VU Magazine 1992 - pagina 392

A C H T E D e apocalyptische visioenen van de Club van R o m e Twintig jaar geleden publiceerde de Club van Rome het opzienbarende rapport *Grenzen aan de groei'. Het rapport droeg bij aan het ontstaan van een milieubew^ustzijn maar bevorderde anderzijds ook een houding van fatalisme. OnheilsproRten zijn er altijd geweest. Wat dat betreft was de Club van R o m e geen nieuwigheid. Het eerbiedwaardig genootschap van geleerden maakte deel uit van een lajige, eerbiedwaardige traditie. Apocalyptische visioenen zijn ons | vaker voorgetoverd, er zijn al eerdeJ melissen geweest die de aanstaande | wéfeldondergang voor zich zagen/ dje de Jongste Dag voor morgen fF fVermorgen m hun agenda gepla]|d Jiadden. '^ ' D e ondergangsfantasie vormt de„;tegenhanger van de paradij sfantasi^.

38 •;u fMGAZlNE

ocrceFR \qrri

Koos Neuve

len, hogere produktie, langere ooral i%benarde omstandigheden levensduur, minder macht en meer tieren de dromen van%en betere democratie. Weinig wetenschappers wereld well^; dromen %an een luizijn zo naïef te denken ideale salekkerland v / ^ r overvlc^d heerst, menlevingen, van luilekkerlanden waar je van detidaken ku^t eten, tot communistische heilstaten, voor waar lijden en ^ k t e uitgebannen te bereiden; niettemin, de wetenzijn en je de helAlag in d|, zon kunt schap bood uitzicht op een klein liggen. Het utopische denkgn, in beetje Verlossing. zijn talloze varianteiij, is oni^troeiIn 1970, toen de Club van R o m e baar. Het verlangen ri|ar eeribetere ingesteld werd, was dit wetenschapwereld is de drijR^eer athter like pelijk vertrouwen tanende. Zeker, maatschappelijke hervorming. heel wat wrede ziektes zijn uitgeHeeft de positieve utopie altijd m bannen, maar hoe zit het toch met het licht gelopen, iets meer verborde aanstaande atomaire ondergang? gen wandelde in de schaduwil|, neWie heeft die mogelijke massavergatieve utopie mee. Waar het"Me nietiging ook al weer binnen handstemmetje roept: we bevinden « s bereik gebracht? op de goede weg, daar wil een a*^ der, boosaardig stemmetje er o v e ^ ^ Het apocalyptische visoen van de heen fluisteren: inderdaad, de g o e i e ^ Club van R o m e , zoals dat in 1972 weg naar de afgrond. | gepresenteerd werd in het rapport Paradijsdromers en apocalyptici zij:^, *' 'De grenzen aan de groei' verschilde essentieel van zijn mythologische in een voortdurend gevecht verwik^ voorgangers. De ondergang werd keld. Vaak in een en dezelfde pertraditioneel gepresenteerd als een soon: het balanceren tussen hoop en straffoor losbandigheid, misdadigvrees is maar weinig mensen vreemd. heid, al^oreel gedrag; het was altijd De Club van R o m e kan zonder meer een apocalyptisch genootschap I een straf^ten buitenaf, de wrekende genoemd worden. Het nieuwe daar^^and van God die genadeloos toebij was dat de wetenschap voor het %at. eerst op relatief grote schaal de zijde Irt^jet visioen van de Club van der apocalyptici koos. De wetenR o : ^ bestond ecliter geen externe schap staat haast per definitie aan de instanflf; de ondergang is autonoom kant van de positieve utopie; de geworde'fla^^De mens is de grootste bestaansgrond van de wetenschap is vijand van OT^jnens. Het streven van, vervolmaking: betere geneesmiddede mens naar volmaaktheid keert

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen