VU Magazine 1991 - pagina 286

MARK TRAA

Heen

Sinds de eerste lancering in 1981, zijn er geen vijfhonderd vluchten uitgevoerd, maar slechts veertig. Aan de veiligheid wordt nog steeds getwijfeld. De valse O t l W jCi^Pkt* beloften van een ruimteveer Cll WCCl zonder bestemming.

De Space Shuttle is een vliegend eerbetoon aan de Wet van Murphy. Alles wat met een high-tech miljardenproject mis kan gaan is ook mis gegaan. Op zich hoeft dat niet erg te zijn; het aan het daglicht treden van mankementen kan leiden tot verbeteringen. Maar met het Space Shuttleprogramma is het anders gelopen. Na de aanloopfase hebben eigenaars van satellieten, wetenschappers en militairen zich vooral bezig gehouden met het nadenken over alternatieve middelen om mensen en materieel in een aardbaan te brengen.

H

Op 28 januari 1986, drieënzeventig seconden na de lancering, explodeerde de Space Shuttle 'Challenger'. Foto NASA

et zag er allemaal zo veelbelovend uit, bij de start van het project in 1972. De Shuttle zou een heuse lijndienstverbinding met de kosmos onderhouden. Voor de eerste tien jaar van bedrijf werden maar vast vijfhonderd missies ingeroosterd. Elke week zou er een ruimteveer van start gaan: vijftig vluchten per jaar. Het Pentagon tekende grif voor jaarlijks twintig van die reisjes. De helft van alle missies werd toebedeeld aan de wetenschappelijke wereld, die zich naar hartelust zou kunnen uitleven in het door Europa gebouwde Spacelab. De werkelijkheid steekt schril af bij wat in die eerste ontwikkelingsjaren werd voorgespiegeld. Sinds de maidentrip van de Shuttle in 1981 zijn er geen vijfhonderd, maar slechts veertig vluchten uitgevoerd. Een gemiddelde van vier per jaar. Het Pentagon voerde slechts een handvol puur militaire missies uit. Er vlogen vier Spacelabs, waarvan twee met een Europees karakter. Een belangrijke oorzaak van deze wel zeer lage vluchtfrequentie is te vinden in technische problemen. Nadat de eerste missie een uitstel van drie jaar kende door allerhande kinderziektes, is er nauwelijks een 12

Shuttlevlucht geweest die zonder veelvuldige scrubs van start ging. Op zich is dat niet erg, zolang de veiligheid er maar mee gediend is.

en China stortten zich op de satellietenmarkt en wisten zich te profileren met hun low-budget-lanceringQn met traditioneel betrouwbare draagraketten. De Sovjets gooiden vrijwel Op 28 januari 1986 werd deze inter- hun complete rakettenarsenaal in de pretatie echter gelogenstraft door strijd. Dat hiervan nauwelijks gehet ongeluk met de Challenger. bruik werd gemaakt, kwam vooral Zeven astronauten, een satelliet, een door handelsbeperkingen die van experimentenplatform en een orbiter Amerikaanse overheidswege werden gingen verloren. Het Shuttlepro- opgelegd. gramma werd tweeëneenhalf jaar stopgezet. De gevolgen hiervan wainnen de Verenigde Staten ren wereldwijd merkbaar. De wachtvond een sterke omslag lijst van satelUeten die voor een plaats, ten gunste van de Shuttlelancering stonden ingeroos- wegwerpraketten waarvan gedacht terd, groeide. Voor het eerst zochten was dat ze binnen afzienbare tijd exploitanten van commerciële Ame- zouden zijn overvleugeld door de rikaanse kunstmanen naar buiten- Shuttle. De produktie van Atlas-, landse raketten om hun kostbare la- Delta- en Titanraketten werd opding omhoog te brengen. gevoerd. Ongelukkig genoeg exploDe Europese Arianeraket profiteer- deerden kort na het Challengeronde hiervan het meest. De Sovjetunie geluk exemplaren uit elk van deze

B

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen