VU Magazine 1992 - pagina 116
"Nee, zeker niet! Ik ben er daarom zo op tegen dat homeopathische middelen zonder doktersvoorschrift te krijgen zijn. Mensen kopen h o meopathische middelen vanuit een verkeerde gedachtengang. 'Mijn kind heeft last van doorkomende tandjes, heeft u daar v/at voor?' De drogist weet niet of dat middel dat hij verkoopt wel past bij het betreffende kind. Mensen weten ook niet datje een homeopathisch middel datje bij de drogist koopt, nooit langer dan twee weken mag gebruiken."
Met ^^liektes die ontstaan omdat iedereen tegenwoordig maar met elicaar naar bed gaat^^ zijn patiënten bij de homeopaat aan het vericeerde adres.
Succes In alle landen waar homeopathie populair is, doen homeopathische artsen onderzoek. De Maastrichtse epidemiologen J . Kleijnen , P. Knipschüd en G, ter Riet publiceerden vorig jaar een overzicht van 107 experimenten waarbij het nut van een homeopathisch medicijn werd vergeleken met het effect van een placebo. H u n inventarisatie geeft een ander beeld dan ze verwacht hadden: bij 81 van die onderzoeken scoorde het homeopathische schudsel beter dan de placebo. Vooral tegen hooikoorts en pijn blijkt de homeopathie het heel goed te doen. De Limburgse artsen vinden dat de onderzoeken gemiddeld niet slechter zijn uitgevoerd dan het modale reguliere geneesmiddel-onderzoek. Een kanttekening die Kleijnen, Knipschild en Ter Riet plaatsen bij dit succes voor de homeopathie is dat waarschijnlijk alleen die onderzoeken zijn gepubliceerd, waar de h o m e o pathie er gunstig uit kwam. J. Kleijnen, die op het onderzoek promoveerde, vindt die
81 experimenten waarin het effect van een homeopathisch middel werd aangetoond, nog geen voldoende wetenschappelijke onderbouwing van de homeopathie. Daarom vindt hij het terecht dat de middelen uit het ziekenfondspakket gaan.
Homeopathische artsen die onderzoek willen doen, zeggen dat reguliere artsen hen tegenwerken. Is dat zo? "Nee, dat excuus kun je nooit gebruiken als je onderzoek mislukt. Het onderzoek van Gerard Jansen is mislukt omdat colitis ulcerosa niet zo vaak voorkomt. Daarom kon hij niet genoeg proefpersonen krijgen voor ^______^^_____ zijn onderzoek. "Ik weet dat er artsen zijn die niet willen meewerken aan onderzoeken naar de werking van homeopathie. Die zeggen 'waarom zou ik tijd en moeite besteden aan iets dat onzin is?' "Zelf denk ik er anders over. Ik vind homeopathie ook onzin, maar ik vind het wel ontzettend belangrijk om onderzoek te doen, omdat patiënten op zulke grote schaal de homeopaat bezoeken. Er zijn genoeg artsen die er net zo over denken als ik, en die dus wel aan onderzoeken willen meewerken." Dus uw eigen onderzoek heeft u niet overtuigd van het nut van homeopathie? "We hebben hier te maken met een uitzonderlijk geval. Voorstanders van de homeopathie hebben extra veel b e wijsmateriaal nodig, omdat het principe van de homeopathie niet aanvaardbaar is. Als die verdunningen, waar geen enkele molecule van de werkzame stof meer inzit.
Tornado van v^ijsneuzen raast door Frans laboratorium
E
r zijn talloze experimenten gedaan om het principe van homeopathie aannemelijk te maken. Eén zo'n proef haalde in juni 1988 zelfs het prestigieuze tijdschrift Nature. Als je maar goed schudt, laat de Franse bioloog J. Benveniste zien, dan blijft de biologische activiteit van een in water opgeloste stof behouden, al verdun je de oplossing zo sterk dat er beslist qeen enkele molecule van de stof meer aanwezig I
••
i
I I
i
II
kan zijn. Hij mengde bloedcellen meteen superverdunning van de stof Anti-lqE. Hoe sterk de verdunning ook was, het Anti-lgE bleef een reaktie met het bloed aangaan. When to believe the unbelievable is de kop die Nature koos voor het redactioneel waarin het verhaal van Benveniste wordt aangekondigd. W e plaatsen dit artikel, zegt de redactie, omdat u anders toch over het experiment leest in sensatiebladen. En daarbij is het niet goed als we iedere verrassende en afwijkende theorie bij voorbaat verwerpen of negeren. Maar, vervolgt Nature, we hebben gevraagd of we eens mogen ko-
26 vu MAGAZINE MAART 1 992
men kijken als professor Benveniste zijn proef uitvoert. U hoort nog over onze bevindingen. "Onze hotelkaartjes werden betaald door een fabrikant van homeopathische middelen!" schrijft Nature vier weken later verontwaardigd. "En de salarissen van Benvenistes medewerkers werden ook betaald door die fabrikant!" Het trio dat Benveniste ging ontmaskeren bestond uit een professionele goochelaar, die moest opletten of men geen geniepige trucjes gebruikte om tot dat ongelooflijke resultaat te komen, een specialist op het gebied van methodologie en wetenschappelijk bedrog en een journalist, die theoretisch fysicus was. De goochelaar heeft geen ontoelaatbaar gesjoemel kunnen ontdekken, maar de twee anderen vonden dat opzet en uitvoering van het experiment van geen kant deugden. De proeven waren bijvoorbeeldlang niet altijd blind uitgevoerd. De onderzoekers konden de opzienbarende biologische activiteit van zo'n superverdunning niet reproduceren.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992
VU-Magazine | 484 Pagina's