat model er uit ziet, zei hij niet, maar dat is gebruikelijk, dat zegt nooit iemand. Janssens eindigde zijn lezing met een pleidooi voor verlangzaming, een lof der traagheid. Doe het wat rustiger aan, was zijn advies. Blijf boemelen, neem niet de TGV. Lees eens een gedicht, snel niet enkel langs de krantekoppen. Nou professor, dat willen we best. Maar voordat we met u in die trein der traagheid stappen, voegen we graag iets aan uw motto toe: doe het wat rustiger aan en gebruik alstu- Prof.dr. M. Janssens: blieft wat minder voorbeelden. D licht geamuseerd. 23

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen