VU Magazine 1991 - pagina 347

Zorgconcept

W

aarom praat prof.dr. J.J. van der Werf toch zo snel? Is het omdat er vanmiddag drie nieuwe bijzonder hoogleraren farmacie hun oratie houden? Heeft hij een eigentijds genotmiddel geslikt? Of is dit gewoon het tempo van de jaren negentig? Dan zullen we ons best doen het te volgen. "Een bijzonder aspect van het menszijn..." Dat aspect wil geen mens zich laten ontgaan. "...isvoormijdat..." Iets persoonlijks! We spitsen de oren. "...przwlskslwzrp." Onverstaanbaar. Vuurwerk zonder knal. De zin wordt afgeraffeld als alle andere. De feestelijke maar plechtige bijeenkomst vindt plaats in het sfeervolle academiegebouw van de Rijksuniversiteit Groningen. Van der Werf is van huis uit bedrijfskundige. De vraag die hij aan de orde stelt is hoe de overheid de toenemende behoefte aan dure medicijnen in de hand kan... Wat is de kern van het probleem? In principe en in zijn algemeenheid: dat iedere vraag koopkrachtige vraag is. Slikt de spreker een hdwoord in? Nee hoor, even later zegt hij het nog een keer: iedere vraag is koopkrachtige vraag. De overheid zou daar beter mee om kunnen springen door marktelementen in het systeem te introduceren en maatregelen te nemen die economisch en normatief zinvol zijn. Wat daar precies mee bedoeld wordt - mensen zelf voor hun medicijnen laten betalen? - vertelt de hoogleraar niet. Maar wat zou dat? Aan het slot van zijn betoog legt hij uit dat we dit soort kwesties met een gerust hart aan bedrijfskundigen kunnen overlaten. Klaar.

de patiënten vaak slecht worden overgedragen - daar zou je wat aan kunnen doen door ze een chipcard te geven waar alles op wordt vastgelegd. Dat er onvoldoende wordt gelet op bijwerkingen van geneesmiddelen - dat kun je voor een deel verhelpen door risicogroepen, zoals bejaarden, aan te wijzen. Momenteel krijgen bejaarden in ziekenhuizen zo vaak een pilletje dat ze wat rustiger maakt, dat niemand er meer van opkijkt als ze versuft uit hun bed rollen en een heupfractuur oplopen. Brouwers pleit in zijn algemeenheid voor de ontwikkeling van een "geïntegreerd zorgconcept". Waarom toch dat soort malle woorden? De derde spreker is er helemaal een liefhebber van.

Sprekers

omdat hij net als de eerste spreker te snel praat en de helft van zijn zinnen inslikt, maar ook omdat die zinnen zijn volgestouwd met termen die zonder verband betekenisloos zijn. Tromp pleit voor een 'perfect primair proces', gaat in op de plaats van de apotheker in de farmaceutirofdr. Th.F.J. Tromp is hoog- sche 'bedrijfskolom' en wil zijn leraar openbare farmacie. Hij studenten 'kwaliteitssystemen' leren wijst erop dat vaak wordt ge- hanteren. Maar hanteren alleen is dacht dat je bij de apotheker alleen niet genoeg; ze moeten die systemen terecht kunt voor geneesmiddelen, ook leren onderhouden. terwijl een complete farmaceutische Openbare farmacie lijkt in te houverzorging tot de mogelijkheden be- den dat het potjeslatijn wordt verhoort. Om de klant daarop te wijzen vangen door slordig gebruikt marzal de apotheker zijn attitude dras- ketingjargon. Wat zou de reden zijn tisch moeten wijzigen en beter gaan voor die verandering? Het is een communiceren. Farmaciestudenten kwade gedachte, maar misschien is moeten de mentaHteit van marke- de apotheker wel bang dat hij overting leren kennen. Niet zozeer het bodig wordt. Contact met de patiënt vak, want het is natuurlijk meer een heeft de arts al en de geneesmiddekwestie van mentaliteit dan van len worden steeds meer kant en klaar aangeleverd door de farmavaardigheid. Zou dat inderdaad een vooruitgang ceutische industrie. Om zijn plaats zijn? Openheid is toch bovenal een niet te verliezen biedt de apotheker kwestie van duidelijkheid en het een 'geïntegreerde farmaceutische geeft te denken dat prof Tromp zorg aan'. In de hoop dat ieder aandaar zelf niet in uitmunt. Niet alleen bod koopkrachtige vraag schept. D

P

D

e tweede spreker, prof.dr. J.R.J.B. Brouwers, praat gelukkig iets langzamer. Zijn specialisme is de ziekenhuisfarmacie en hij geeft kort zijn visie op verschillende misstanden in de praktijk. Dat de medische gegevens van VU-MAGAZINE—SEPTEMBER 1991

Door Johan de Koning

De nieuwe hoogleraren Brouwers, Tromp en Van der Werf (v.l.n.r.): de mentaliteit van marlceting. Foto Jacques Duitsch

29

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen