VU Magazine 1992 - pagina 54

dereen zich mooi aankleedt op zo'n feestdag.

Ambitieus De promovenda ziet er prachtig uit. Merel is diep onder de indruk van haar moeders gouden schoenen. De pedel vindt juist de combinatie van die schoenen met een goudkleurig bloesje erg mooi. "Zeg straks maar op z'n Nederlands opponent, en geen oppónens; dat is Latijn", adviseert Verhoeff Ze zegt het keurig: Hooggeleerde opponent. Eén keer zegt ze toch per ongeluk oppónens. Bij de laatste vragensteller vergeet ze het helemaal. Ze spreekt goed, haar stem klinkt rustig en melodieus. Alleen als ze haar exposé voor leken voorleest hoor je haar gejaagd ademhalen, versterkt door de microfoon, tussen haar zinnen door. De leken in de zaal vernemen dat de vrouwen op het hoofdkantoor van Albert Heijn, waar Van Emmerik onderzoek deed, op twee punten verschillen van hun mannelijke collega's. Ze vinden het belangrijker dat de werkgever goede 'basiscondities' biedt, zoals kinderopvang, flexibele werktijden en de mogelijkheid parttime te werken, en de vrouwen in leidinggevende functies zijn ambitieuzer dan mannehjke managers. Die tweede conclusie is in

strijd met wat iedereen denkt en wat veel andere studies uitwezen. Het woord is aan de eerste opponent: "Mevrouw de defendens, wat u op bladzijde eenenvijftig mythen noemt, zijn dat wel mythen? En op bladzijde vijftig heeft u het over mythes, u moet wel consequent zijn!" Van Emmerik reageert goed en duidelijk op de vragen, maar jammer is dat ze nooit een antwoord weet af te ronden. ledere keer moet de rector die het examen voorzit (de decaan van de economische faculteit) haar onderbreken. Dat doet hij steeds korzeliger. De promovenda: "Ik weet niet precies of ..." De decaan: "Als u dat niet precies weet, wil ik graag aan de volgende opponent het •woord geven." Dan wordt het spannend. Een hoogleraar uit Enschede vertelt op vriendehjke toon dat hem bezig houdt waarom vrouwen zo weinig in leidinggevende functies werken. Zijn er misschien biologische verschillen tussen mannen en vrouwen die dat kunnen verklaren? Mogen vrouwen geen carrière maken, willen ze niet of kunnen ze niet? Hij wil graag w e ten wat de promovenda daar voor ideeën over heeft. Van Emmerik geeft een glashelder antwoord: zij gelooft dat verschillen tussen mannen en vrouwen cultureel bepaald zijn. Ze vertelt dat ze verpleegkun-

dige is geweest en op de kraamafdeling merkte dat een paar uur oude jongetjes anders behandeld worden dan pasgeboren meisjes. Ze praat over een onderzoek waarbij men constateerde dat in het blauw geklede zuigelingen niet hetzelfde soort aandacht krijgen als roze ingepakte baby's. Ze geeft nog een voorbeeld uit haar eigen gezin. Dan valt de rector haar op bijtende toon in de rede: " U komt met gevoelens! Ik had graag gezien dat u wat objectiever antv/oordde! U heeft naar mijn idee de vraag van de opponent totaal niet beantwoord." Houdt de rector niet van vrouwen in de wetenschap of heeft hij een chagrijnige bui?

Mannen, " U krijgt nog een kans", troost de volgende vragensteller de promovenda. " U schrijft dat mannen de dienst uitmaken in organisaties. Is dat nu wel zo?" Van Emmerik antwoordt helaas niet dat de zeven heren die samen de promotiecommissie vormen, haar stelling aardig staven. Dat mannen domineren in de w e tenschap zag de pedagoog Waterink al in 1946. Van Emmerik citeert hem in haar voorwoord. '.., M e n vergete niet dat het grote gevaar bij de vrouw is, dat, wanneer zij weten-

PROF^ CORNELIS HOUDT EEN HARTELIJKE SPEECH.

^^'^'

M

MM

.„.^-'^•'^m:'

,

L^

^

r^

Y

«."'r Y v l 1

8 v u MAGAZINE FEBRUARI 1992

f^«

•,

•

'

*

f

"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen