VU Magazine 1991 - pagina 201

seum trekt jaarlijks negen miljoen mensen en is, met nog acht andere musea, gevestigd aan The Mali, de lange groenstrook tussen Capitol Hill en het Washington Monument. De behuizing is imposant: een lichtroze marmeren kolos, bijna driehonderd meter lang en dertig meter hoog. Binnen keert de menselijke schaal snel terug. Aan de informatiebalie zitten acht bejaarde dames en heren. Wat zouden Amerikaanse musea moeten zonder vrijwilligers? Een trillende hand trekt een cirkel op de plattegrond, een beverige stem voegt er geroutineerd aan toe: "Hier staat u. Als u de ruimteschepen wilt zien, moet u daarheen." Het heelal is kennelijk populairder dan het luchtruim, maar daar trekken we ons niets van aan. De gigantische zalen in beide vleugels spreken al direct het meest tot de verbeelding. Het pubUek kan zich er vergapen aan authentieke pronkstukken en nagebouwde modellen uit de aeronautische geschiedenis. De toppers in de afdeling luchtvaart zijn de Flyer, waarmee de gebroeders Wright in 1903 hun eerste vluchtje maakten, en de Spirit of St. Louis, het toestel waarin Charles Lindbergh in 1927 moederziel alleen van New York naar Parijs vloog. Wie zich losmaakt van de grote spektakelstukken ontdekt in de naastgelegen kleinere zalen een schat aan informatie over de luchtvaart. Hoe werkt het systeem van luchtverkeersleiding eigenlijk? Op een grote kaart volgen we een passagiersvliegtuig dat zich van de westnaar de oostkust begeeft en daarbij van de ene naar de andere verkeerstoren wordt geloodst. Elders een technisch exposé over 'verticaal vliegen': de techniek van het hefschroefvliegtuig.

van het museum een groot model toont) en de V2. De paradepaardjes in de ruimte-afdeling zijn de overblijfselen van het ApoUo-project, dat tot doel had vóór 1970 de eerste mens op de maan te zetten. De maanlander zelf blijkt een opmerkelijk fragiele constructie, maar stevig genoeg, volgens de uitleg: de zwaartekracht op de maan is immers maar een zesde van die op de aarde. In dezelfde hal hangen, hoog aan het plafond, modellen van de Apollo en de Sojoez, zoals ze ooit in de ruimte aan elkaar gekoppeld zijn geweest. De astronauten hebben elkaar uiterst vriendelijk begroet, terwijl op de aarde beneden hen de Koude Oorlog in alle hevigheid woedde. De verbroedering kent echter grenzen: voor het overige komt de Sovjet-ruimtevaart er in de expositie uiterst bekaaid af De vele Amerikaanse vlaggetjes op de ruimteschepen maken ten overvloede duidelijk wie zich heer en meester wanen in het buitenaardse. Een recente aanwinst is een proefmodel van de Hubble, de telescoop die vanuit een baan om de aarde naar het heelal kijkt, zonder hinder van de dampkring. Over alles wat fout ging bij het miljardenproject de telescoop bleek eenmaal boven een leesbril nodig te hebben - geen woord. Zouden tegenvallers ongepast zijn in deze tempel van technologische vooruitgang?

net. Begeleid door machtige muziek en ietwat gezwollen, typisch Amerikaans commentaar, aanschouwt de toeschouwer de aarde zoals die er vanaf enkele honderden kilometers hoogte in een rondcirkelende Space Shuttle uitziet. Duidelijk herkenbare delen van continenten wentelen in de mooiste kleuren langzaam door het beeld. Tevergeefs zoek je nog even naar landsgrenzen - en je realiseert je hoe volstrekt kunstmatig die zijn. Defilmwaarschuwt tegen de oprukkende droogte met beelden van de zich uitbreidende Sahara-woestijn in Afrika. Aan een enorme roodbruine kegel voor de monding van de Amazone-rivier is te zien hoe de bodem van het regenwoud langzaam maar zeker wegspoelt. Dan vliegt de zaal mee naar de donkere kant van de planeet, en deelt de fascinatie van een astronaut die zegt urenlang te kunnen kijken naar onweerswolken die zich altijd wel ergens ontladen. Als een spel van kleine lichtflitsjes, ver weg in de diepte beneden, worden ze zichtbaar.

V

oor het verlaten van het gebouw moet nog wel de onvermijdelijke gift shop bezocht worden, waar dollars worden omgezet in tastbare herinneringen: bouwdozen, schaalmodellen, posters. Een geliefde gimmick is het astronautenvoedsel. IJs, snoep, zelfs complete maaltijden, gevriesdroogd en verpakt in glimmend aluminiumiet helemaal, blijkt even folie. Het weegt bijna niets. De tekst verderop. In een tentoon- achterop verzekert dat soortgelijke stelling over de successen produkten ook in het Shuttle-provan het ruimteveer, de Space Shutt- gramma zullen worden opgenomen. le, wordt ook stilgestaan bij de in Vriendelijk verzoek: niet in het mu1986 verongelukte Challenger. Van- seum opeten. af een grote kleurenfoto kijkt de be- Wanneer ik enkele dagen later de manning ons vlak voor de start aan, veiUgheidscontrole op Washington in blauwe ruimte-overalls: trotse, National Airport passeer, gebeurt zelfverzekerde blikken. iets wat me niet eerder overkwam: at lucht- en ruimtevaart ei- Een van de populairste tentoonge- de metaaldetector protesteert. Sleugenlijk niet veel met elkaar stelde voorwerpen blijkt een onaan- tels?, vraagt de veihgheidsman, te maken hebben, realiseer zienlijk brokje steen, afkomstig van maar die heb ik niet bij me. Kleinje je op weg van het Air- naar het de maan. Werkelijk iedereen raakt geld dan? Nee. Uit mijn binnenzak Space-geAedit. De ruimtevaarttech- het even aan, als ware het het enige vis ik de boosdoener op: een zakje nologie bouwde immers niet zozeer bewijs dat al die miljarden dollars astronauten-aardbeien. D voort op de principes van de lucht- daadwerkelijk iets hebben opgelevaart, maar op die van de rakettech- verd. Air and Space Museum, Independenniek, reeds ontstaan in de dertiende Het museum beschikt over een eigen National ce Avenue (tussen 4th en 7th Street), eeuw. De technologie kwam in de IMAX-theater, een modern type Washington D.C. Dagelijlis geopend van tweede wereldoorlog in een stroom- bioscoop met een doek van zo'n vijf 10.00 tot 17.30 uur, toegang gratis. versnelling, toen Hitler de stad Lon- verdiepingen hoog. Op het programMartin Enserinli is bioloog en redacteur van den terroriseerde met zijn VI (waar- ma vanmiddag de film The Blue Pla- het weekblad Ad Valvas.

N

D

VU-MAGAZINE—MEI 1991

15

^K^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen