VU Magazine 1991 - pagina 431

Op kerstavond 1968 draaiden drie Amerikaanse astronauten rond de maan in hun Apollo-8 ruimteschip. Tijdens deze historische vlucht lazen de ruimtevaarders een gedicht voor dat bestemd was voor de mensen op aarde, meer dan driehonderdduizend kilometer van hen verwijderd. "Het was de nacht voor kerstmis en ver weg in de ruimte had de ApoUo8 bemanning zojuist de maanrace gewonnen", luidde een fragment uit het gedicht. De wereld was toen nog slechts zeven maanden verwijderd van de eerste bemande landing op de maan. Op 20 juli 1969 zetten Neil Armstrong en Edwin Aldrin voet in Mare Tranquillitatis, de Zee van de Stilte. Was er een maanrace? Of beter gezegd, deden de Russen mee aan de race naar de maan? Direct na de Amerikaanse triomf in 1969 feliciteerde Moskou de ApoUo-astronauten, maar ze deden voor het overige hun best zo onverschillig mogelijk over te komen. Het was nooit hun bedoeling geweest de Amerikanen voor te zijn, zo lieten ze weten. Maar als - als - ze dat wel van plan waren geweest, dan zouden ze de Amerikanen hebben verslagen. Het Russische maanprogramma bouwde volledig op robotverkenners, zo was de lezing van Moskou in die tijd. Die waren goedkoper, flexibeler en konden zonder gevaar voor mensenlevens worden gelanceerd.

een historische speech voor het Con- 1962 begonnen de Russen met enige gres gaf hij opdracht tot het laten zorg de ontwikkelingen in de VS te landen van een mens op de maan en volgen. hem veilig naar de aarde te doen In oktober 1963 zei Chroetsjov: terugkeren. "We zullen zien hoe ze naar de Het was de enige mogelijkheid voor de Amerikanen om op gelijke hoogte met de Russen te komen in de verovering van de ruimte. Het gevoel van vernedering in de VS was algemeen. De goedkeuring van project ApoUo vergde daarom nauwelijks enig politiek gekrakeel. Veel westerse waarnemers gingen ervan uit dat de Sovjetunie zou proberen om in 1967, op de vijftigste verjaardag van de Russische revolutie, een kosmonaut op de maan te laten maan zullen vliegen en hoe ze daar 20 juli 1969: de landen. De maankoorts werd daar- zullen landen en, wat veel belangrij- Amerikanen winnen door in de VS alleen maar intenser. ker is, hoe ze zullen terugkeren. Wij de maanrace. Armstrong en Aldrin "Ik ben ervan overtuigd dat we de zullen geen mensen naar de maan naderen het Russische douane moeten passeren zenden zonder grondige voorberei- moederschip na hun als we op de maan aankomen!" pa- dingen. We hebben geen zin in een verblijf op de maan. Foto NASA niekte Wernher von Braun, de Duitse wedloop, dit zal alleen maar leiden raketgeleerde die aan de wieg stond tot de vernietiging van mensenlevan het Apolloproject. vens. In ons land bestaat een grapje: In het Kremlin vernam president 'wie op aarde ongeduldig is, moet Chroetsjov de Amerikaanse maan- maar naar de maan gaan'. Voor ons plannen van Valentin Gloesjko, des- is het goed genoeg op aarde." tijds chef-constructeur van de Russische raketmotoren. Chroetsjov deed m de verwarring groter te het Apollo-project toen nog af als maken waren er kosmonaupropaganda; de Amerikaanse ruimten die er geen geheim van Astronaut Harrison tevaart stond nog in de kinderschoemaakten dat de Sovjetunie de Ame- Schmitt naast een nen. Slechts een handjevol Amerikaenorme rots op de rikanen wèl te vlug af wilde zijn. In maan. nen was in de ruimte geweest. Pas in oktober 1963 zei Valentina Teresh-Foto NASA

Als - als - ze van plan waren geweest de Amerikanen voor te zijn, dan zouden ze de Amerikanen zeker hebben verslagen.

O

H

et was een Russische sonde die als eerste foto's van de achterzijde van de maan maakte. Een Russische capsule plofte als eerste door mensenhanden vervaardigde voorwerp op de maan neer, en strooide prompt medailles met hamers en sikkels rond. Deze 'Loena'-vluchten waren doorgaans redelijk succesvol en in elk geval stuk voor stuk een klap in het gezicht van de Amerikanen. Toen John Kennedy in 1961 president van de Verenigde Staten werd, hadden de Russen vrijwel elke troef in de ruimtevaart in handen. Ze brachten de eerste satelliet in de ruimte - de Spoetnik-1 in 1957 - en het eerste levende wezen, het hondje Laika in 1958. De zegetocht van de Sovjetunie in de kosmos culmineerde in de ruimtevlucht van Joeri Gagarin in 1961. Nog geen maand hierna startte Kennedy de maanrace. In VU-MAGAZINE—NOVEMBER 1991

J-^':--

25

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen