VU Magazine 1992 - pagina 446

u Euthanasie Het tot stand brengen van goede wetgeving inzake euthanasie is een eindeloze en misschien wel hopeloze aangelegenheid. Zolang er op Jat gebied niets geregeld is, behoort het plegen van euthanasie tot de sfeer van het strafrecht. Huisartsen hebben zich daardoor niet laten weerhouden. De medicus Gerrit van der Wal heeft de praktijk van de euthanasie in Nederland onderzocht. Hij stelt, in een onderzoek waarop hij aan de Vrije Universiteit gepromoveerd is, dat Nederlandse huisartsen tweeduizend keer per jaar euthanasie plegen. De procedurele zorgvuldigheid, zo constateert de promovendus, laat te wensen. Er zijn nogal wat artsen die geen voorafgaande consultatie plegen of overleggen met andere hulpverleners; de helft van de artsen documenteert de gang van zaken rond het euthanatisch handelen niet. Het is de bedoeling dat gevallen van euthanasie door de arts gemeld' worden bij justitie. In de praktijk blijkt dat dit in meer dan de helft van de gevallen niet gebeurt. De huisarts zegt op te zien tegen de emotionele en praktische belasting van een justitieel onderzoek, of de euthanasie uitsluitend te zien als een zaak tussen arts en patiënt. Van der Wal constateert dot gevallen met tekortkomingen nauwelijks bij justitie terecht komen. Hij concludeert dat de gevallen die bij justitie terecht komen daar in feite niet horen en dot de gevallen van levensbeëindiging die er wellicht thuishoren, er niet komen. In een van zijn stellingen voegt Van der Wal er aan toe dat wanneer euthanasie uit de sfeer van het strafrecht gehaald wordt, de v u MAGAZINE DECEMBER l « 2

T kwaliteit van het handelen zal toenemen, (KN)

Oranje leder land heeft zijn nationale symbolen, merktekens van trots en zelfbewustzijn. Nederland heet nauwelijks een nationalistisch land te zijn, maar als de vaderlandse voetbalelite - 'onze jongens' - het moet opnemen tegen de Duitsers 'het zijn en blijven moffen' - dan doortrekt een oranjegetint gevoel van saamhorigheiu de straten, winkek etalages en huiskamers. Weg is onmiddellijk iedere

Stads-. bewegingen "De colonne, eenmaal in beweging, kan niet meer worden gestopt." Pamfletten met die verontrustende boodschap dwarrelden op 3 maart 1 980 neer in het Amsterdamse stadslandschap. Het leek wel oorlog. Er waren barricades opgeworpen rond een pand in de Vondelstraat, de krakers gebruikten straatstenen als wapen, een helm als harnas. Even leek het verzet succesvol te zijn, een poging tot ontruiming door de politie werd afgeslagen. Maar uiteindelijk moesten de krakers het toch afleggen tegen de overheid aie haar geweldsmonopolie met zoveel geavanceerdere middelen kon doorzetten. Krakers worden door het gros der mensen in verBand gebracht met grimmige gewelddadigheid. Een heel ander beeld dan van een andere stadsbeweging: de Provo's. Die worden nu geassocieerd met 'ludieke' acties, met

G

E

vorm van bescheidenheid en nuance, we zullen onze helden desnoods naar de overwinning toe brullen. Het koningshuis kan al lang niet meer rekenen op dezelfde - volgens sommigen hysterische - bijval vanuit het volk. In de negentiende eeuw was dot anders, geeft drs. H. te Velde aan in een proefschrift over liberalisme en nationalisme in de negentiende eeuw. De cultus van het koningshuis werd doek bewust door liberalen in het leven geroepen om de desintegratie van de samenleving tegen te gaan. Bij koning Willem III lag dot nog ietwat moeilijk. Zijn populariteit was al niet

groot, daar viel weinig eer aan te behalen. Bovendien viel zijn verjaardag, in februari, op een uiterst ongunstig moment. De verjaardag van Wilheimino, op 31 augustus, viel wat gunstiger. Vanaf 1 889 werd tot groot enthousiasme van de liberalen op grote schaal koninginnedag gevierd. Andere eenheidsstichtende factoren die door de liberalen gestimuleerd werden, was het verzet van het Nederlandse volk legen de Spaanse overheersers en de strijd van de Boeren in Zuid-Afrika tegen de Engelsen. In de twintigste eeuw werd een minder belang ge-

een vrolijk anarchisme, het uitdelen van krenten op het Spui. Ook de provo's werden met de knuppel verjaagd, maar dat was nog in een tijd dat de overheid star en autoritair pleegde te reageren op het kleinste vleugje eigenzinnigheid. Begin jaren

en met grote kantoren, imposante hotels, luxe appartementen en ruime wegen waar je met je dure auto lekker doorheen kunt scheuren. Alle stadsbewegingen streden daarentegen voor kleinschaligheid, voor 'bouwen voor de buurt', het behoud en de renovatie van oude woningen en het terugdringen van de auto uit net stadscentrum. De provo's pleitten nog in zeer abstracte termen voor een leefbare binnenstad, de krakers werkten met een bijna pietepeuterige concreetheid uit hoe een- of tweepersoonswoningen vormgegeven moesten worden. Ogenschijnlijk hebben die stadsbewegingen alleen maar nederlagen geleden. De metro is er toch gekomen en de grote kraakpanden zijn ontruimd. De stadsbewegingen hebben ook veelal niet uitgeblonken in het presenteren van praktische, haalbare voorstellen. Het was niet erg realistisch van de krakers te veronderstellen dat in hartje Amsterdam uitsluitena sociale woningbouw

1 •

i r

tachtig waren de tronten verwisseld: de overheid leek relatief tolerant en flexibel, met de krakers viel geen land te bezeilen. Behalve een verschil bestaat er ook een belangrijke overeenkomst. Op aie overeenkomst gaat de sociaal-geografe Virginie Mamadouh in haar proefschrift 'De Stad in Eigen Hand' uitgebreid in. Zij beschrijft in haar zeer informatieve boek uitvoerig de geschiedenis van 25 jaar stadsbeweging: provo, de kabouters, de Nieuwmarktbeweging met het verzet tegen de metro en tenslotte de krakers. In alle gevallen gaat het om romantische bewegingen. Zij verzetten zich tegen megalomane plannen van gemeentebestuurders om de binnenstad vol te gooi-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen