VU Magazine 1992 - pagina 143

INFORMANT VAN DER VEEN ILINKSj AAN PROF. DR. C. VAN BREE: "DOE IK HET WEL GOED?"

lect staan. De eerste mevrouw is trots dat zij dat gekke platte taaltje nauwelijks meer spreekt, de magere man doet er heel nuchter over en de drukke man vindt datje het hoog in je bol hebt als je je eigen dialect niet meer wilt spreken. De laatste mevrouw schaamt zich voor haar dialect. "Ik spreek veel te erg Leeuwarders. Ik zou graag netter wiUen spreken, maar ik kan niet anders." Waarom vindt ze het jammer dat ze geen standaardtaal kan spreken? "Mensen kunnen je soms niet verstaan, dat vind ik vervelend. En mijn kinderen worden er kwaad om. 'Jij altijd met je Leeuwarders!' roepen ze dan."

Honger Het zit erop. W e gaan eten bij de Italiaan. De professor heeft de grootste honger. Verhalen worden uitgewisseld. Frido en Patrick hebben bijna ruzie gekregen met de echtgenote

van een informant, die zich er steeds mee bemoeide. Van Bree: "Soms is het moeilijk om altijd beleefd te blijven. Maar dat moet wel. Het is voor ons onderzoek essentieel dat een informant alléén de enquête beantwoordt, dat hij niet beïnvloed wordt door een huisgenoot. In Twente heb ik eens vriendelijk gevraagd of de vrouw niet even naar de keuken wilde gaan, toen ik de man ondervroeg. Dat weigerde ze. 'Wij hebben al vijftig jaar lang geen geheimen voor elkaar, en nu dus ook niet', was het argument."

vergroten. En Leen vraagt zich af hoe het ook alweer zat met de ontvoerders van Heijn. Zijn die niet gesnapt omdat men door de telefoon hun dialect herkende? "Dames en heren, over enkele ogenblikken naderen we station Zwolle. Deze trein gaat door als ..." Van Bree luistert met een vinger in de lucht. "Aardige uitspraak!", roept hij. "Echt standaardtaal!"

" M o e t j e niet aan ons vragen wat de zin is van dialectonderzoek?", oppert Patrick op de terugreis. Dat was ik niet van plan, en we zijn het er dan ook snel met z'n allen over eens dat wetenschap geen nut hoeft te hebben, dus dat die vraag flauw is. Van Bree ziet toch nog wel een soort 'zin': dialectonderzoek kan de tolerantie ten opzichte van taaivariatie v u MAGAZINE APRIl 1992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen