VU Magazine 1992 - pagina 35

borstelworm werd gekenschetst, nog het meest op een klein gecamoufleerd helmpje. Het ontbreken van lichaamssegmentering en de aanwezigheid van dakpanachtige schubben sluit verwantschap met de borstelwormen echter uit. Wiwaxia is ook geen geleedpotige en ook een indehng bij de weekdieren waartoe de schelpdieren en slakken behoren, biedt geen bevredigende oplossing. Wiwaxia is één van die buitenbeentjes, waarmee Burgess zo rijk gezegend is. De komische geschiedenis van de reconstructie van Anomalocaris laat misschien het best zien hoe de bizarre anatomie van de Burgess-organismen de onderzoekers voor grote problemen plaatste. Anomalocaris, een absolute reus (bijna zestig centi-

DE PIKAIA: VOOROUDER VAN DE MENS?

meter lang!) onder zijn tijdgenoten, is namelijk pas na lang gepuzzel gereconstrueerd uit de samenvoeging van vier onderdelen, die oorspronkelijk aan vier totaal verschillende dieren waren toegeschreven. De naam Anomalocaris ('rare garnaal') werd oorspronkelijk gegeven aan iets waarvan later zou blijken dat het slechts een klein onderdeel van het gehele dier was: de eetpoten.

STEPHEN JAY GOULD: "WE KUNNEN DE EVOLUTIE ALLEEN VERKLAREN ZOALS WE DAT IN HISTORISCHE GEBEURTENISSEN DOEN."

In de eerste beschrijvingen werd dit fi-agment echter beschouwd als het onthoofde lichaam van een garnaalachtige. De ronde monddelen van Anomalocaris werden oorspronkelijk aangezien voor een ringvormige kwal (in sommige reconstructies van de Burgess fauna ziet men deze kv/al Peytoia als een soort vliegende ananasschijf rondzweven). De andere onderdelen van Anomalocaris waren eerder toegeschreven aan een geleedpotige en een zeekomkommer. Een min of meer volledig fossiel van Anomalocaris had overigens, gedurende de gehele tijd dat de onderzoekers aan het puzzelen waren op de verschillende onderdelen, in een museumla gelegen!

Kegel Anomalocaris was, gezien het ontbreken van poten, waarschijnhjk een goede zwemmer en bewoog zichzelf voort door bewegingen in een vinzoom die zich langs het gehele achterlijf bevindt. Er zijn geen diergroe-

pen bekend waarbinnen dit vreemdsoortige dier met enig fatsoen geplaatst kan worden, zo menen de onderzoekers. Volgens Gould, die de resultaten onder de aandacht van een breder publiek bracht, bestaat er in de Burgess Shale een verscheidenheid aan bouwplannen die nimmer meer geevenaard is, ook niet door alle w e zens die in de huidige oceanen Ie-

33

vu MAGAZINE JANUARI 1902

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen