VU Magazine 1992 - pagina 137

*—-

Z O C H T

een wacht- en bedenktijd voor de patiënt en tandarts, toestemming van de patiënt na goed geïnformeerd te zijn en diagnoses door meerdere tandartsen. En dat deze maatregelen geen overbodige luxe zijn, kunnen de drie a vier miljoen Nederlanders met een kunstgebit beamen. De helft heeft problemen met de prothese. En 300 tot 800 duizend heeft zelfs zeer ernstige klachten zoals moeilijk kauwen, pijn, moeite met spreken, loslaten bij het lachen en zoenen. Volgens De Putter kunnen implantaten -kunstmatige vervanging van de wortek, de functie van verloren kiezen en tanden gedeeltelijk weer teruggeven en verder slinken van de kaak voorkomen. Maar het beste is toch als de eigen wortel of tand behouden blijft. Misschien dat in de toekomst het glas met tanden op het nachtkastje verdwijnt. (PW) •

[ Nachtmerrie Arts en patiënt hebben niet altijd hetzelfde belang. Natuurlijk, beiden willen graag dat ziektes genezen worden; maar voor de patiënt gaat het in de eerste plaats om zijn eigen ziekte; een medisch onderzoeker heeft vaak een abstracter doel, die wil graag experimenteren met weefsels en cellen; experimenten die pas in een verre toekomst hun eventuele nut zuk len bewijzen. In een nieuwe wet wordt de privacy van patiënten beter beschermd. Pathologen zullen niet meer naar hartelust kunnen experimenteren, maar vooraf de toestemming van de betrokkene moeten vragen. De Utrechtse patholoog prof. dr. Jan G. van den Twee/waarschuwde in zijn oratie dat deze wet een nachtmerrie voor pathologen dreigt te worden. In

het ergste geval zullen zij zelf nabestaanden moeten opsporen om toestemmin te vragen voor het gebrul van weefsels en cellen van overleden patiënten. Waardevolle onderzoeken zullen op die manier, vreest Van den Tweel, achterwege blijven. Ook de oprukkende strafvervolging van pathologen bij verkeerde diagnoses bezorgt sommigen een slechte nachtrust. Als een vrouw aan baarmoederhalskanker lijdt en bij nader inzien blijkt dat afwijkende cellen tijdens onderzoek over het hoofd zijn gezien, kan zij juridische maatregelen tegen de verantwoordelijke patholoog nemen. Van den Tweel is wel voorstander van een sterkere rechtspositie van patiënten. h-logere eisen stimuleren zijns inziens pathologen tot steeds hogere prestaties. Maar hij vindt wel dat de verwachtingen realistisch moeten blijven. hHet is niet altijd eenvoudig

te zeggen wanneer een celkern afwijkend is geworden en waar de grens ligt tussen een goedaardig en een kwaadaardig gezwel. Diagnoses verschillen soms per patholoog en per tijdstip. Met behulp van automatisering kan de taak van de patholoog weliswaar iets verlicht worden, maar uiteindelijk zal de arts toch altijd zelf een oordeel moeten vellen over de vraag of iets nu wel of niet afwijkend is. Geneeskunde blijft mensenwerk. En mensen kunnen zich vergissen. Vergissingen die artsen in de toekomst duur zullen komen te staan, (KN) •

I Agressie Apen leven in een harde wereld. Van sociale gelijkheid en van gelijke rechten voor elke aap schijnen ze nog nooit gehoord te hebben. Alleen het recht van v u MAGAZINE APRIL !992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen