VU Magazine 1992 - pagina 262

SlPiRE "Gij hebt het toverwoord gesproken, dat onze kracht ontwaken deed, dat onze kluisters heeft verbroken en onze wapens heeft gesmeed." De stemmen zijn in de loop der jaren wat onvast geworden. Maar ze zingen het met veel overtuiging en vibratie, de bewoners van dit bejaardenhuis van sociaHstische signatuur in Amsterdam-Noord. Het is 1 mei, Dag van de Arbeid. Dan wordt er gesproken en gezongen, en worden er taartjes gegeten met rode kersen erop. Terwijl de genodigden de slagroom uit de mondhoeken vegen, neemt de directeur van het huis het woord. "De eerste mei is een dag om de rekening op te maken", zegt hij. "Want ü behoort tot degenen die destijds hebben moeten ^^^ vechten voor wetten en rechten waaraan ze nu in D e n Haag zitten te peuteren." Dat klinkt dreigend. .^-^ Maar de spreker - Piet Dankert - die zich namens de PvdA hierover zal m o e ten verantwoorden, is nog niet gearriveerd. Dan eerst nog maar een strijdlied. 'Morgenrood' weerklinkt. En honderd bejaarde kelen zingen het bewogen mee. "Breek toch door, o lichtvernieuwer in den grote volk'renmacht. Laat uw gloren hope geven, hun die worst'len in den nacht." O p de tonen van "en in nachten, treurig duister, u w verlossend werk verwacht", betreedt Dankert de zaal. Een halfuur te laat. Maar hij krijgt toch een kopje koffie. En een rood kersentaartje dat hij onaangeroerd laat.

40 vu MAGAZINE JUNI 1 9 9 2

Een "vlammend betoog" wordt van hem verwacht, zo leidt de directeur

KERS

D e n Haag vandaag door D. Prinsen

de spreker in. Maar daar begint de modieus gekapte, goed in het pak zittende Dankert niet aan. "De tijd van vlammende betogen is voorbij", zegt hij. " N u is het de tijd om uit te leggen waar we mee bezig zijn." Dat is hard nodig, vernemen wij. "Er is twijfel gerezen aan de maakbaarheid van de samenleving; iets waarin u, als oudere sociaal-democraten destijds zo vast geloofde." Het eerste stukje doet deze gediplomeerde spreker zonder het halve leesbriUetje dat hij in de rechterhand geklemd houdt. Hij straalt daardoor een mix van flair en nonchalance uit: kijk mama, zonder handen. Dan verhuist het brilletje naar de punt van z'n neus en krijgt het spiekbrief-

je op de katheder een langdurige strijkbeurt. Hij hervat zijn betoog. "De eenwording van Europa, dit jaar, is door mensen gerealiseerd; een bewijs dat de p o litiek nog betekenis heeft." Hiermee blijkt bovendien een socialistisch ideaal gediend. "Want sociahsten zijn altijd al internationahsten geweest." Den Haag kan het niet langer in z'n geïsoleerde eentje klaren. Maar spreker vindt het niet terecht dat de sociaal-democraten overal in Europa op hun donder krijgen. "Het is hoog tijd om het vertrouwen van de kiezers terug te winnen." Dankert doet alvast een p o ging daartoe, door te wijzen op de zijns inziens realistische, maar standvastige houding van de PvdA in de koopkrachtdiscussie. "Het bestaansrecht van de sociaaldemocratie blijft verankerd in het opkomen voor de —m— minima." Bij het uitvoeren van dit verpHchte slotnummer, helt de spreker, met twee handen leunend op de lessenaar, zo sterk voorover dat een enkeling op de eerste rij al terugdeinst in de vrees dat de poHticus zo dadelijk met katheder en al tussen het bejaarde pubhek zal neerstorten. Maar gelukkig komt Dankert snel tot een afronding. Er is geen gelegenheid tot het stellen van vragen. Die zitten handzaam verpakt in het aansluitend gezongen hed van Jules de Corte: 'Ik zou wel eens wiUen weten' ("Waarom zijn de wolken zo snel? Misschien dat 't een les aan de mens is, die hem leert hoe fictief een grens is."). Zo komt, na nog een informeel kopje koffie en het zingen van 'De Internationale', een grenzeloos ochtendje ten einde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen