VU Magazine 1992 - pagina 269
E Z o
een deel heeft hij gelijk. De laatste jaren stellen RIAGG's steeds vaker de diagnose 'milieupsychose'. Lijders aan dit eigentijdse ziektebeeld hebben een buitenproportionele angst voor het gat in de ozonlaag, dioxine in de melk of de gevolgen van Tsiernobyl. Maar anderzijds zijn er ook psychische ziekten die niet tijdgebonden zijn. Schizofrenen waren er bijvoorbeeld vroeger evenveel als nu, terwijl er ook in iedere cultuur een ongeveer even groot percentage mensen schizofreen is. (RB)
I Stijfheid Wie het idee heeft in een verkeerd lichaam te leven,
kan daar iets aan laten doen. Geslachtsverandering dus. Maar je moet wel heel erg zeker zijn van je zaak om zulke operaties daadwerkelijk te willen. Zeker, de medische wetenschap kan tegenwoordig heel wat, en kan van een man een op het eerste gezicht overtuigende vrouw maken, en vice versa. Maar toch blijft het behelpen. Zo willen transseksuelen, blijkt uit een onderzoek van J. Joris Hage waarop hij aan de Vrije Universiteit gepromoveerd is, die van vrouw tot man geworden zijn in meerderheid een geslachtsdeel dat er prettig uitziet en de dingen doet die het ook bij 'echte' mannen kan verrichten. Men wil graag een scrotum hebben, en men wil dat het geslachtsdeel op gezette tijden een
C H T
glans vertoont en een passende stijfheid bereikt. Vrijwel alle vrouwelijke transseksuelen willen als man staande kunnen urineren. Maar aan het verlanglijstje valt niet zo gemakkelijk te voldoen. Er Kan met diverse technieken iets gemaakt worden wat op een penis en een scrotum lijkt. Voor het aanbrengen van het scrotum dienen de buitenste schaamlippen omgevormd te worden. Door het opschuiven van de huid en het plaatsen van testikelprothesen kan een scrotum geconstrueerd worden, dot in de termen van de promovendus - cosmetisch aanvaardbaar is. Anders gezegd: het is net echt. Dat geldt ook voor de penis die samengesteld wordt uit huidlappen van de onderarm of de buik. Ziet er
ook net echt uit, en zo'n penis is bovendien iets meer dan uiterlijke schijn. Er kan een urineleider door de nieuwe penis geconstrueerd worden - wat de ene keer beter lukt dan de andere - zodat de nieuwe man staande kon urineren. Dat deel van het wensenlijstje kan dus gehonoreerd worden. Met de seks ligt het moeilijker. Er is wel geprobeerd om door het aanbrengen van weefsel of prothesen stijfheid van de penis mogelijk te maken, maar zulke operaties hebben vaak geleid tot complicaties en mislukkingen. De penis als de plek waar de seksuele opwinding van de man zich samenbalt; zoiets zal voor transseksuelen wel een illusie blijven. Laat staan het voortbrengen van sperma, dot behoort soVU MAGAZINE JUL/AUG 1992
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992
VU-Magazine | 484 Pagina's