VU Magazine 1992 - pagina 437

gen. Er was geen enkele manier waarop Saddam Hoessein in een of andere val kon lopen. Hij kon simpelweg geen kant op. Het enige wat hij kon doen, was tijd winnen en wachten of de politiek iets wilde doen. De strategie van de antiIraakse coalitie is geweldig opgeklopt en verkocht als geniale krijgslist. "Schwarzkopf heeft nooit een letter van zijn krijgsplan op papier gezet. Hij houdt nu lezingen voor managers, een groot kasnummer is hij

verteld dat hij zo'n hoog intelligentiequotiënt heeft. Maar rnag je van een bevelhebber enig verstand verwachten als hij 600.000 mensen onder zijn bevel heeft staan, denk ik dan? Dat vind ik zo onzinnig. Maar in dit soort gevallen gaan het persoonlijk belang en dat van de organisatie hand in hand. "De kwaliteit van iemand als Schwarzkopf is, dat hij het type is dat de organisatie nodig heeft. Hij is helemaal door de propaganda gemaakt. De mythevorming speelt in

DE OORLOG IN IRAK: ER WAS HELEMAAL GEEN KRUGSLIST.

geworden. Hij doet het geweldig in dat circuit en incasseert gigantische bedragen, maar er komt geen enkel fatsoenlijk verhaal uit zijn mond. De grootste krijgsHst in de oorlog tegen Irak was mijns inziens het oppeppen en overdrijven van de verrassingsaanval. Dat is iets heel anders dan de landing in Normandië in de Tweede Wereldoorlog. Daar werd heel doelbewust een cluster van misleidingsoperaties met verschillende opties uitgevoerd. In Irak is daar geen sprake van geweest."

Zuinig Als de overwinning simpelweg een zaak van mihtaire superioriteit was, oogt die opschepperij over de eigen sluwheid nogal vreemd. Waarom doet men dat; wat is - om het sociologisch te stellen - de functie ervan? IJdelheid, persoonlijk eergevoel van de topgeneraals, zegt Schuiten, speelt daarbij zeker een rol. Maar het is meer dan dat. " O o k de organisatie is erbij gebaat dat de shmste en de verstandigste, het hoogste bevel heeft. Vol trots wordt over Schwarzkopf

oorlogen altijd een grote rol: de generaal, zo heet het, is zo zuinig met mensenlevens aan eigen kant. En die zuinigheid kan hij bereiken door zijn grote intelligentie en zijn toepassing van de krijgslist. Precies hetzelfde werd ook van Montgomery in de Tweede Wereldoorlog gezegd. D e houwdegen is met gehefd meer. Z o iemand die zegt: hak er maar op los, het kan me niet schelen hoeveel het kost, als we maar winnen. In de lagere rangen kom je zo'n mentaliteit soms nog wel tegen, maar op het hoogste niveau kan zoiets niet. De houwdegen heeft afgedaan." Het zich beroemen op de krijgsüst, heeft nog een andere betekenis. Zelfs wanneer de verliezen aan 'de eigen kant' beperkt blijven, dan wordt 'de andere kant' toch een zware slag toegebracht. En al die Hjken op de televisie, dat is geen prettig gezicht. Het pochen op het eigen vernuft maakt de gewelddadigheid van de oorlog, de gruwelijkheden die jegens de andere partij bedreven worden, in zekere zin beter verteerbaar. Schuiten: "Men zat er niet zo mee, dat er zoveel mensen aan

Iraakse kant om het leven zijn gekomen. Dat zijn de sufferds, hadden ze er maar niet in moeten stinken. Heel stom van ze om in de val te trappen." Maar uiteindelijk, denkt Schuiten, heeft die sluwheid van de antiIraakse coahtie niet veel voorgesteld. "Het is maar de vraag wie de listigste is geweest in de oorlog. Ik denk dat Saddam de formule van Von Clausev/itz over de oorlog als voortzetting van de politiek beter begrepen heeft dan Schwarzkopf. Die is nu met pensioen en vergeten. Saddam zit er nog steeds." Ooit waren de misleidingsstrategieën gericht op de directe tegenstander, die moest het nodige zand in de ogen gestrooid krijgen. N u lijkt de misleiding meer gericht te zijn op de eigen bevolking. Het enthousiasme voor oorlog is over het algemeen niet groot, zeker niet wanneer die in verre, zanderige uithoeken van de wereld gevoerd moet worden. Enige zachte massage van de publieke opinie is daarbij geen overbodige luxe. Schuiten: "ik heb me van meet af aan verbaasd over en geërgerd aan het gemak waarmee de propaganda geaccepteerd werd. Ik veroordeel die pogingen tot misleiding van de mihtaire autoriteiten niet, dat hoort bij een oorlog. Een andere vraag is of media in die misleiding moeten meegaan. Het was verbazingwekkend te zien hoe de journalisten zich als makke schapen gedragen hebben. D e grote hst van de oorlog is dat de mihtaire organisatie de media helemaal gemanipuleerd heeft. Vanuit haar machtspositie heeft die organisatie de journalisten helemaal aan banden gelegd. D e noodzaak van dat muilkorven had men geleerd uit het verleden, in het bijzonder uit de oorlog in Vietnam. Heel doelbewust is die omvatting van de v/oestijn veel harder aangezet dan zij werkehjk was, de zaak is verkocht als grootse krijgsstrategie om de pubheke opinie te beïnvloeden. Voor wat betreft het beentje hchten van Saddam heeft het plan nauwelijks enige betekenis gehad." "Boerenbedrog is het", zegt Jan Schuiten. Hij kan er niet over uit dat mensen zich zo gemakkelijk er tussen laten nemen. Altijd weer hetzelfde Hedje.

.

39 vu MAGAZINE NO€WiBEBI992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen