VU Magazine 1992 - pagina 288
Deh
ac
Dubieuze onderzoekspraktijk m a a k t slachtoffers
Koos Neuvel
22
Verbijstering en w^oede, dat is de reactie die o p k o m t bij h e t analyseren van interview's die deskundigen h e b b e n g e h o u d e n m e t kleine kinderen bij w^ie seksueel misbruik v e r m o e d w^ordt. D e vragen zijn suggestief, de interview^ers v o o r i n g e n o m e n , familieleden vals beschuldigd, luidt het vernietigende oordeel van enkele critici. H e t v e r m o e d e n rijst dat veel m e n s e n ten o n r e c h t e achter slot en grendel zitten.
e werden erdoor overrompeld. O p een dag in november 1989 arresteerde de politie thuis Truus van den Broek. Haar man Pim overkwam hetzelfde op zijn werk, hun twee kinderen werden naar familie in Assen gebracht om onderzocht te worden in een rijkspsychiatrische inrichting in Drenthe. Snel kwam Truus van den Broek er achter wie hun had belasterd: haar jongste zuster. De dochter van die zuster had een paar maanden eerder bij hen gelogeerd. Dat ging niet zo goed, het kind kreeg heimwee en vertrok na tv/ee dagen v/eer naar huis. O p het politiebureau bleken ze te zijn aangeklaagd w e gens seksueel misbruik, zowel met het nichtje als met hun eigen kinderen. Truus van den Broek maakte zich niet zoveel zorgen: " O , even een misverstand rechtzetten. Mijn zuster is psychisch labiel, ze is zelf seksueel getraumatiseerd. Bovendien zijn onze ouders ernstig ziek. Daardoor is ze in de war geraakt en ziet ze spoken." Maar zo gemakkelijk kwamen zij en haar man er niet van af. Wel werden hun kinderen onderzocht door een kinderpsychiater die de verdenking maar onzin vond; volstrekt normale, gezonde kinderen waren het. De kinderen ontkenden ook dat er iets met het nichtje zou zijn gebeurd; het nichtje, opperden ze, moest een nachtmerrie hebben gehad. Na een aantal dagen (Pim van den Broek zat het langste vast, negen dagen) kwamen ze allemaal weer op vrije voeten. Maar daarmee was de zaak niet uit de wereld. De politieambtenaren van Enschede gingen door, overtuigd als men klaarbhjkeiijk was dat de Van den Broeks iets geflikt moesten hebben. Men ging de buurt rond en stuitte op een gezin met een meisje dat ernstige gedragsmoeilijkheden had. Ineens werd voor die familie alles duidelijk: Van
vu MAGAZINE JUl/AUG 1992
den Broek moest haar wel verkracht hebben. Een half jaar na het eerste verhoor moesten ze opnieuw bij de politie komen opdraven. Truus en Pim van den Broek begrepen er niets meer van, wat was dat nu allemaal? Ze stonden voor een raadsel. Waarom was de politie zich niet gaan realiseren in een valse aangifte verzeild te zijn geraakt en bleef men hardnekkig zoeken naar een mogeHjke schuld?
Belachelijk De ijver van de Enschedese politie kan volgens Truus van den Broek verklaard worden uit het heilig ontzag dat men aldaar heeft voor de orthopedagoge Francien hamersWinkelman. Zij geldt in Nederland als een autoriteit op het gebied van het interviewen van kinderen en wordt vaak ingeschakeld door justitie om de waarachtigheid van aangiften betrefiiende seksueel miisbruik te onderzoeken. Lamers had het nichtje geïnterviewd en was tot de conclusie gekomen dat het kind daadwerkelijk misbruikt was. Na verloop van tijd mocht Truus van den Broek, die zelf ook orthopedagoge is, de video-opname zien van het interview dat collega Lamers gemaakt had. Ze kon haar ogen niet geloven. Dat een deskundige zó vooringenomen kon zijn, dat iemand zulke dwingende vragen kon stellen en er uitsluitend op belust leek het vermoeden van seksueel misbruik te bevestigen. " O m in te zien dat dit belachelijk was hoefde je geen pedagogiek of psychologie gestudeerd te hebben. Maar de Officier van Justitie had de video helemaal niet gezien, die was alleen geïnteresseerd in de conclusies van het rapport van Lamers." Het werd nog erger. Het buurmeisje dat door Pim van den Broek verkracht zou zijn, had niets bijzonders te ver-
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992
VU-Magazine | 484 Pagina's