VU Magazine 1991 - pagina 33

Niemand was van de gelijkwaardigheid van alle stromingen overtuigd of dacht dat ze elk op hun eigen wijze een deel van de werkelijkheid onthulden zodat je, wanneer ze bij elkaar opgeteld werden, een totaalbeeld van de samenleving zou krijgen. Iedereen had zo zijn persoonlijke sympathieën en antipathieën. Het pluralisme, het stromingencon-

cept, was vooral een pacificatie-strategie. Voor linkse studenten en docenten was het een tactisch concept waarmee bewerkstelHgd kon worden dat in het onderwijs meer plaats werd ingeruimd voor kritische theorie en historisch materiahsme. Voor de meer behoudende docenten bood het pluralisme de mogelijkheid om gevestigde vormen van wetenschaps-

beoefening niet te laten onderspoelen in de zee der verandering. Het plurahsme als ideologie bood verschillende opponenten de mogelijkheid om de harde confrontatie uit de weg te gaan over de beste vorm van sociologie. Het was een manier om, ondanks levensgrote onderlinge verschillen, toch onder één dak samen te leven.

I

n de jaren tachtig kwamen de nadelen van dit concept steeds helderder aan het licht. Met name de grootste vakgroep van de subfaculteit sociologie bleek als los zand aan elkaar te hangen, elke medewerker had zo zijn eigen winkeltje. Onderling debat had nooit plaats gevonden, dat paste niet in de ideologie van het pluralisme. Het ging erom ieder in zijn waarde te laten, een eigen plek te gunnen; als jij mij met rust laat, zal ik jou niet lastig vallen. Kritiek werd al snel gelijkgesteld met poging tot moord. Dat slechte docenten daardoor oneindig lang de hand boven het

Al die stuurloos ronddobberende sociologische tobbes werden in één keer lekgeprikt. hoofd werd gehouden, werd op de koop toegenomen. De kleine subfaculteit sociologie werd in de jaren tachtig, toen begrippen als 'samenwerking' en 'kwaliteit' in elke zin van bestuurders en beleidsmakers terugkeerden, een gemakkelijke bezuinigingsprooi. Al die stuurloos ronddobberende sociologische tobbes werden in één keer lekgeprikt. Sociologie aan de Vrije Universiteit hield op te bestaan. Het kostte me weinig moeite bij dit voortijdige heengaan van mijn studierichting de ogen droog te houden. D Drs. Koos Neuvel is socioloog, wetenschapsvoorlichter van de Vrije Universiteit, en vast medewerker van VU-Magazine.

VU-MAGAZINE—JANUARI 1991

31

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen