VU Magazine 1992 - pagina 284
* if
^f**'ï
il fï
ar-i l
;(
\r
tig het protest van één generatie. In de jaren zestig ging het, met andere woorden, ook om een generatieconflict. En dat gaf het protest kennehjk een enorme extra dreiging. De hoogste pieken bereikte de t'weede golf dankzij de vredesbeweging. Wellicht waren de twintigers van die tijd - de 'verloren generatie' - enigszins sterker vertegenwoordigd onder degenen die toen de straat opgingen, maar het is toch moeilijk vol te houden dat deze generatie de vredesbeweging droeg. Mient Jan Faber en Sienie Strikwerda en al die andere keurige dames en heren van het Komitee Kruisraketten Nee, het konden de ouders zijn van de 'verloren generatie'.
Geweld De enige nieuwe sociale beweging uit de tweede golf die in dit opzicht te vergeHjken is met de protestbeweging van de jaren zestig is de kraakbeweging (en aanverwanten): dat was de beweging van de 'verloren generatie'. En niet toevallig was dat ook de beweging die het meest bedreigend was voor de gevestigde orde, of althans het krachtigste weerwoord van de staat uitlokte.
18
Net als in de protestbeweging van de jaren zestig bloeide in de kraakbeweging een alternatieve levensstijl, een tegencultuur op. Het kapsel was de hanekam, dé kleur zwart, de jas van leer, de schoenen waren zwaar en hoog. D e muziek was punk. En voor v/ie nog wel eens een boek las.
vu MAGAZINE JUL/AUG 1992
was de filosofie die van Michel Foucault en de Franse structuralisten. Wie dat wilde, kon geheel in deze tegencultuur onderduiken, want er kwamen kraakcafé's en -kappers en eethuizen en -theaters en -fietsenmakers en noem maar op. Het verzet v/as radicaal - veel radicaler dan dat van de 'protestgeneratie'. Want "jullie rechtsstaat is de onze niet". Tot hoeveel geweld de overheid bereid bleek om de beweging in het gareel te dwingen, bleek bij de ontruiming, in februari 1980, van een kraakpand in de Vondelstraat in Amsterdam. Bij deze gelegenheid, alom gezien als het hoogtepunt van de strijd van de kraakbeweging, zette de gemeente zelfs pantservoertuigen in. "De kolonne, eenmaal in beweging, kan niet gestopt worden", luidde de waarschuwing vlak voordat er ingereden werd op de door de krakers opgeworpen barricades. Zoveel geweld was er in de jaren zestig nooit aan te pas gekomen. Uit dezelfde tegencultuur als die van de kraakbeweging stamt ook de antikernenergiebeweging, die twee keer de kerncentrale bij D odewaard blokkeerde (in 1980 en 1981), waar de politie ook al ongekend heftig optrad. En ook in de vredesbeweging en de anti-apartheidsbeweging deed de invloed van deze tegencultuur zich voelen. Alle wisselingen in de aandacht ten spijt bloedde de beweging echter halverwege de jaren tachtig vanzelf dood. De twintigers van de jaren tachtig, de 'verloren generatie', hadden hun visitekaartje afgegeven.
Vanaf halverwege de jaren tachtig is er van de tweede protestgolf weinig meer te merken en een derde golf dient zich nog niet aan. Verreweg de grootste sociale beweging van dit ogenblik is de milieubeweging, met naar schatting twee miljoen betrokkenen. Het protest van deze beweging is echter veel minder bedreigend voor de gevestigde orde dan dat van de bewegingen van voorgaande decennia. Kenmerkend voor de verwevenheid van miheubeweging en overheid zijn de vele miljoenen guldens aan overheidssubsidies die er in de verschillende milieuorganisaties omgaan. Generatiekloof De twee miljoen mensen die op de een of andere manier betrokken zijn bij de milieubeweging blijven veelal onzichtbaar. Actievoeren voor het milieu houdt in de jaren negentig vooral in: lobbyen, vergaderen, rapporten schrijven en onderzoek doen. En ook: fondswerving, public relations en merchandising. Daar hebben de verschillende milieuorganisaties hun achterban van twee miljoen niet bij nodig. Het sterkste staaltje van de miheubeweging anno 1992 biedt Greenpeace. Dat is een ware onderneming geworden, met meer dan dertig stafleden en een omzet van vele miljoenen. R u i m tien jaar geleden had Greenpeace nog geen twintigduizend donateurs, inmiddels zijn het er bijna een miljoen. Greenpeace dankt
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992
VU-Magazine | 484 Pagina's