VU Magazine 1992 - pagina 86
S
S!P R E Vaak zijn het de incidenten tijdens een lezing die de toehoorder het meest bijblijven. Terwijl de Amsterdamse kunsthistoricus prof.dr. Evert van Uitert als tiende spreker in de serie over de eeuwwende plaatsnam achter de katheder, vroeg hij aan degene die hem zojuist had ingeleid of het woord 'eeuwwende' niet een germanisme is. Nee PROF.DR. EVERT VAN UITERT: IN DE BAN VAN TOOROP. hoor, antwoordde de organisator van het Utrechtse Studium Generale, hij had het opgezocht in Van Dale en volgens dit woordenboek was het geen germanisme. Het tweede incident voltrok zich aan het einde van de pauze, die een etage lager door Johan de Koning werd gehouden dan de lezing. Terwijl iedereen nog ^-i_ over zijn bekertje koffie gebogen stond, rende Van Uitert alvast de trap weer op, zich Van nature heeft Van Uitert evenonvoldoende realiserend hoe gewel alles mee. Hij bleek een gemakvaarlijk een trap kan zijn voor iekelijke prater te zijn, met een duidemand die zometeen verder moet lijke stem en een soepele beweegmet zijn lezing. Hij was bijna boven lijkheid waarmee hij de aandacht op toen hij uitgleed en zich slechts zich gericht hield. Zijn vingertopovereind kon houden door hevig pen drukte hij af en toe tegen elmet zijn armen te zwaaien. kaar, om ze bij een woord als 'het Wat zeggen zulke incidenten over Absolute' (want daar gaat het over de lezing als geheel, die het symboin het symbolisme) breed uit te laten lisme in de Nederlandse schilderv/aaieren. Zijn grijze haar en grijze kunst als onderwerp had? Het eerste baard, zijn bril en zijn blauwe colincident geeft aan dat Van Uitert bert, maakten hem niet oud, terwijl van menig detaü goed op de hoogte ze goed pasten in de neoclassicistiis, want volgens Van Dale is 'eeuwsche senaatskamer van de Utrechtse wende' wel degelijk een germanisuniversiteit, met de professorenporme en de inleider stond dus te lietretten aan de muur. gen. Maar tegelijkertijd blijkt er Helaas begon hij, zonder eerst eens misschien ook uit dat Van Uitert te zeggen wat symbolisme is, of van ieder detail een punt maakt. Er welke mening hij erover zou verdewaren tijdens de lezing veel bijzaken digen, meteen maar met een opwaar hij uitgebreid op in ging, zodat somming van de bestaande wetenhij al voor de pauze in tijdnood schappelijke literatuur, van het eerraakte. Het tweede incident toont ste proefschrift tot en met de laatste het daaruit voortvloeiende lot van catalogus. En wat er werkelijk iets een spreker met haast. toe leek te doen, zei hij liever tus-
sendoor. Bijvoorbeeld dat de ideeën van Mondriaan zijn geënt op de kunsttheorie van de symbolisten, of dat symboHsten als Toorop de vrouw slechts weergaven als hoer of heilige, met een voorkeur voor de heihge. O m toch enige lijn in zijn betoog aan te brengen vroeg Van Uitert zich af waarom de stroming van het symbolisme in Nederland maar zo kort had geduurd. Maar in plaats van daar een duidelijk antwoord op te formuleren begon hij een beschouwing over de rol van kunstkringen, waarna hij er meedogenloos op los Verkade, Verweijde en Versterde. Het leek hem erom te doen zoveel mogelijk m—^ kunstenaars te noemen en flink wat lange citaten voor te dragen. D e dia's, die bij een kunsthistorische lezing nu eenmaal niet kunnen ontbreken, bewaarde hij voor na de pauze. Zijn gedrag op de trap deed het ergste vrezen voor wat hij zou gaan doen met de twee diaprojectoren. Ten onrechte. De schakelaars had hij met plakband aan de zijkanten van de katheder bevestigd. Hij stond erachter als een flipperaar aan zijn kast en maakte geen fouten. Wel beging hij de vergissing bij iedere dia precies te w ü len uitleggen wat er allemaal op te zien is en welke theorieën daar verband mee houden. Eigenlijk leek de lezing sprekend op een symbolistisch schilderij van Toorop. Want hoewel Toorop een bekwaam schilder is, raakt op zijn volgetekende symbolistische schilderijen door de vele figuurtjes en betekenisjes de grote lijn onherroepeHjk verloren, hoeveel je er achteraf ook aan probeert uit te leggen.
Betekenis} es
40 v u MAGAZINE FEBRUARI 1 9 9 2
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992
VU-Magazine | 484 Pagina's