VU Magazine 1992 - pagina 291

BENJAMIN ROSSEN: 'PUUR BEDROG'.

strafrechtelijke zaken waarbij mensen op dubieuze wijze veroordeeld zijn. H u n toon is daarbij nuchter, maar bij het interview van Francien Lamers kunnen ze hun verbijstering over zoveel onkunde niet meer verbergen. "Het zal de lezer niet ontgaan zijn dat dit interview ons in grote woede heeft doen ontsteken." O o k Benjamin Rossen vertelt dat hij zich af en toe nauwelijks kan bedwingen. "Als ik die interviews lees word ik soms zo woedend, ik moet het naast mij neerleggen en weggaan, een stukje fietsen. Als een kind van mij zo ondervraagd werd, zou ik zo iemand bijna kunnen vermoorden."

Mannenhaters Wie zijn dat eigenlijk, die deskundigen inzake seksueel misbruik?, is een vraag die zich na zoveel kritiek opdringt. Door welke motieven worden ze gedreven? Zijn ze er willens en wetens op uit mensen de gevangenis in te jagen? Zijn het soms mannenhaters, extreem-rechtse feministen misschien? Vormen ze een enge sectarische club? Wie de uitspraken die de deskundigen in de afgelopenjaren in diverse kranten gedaan hebben, probeert te analyseren, kan nauwelijks anders concluderen dan dat het allemaal wel meevalt. De deskundigen stralen een au-

thentiek mededogen uit, een bewogenheid met de weerlozen, met kleine kinderen die nog niet in staat zijn om voor zichzelf op te komen. "Iemand moet zich toch het lot van die kleine hummels aantrekken", merkte Carla van Deutekom op. Herhaaldelijk benadrukken ze hoe moeilijk het is de waarheid uit een verkreukeld kind te krijgen. Toch hebben veel van die uidatingen iets vreemds. Je zou het verbetenheid kunnen noemen. Dat is het duidelijkste te merken bij prof.dr. Herman Baartman die bekend staat als dé autoriteit in Nederland op het gebied van kindermishandeling. Baartman is aan de faculteit voor Psychologie en Pedagogische Wetenschappen van de Vrije Universiteit verbonden als bijzonder hoogleraar preventie en hulpverlening inzake kindermishandehng; Francien Lamers maakt deel uit van zijn vakgroep. In bijna elk interview, elk stuk in de krant, slaat Baartman wild om zich heen. In D e Telegraaf reageerde hij bijvoorbeeld als volgt op de kritiek op hulpverleners. "Zodra incest gesignaleerd wordt, zeker op grote schaal, gaat de samenleving onmiddellijk kletsen over de 'bril' van de waarnemers. O f die wel deugt, 't Gaat nooit over W A T wij zagen, want dat is juist te bedreigend." Voortdurend verdenkt hij critici ervan aard en omvang van het probleem van het seksuele misbruik te wiUen bagateUiseren. De mensen willen het verdringen. Het mag niet waar zijn. Het is een merkwaardige manier van redeneren, zeker voor een hoogleraar. In de wetenschap is een open discussie over gehanteerde onderzoeksmethoden immers heel gewoon. Wie bijziendheid wil corrigeren - om dezelfde metafoor eens te hanteren - moet wel een bril met glazen van de juiste scherpte op de neus zetten. Bovendien kan moeilijk ontkend worden dat het gevaar van seksueel misbruik de afgelopen jaren niet zozeer gebagatelliseerd als wel behoorhjk overdreven is. In Oude Pekela zouden mannen in clownspakken kinderen ophalen om ze te gebruiken voor kinderporno. Het eerste echte bewijs daarvoor moet nog altijd geleverd worden. In het medisch kinderdagverblijf 'De Bolderkar' had Carla van Deutekom in 1988 met behulp van de poppenmethode aangetoond dat bij een groot aantal kinderen incest was gepleegd, waarna de kinderen uit huis geplaatst werden. Het bleek allemaal zeer voorbarig. En tenslotte beklemtonen ook de meest felle critici van de kinderbeschermers steevast dat ze seksueel misbruik wel degelijk een ernstig misdrijf vinden. Niettemin kan de kritiek heel goed tot gevolg hebben gehad dat de incestbestrijders nog verder in hun schulp gekropen zijn. Diverse waarnemers beschrijven de wereld van de incestbestrijders als een inderdaad wat gesloten club, waaraan sectarische trekjes niet vreemd zijn. De ad-

25

vu MAGAZINE JUL/AUG 1992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen