VU Magazine 1992 - pagina 121

nam. Hij betoonde zich een pertinent tegenstander van het opnemen van Chinese dissidenten in Franse ambassades. Stuur ze maar weer de straat op, de handen van het leger in.

Oppoetsen Verbeteringen zijn alleen stapje voor stapje mogelijk, vindt Peyrefitte. Wat er gebeurt wanneer China in een isolement gemanoevreerd wordt, hebben we immers in 1793 al kunnen zien. De dramatische consequentie van die toenmalige ontmoeting was dat China zich voUedig afsloot van de buitenwereld, niets meer met anderen te maken wenste te hebben en de eigen identiteit ging oppoetsen. China had aan zichzelf genoeg. Het land werd een statisch, onbeweeglijk rijk. D e westerse landen daarentegen zv/ermden over de hele wereld uit en ontwikkelden zich in razend tempo. Is dit vasthouden aan de eigen identiteit typisch voor China is of is het bij alle landen en volkeren te zien? "Alle landen zijn etnocentrisch en hebben de neiging om zichzelf als het middelpunt van de wereld te zien. Maar bij geen land in de w e reld is die neiging zo sterk geweest als China. De neiging bij onderontwikkelde landen om vast te houden

aan het zogenaamd eigen, bijzondere karakter is doorgaans ook een reactie op de kolonisatie. Men ziet de westerlingen als plunderaars. Er zijn ook filosofen en sociologen die beweren dat de armoede en ellende in de Derde Wereld veroorzaakt is door de rijke, westerse landen. Dat zijn marxistische doctrines die mijns inziens volledig fout zijn. Voor het Zuiden noch voor het Oosten hebben zulke leerstellingen enig waarheidsgehalte. Voor de mensen in de Derde Wereld is het echter prettig om te horen. Zij krijgen voorgespiegeld dat de ellende niet door eigen onvermogen of door de natuur ontstaan is, maar door de rovers uit het Westen."

Handel Excuseer, maar vond er niet een daadwerkelijke economische uitbuiting van de Derde Wereld plaats? "Zeker", haast Peyrefitte zich te zeggen. "De kolonisators waren absoluut geen heiligen. Ze bew/eerden wel de vooruitgang en de beschaving over de wereld te willen verspreiden, maar dat klopt niet. D e kolonisators waren uit op eigen voordeel, op winst. Maar het is niet waar dat de kolonisatie de onderontwikkeling veroorzaakt heeft, eerder het omgekeerde. Volkeren konden

gekoloniseerd worden omdat hun levenspeil lager lag en hun defensiecapaciteit tekort schoot. De onderontwikkeling ging aan de kolonisatie vooraf." De afwerende houding tegen het westen is volgens Peyrefitte fnuikend geweest voor de ontwikkeling van China. Een zekere vorm van openheid, van kruisbestuiving, is noodzakelijk om een land te laten opbloeien. De Chinese stagnatie, zo beklemtoont Peyrefitte, heeft vooral te maken met het van staatswege uitgevaardigde verbod op het bedrijven van handel. De individuele talenten van de Chinezen staan daar los van. Die talenten, vindt hij, zijn juist bij Chinezen in overdadige hoeveelheden aanwezig. "Ik geloof dat de volkeren die zich perfect w e ten te assimileren, bij uitstek in staat zijn om fikse vooruitgang te boeken. Volkeren dus die de waarden, de codes, de denk- en organisatiewijzen van de westerse landen weten over te nemen. Dat zie je bij de Japanners, de Taiwanezen maar ook bij de Chinezen in Amerika. Overal gelden de Chinezen als de bekwaamste financiers, kooplieden en ondernemers van de wereld. Er is alleen één voorwaarde: ze moeten niet in China blijven."

31 vu MAGAZINE MAART 1992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen