VU Magazine 1992 - pagina 289

op incest

tellen. In opdracht van de rechter-commissaris werd toen een psychologe aan het werk gezet met een bijzondere opdracht. Truus van den Broek: "Zij moest onderzoeken of mijn man dat meisje gehypnotiseerd had, want het meisje wist zich niets te herinneren. Is het niet idioot? Dat soort onderzoek wordt heel serieus genomen door officiële instanties. Het meisje bleek gemiddeld hypnotiseerbaar te zijn en noemde verder helemaal niets. In het rapport staat wel een uitspraak van het meisje: 'de politie zegt dat ik misbruikt ben.' De psychologe schrijft in haar rapport dat ze onvoldoende bevindingen heeft gekregen maar ze gaat wel uit van door Van den Broek gepleegde handelingen. Dat schrijft ze ijskoud. Maar het kind noemt geen enkele handeling." Uiteindelijk is de zaak toch nog geseponeerd. Dat gebeurde nadat de Utrechtse jeugdpsycholoogjjrof.rfr. W. Wolters, die op verzoek van de familie Van den Broek een contra-expertise uitvoerde, een vernietigend oordeel velde over de rapporten van de deskundigen.

Leugens Zijn deskundigen op het terrein van kindermishandeling en seksueel misbruik inderdaad vooringenomen? In het geval van Truus van den Broek is dat nog altijd moeilijk met absolute zekerheid vast te stellen. De tekst van het interview dat Francien Lamers nret het nichtje gehouden heeft is namelijk niet vrij beschikbaar. Wel zijn de laatste

tijd enkele interviewteksten beschikbaar gekomen van andere gevallen; ondervragingen van Francien Lamers en van een andere autoriteit op dit gebied, Carla van Deutekom. Teksten die het mogelijk maken om stap voor stap na te gaan hoe deskundigen tot hun oordeel komen. Eén zo'n geval is de zaak-Schwagten. Rita Schwagten-van Keulen verliet haar man en na verloop van tijd uitte zij de beschuldiging dat haar voormaHge echtgenoot Jan Schwagten, hun drie kinderen seksueel misbruikt zou hebben. Carla van Deutekom ondervroeg de kinderen en bevestigde de beschuldiging. D e oorspronkelijk uit Australië afkomstige onderzoeker Benjamin Rossen beweert daarentegen dat het rapport van Van Deutekom bol staat van de leugens en de verdraaiingen. Een bikkelhard oordeel, maar de beschuldigingen van Rossen lijken niet ongefundeerd. Een voorbeeld: na afloop van het gesprek met Nelleke (viereneenhalf op het moment van het interview), de dochter van Jan Schwagten, schrijft Carla van Deutekom: "Nelleke brengt de beangstigende seksuele ervaring consequent in verband met haar vader". Wie als argeloze leek het interview leest, en een aantal maal opnieuw leest, kan haast niet anders concluderen dan dat deze conclusie absoluut onwaar is. Wanneer de interviewster vraagt hoe ze het vindt om bij papa in bed te slapen antwoordt Nelleke 'leuk'. Ze vindt het minder leuk om alleen in bed te slapen. In het interview zijn geen aanwijzingen te vinden dat er vervelende dingen gebeurd waren. Rossen schrijft: "Van Deutekom probeerde voortdurend, Nelleke over ongunstige zaken te laten praten en suggereerde constant dat deze te maken hadden met pappa. Nelleke verzette zich hier 'consequent' tegen. (...) Het was Van Deutekom die consequent pappa in verband bracht met beangstigende en seksuele ervaringen."

23 vu AAAGAZINt JUL/AUG 1992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen