VU Magazine 1992 - pagina 182

u ambtenaar ook kiest, altijd komt hij met een van deze plichten in aanvaring. Wattel heeft ook de Nederlandse wetgeving met betrekking tot kosten en boten van misdaad vergeleken met die in de Verenigde Staten en Duitsland. In deze landen hebben rechter en wetgever een 'moreier' standpunt ingenomen don in Nederland. hHet aftrekken van geldboetes, steekgelden en dergelijke wordt daar ontoelaatbaar gevonden, hiet Nederlandse recht is in dit soort kwesties min of meer a-moreel. Hier wordt winst uit misdaad net zo belast als legale winst, en illegale kosten worden net zo afgetrokken als 'gewone' kosten. Alleen aan de fiscale aftrekbaarheid van geldboetes is sinds 1991 een einde gekomen. Moor voor het overige wordt de goudeerlijke boef in Nederland in elk geval door de fiscus voor vol aangezien, (KN) •

IBabi es fHet aantal kinderen dat voor of tijdens de geboorte sterft, is sterk afgenomen. De medische vooruitgang is dusdanig dat in Nederlana nu minder dan een op de honderd babies sterft. En dot getal heeft wel eens hoger gelegen. Tegelijkertijd met deze daling is echter het aantal kinderen dat met een geestelijke of lichamelijke handicap ter wereld komt, gestegen. Volgens de Utrechtse hoogleraar in de obstetrie Gerard Visser is het één een gevolg van het ander. Te vroeg geboren kinderen hebben een steeds grotere overlevingskans gekregen, maar het gevolg is wel dat veel van die vroeggeborevu MAGAZINE MEI 1992

^^smmsM^m^üi^mmsi:^'

T

nen spastisch zijn, afwijkingen aan het zenuwstelsel hebben, of gedrags- en ontwikkelingsstoornissen vertonen. Daarnaast worden er veel meerlingen geboren als gevolg van hormonale behandelingen om de vruchtbaarheid te bevorderen, worden vrouwen met ernstige medische klachten zwanger, en hebben aankomende moeders door roken, alcohol- en drugsgebruik en een vervuilde leefomgeving meer last van giftigheidsverschijnselen. Al deze factoren bevorderen de geboorte van kinderen met een handicap. Niettemin was Visser in zijn in april gehouden oratie optimistisch over zijn vak. Allerlei gezondheidsproblemen kunnen sneller onderkend worden door geavanceerde diagnostiek. Tegenwoordig weten medici zeer veel over het ongeboren kind. Met alle kennis kan bij eventuele problemen besloten worden een keizersnede uit te voeren, vroegtijdig de baring in te leiden of zonodig tot abortus over te gaan. (KN) •

I '^''^9^ De Utrechtse hoogleraar in de obstetrie Gerard Visser noemde het al: ook aan drugs verslaafde vrouwen krijgen kinderen en die kinderen hebben een groter risico op een lichamelijke of geestelijke handicap. Maar aan de andere kant: kinderen van drugsafhankelijke moeders blijken behoorlijk taai te zijn. Dat blijkt uit een onderzoek van de kinderarts Sri Soepatmi van het AMC. Weliswaar is het uitgangspunt vaak slecht; pasgeborenen hebben last van afkickverschijnselen en dat uit zich in braken, diarree

G en ademhalingsstoornissen. Ze huilen continu en zijn bijna ontroostbaar. In de eerste jaren van hun leven hebben zulke kinderen groeiachterstanden, maar die achterstand lopen ze in wanneer ze ouder don vijf jaar zijn geworden. Hetzelfde geldt voor gedrags- en gezondheidsstoornissen: in de eerste paar jaar van hun leven hebben kinderen van drugsafhankelijke moeders meer problemen, maar na verloop van tijd is er nauwelijks nog verschil met 'normale' kinderen waar te

nemen. Alleen op intelligentietests blijven ze iets lager scoren. Opvallend resultaat van het onderzoek is dat kinderen van drugsafhankelijke moeders die in een pleeggezin zijn opgenomen, meer gedragsstoornissen vertonen dan kinderen die bij hun moeder blijven. Volgens Sri Soepatmi is het belangrijk dat de houding van maatschappij en hulpverleners ten opzichte van drugsafhankelijke moeders toleranter wordt. Er komen don meer moeders voor prenatale zorg naar het

Geld & Vrijheid Het zal je maar gezegd worden: Amsterdam, je bent de parel van Holland, het snelste en meest briljante succes van zeventiende-eeuws Europa, een boegbeeld van tolerantie en vrijheidszin. Uit de mond van een Nederlander, een Amsterdammer in het bijzonder, klinken zulke uitlatingen nogal protserig. Dat soort dingen zeg je niet, luidruchtige op-de borstklopperij wekt een gevoel van gêne op. Maar als een ander het zegt, in dit geval de Franse historicus Henry Méchoulan, moet je zulke complimenten haast wel gelaten incasseren. Bijna 300 pagina's lang brengt Méchoulan één grote ode aan het zeventiende-eeuwse Amsterdam. Hij prijst de gematigdheid van de bestuurders, de bereidwilligheid van de stad om als toevluchtsoord te dienen voor verschoppelingen uit heel Europa, de vrijheid van godsdienst, geweten en drukpers, de gretigheid

waarmee belasting betaald wordt, de mildheid in het bestraffen van misdadigers. Geen kwaad woord over de stad Amsterdam, die ook nu nog als lichtend voorbeeld kan dienen. Hoe heeft Amsterdam die hoge mate van vrijheid en rijkdom weten te bereiken? Overal in Europa woedden in de zeventiende eeuw godsdienstoorlogen, werden ketters op de brandstapel gezet, boeken

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen