Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1992 - pagina 155

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1992 - pagina 155

5 minuten leestijd

soort domoren niet alleen onder lager opgeleiden vindt. Als gevolg van de sterk toegenomen specialisatiedrift in de wetenschap, telt men ze ook onder academici. Slechts twee van de vijfentwintig collega's van een Amerikaanse geofysicus wisten bijvoorbeeld een enigszins samenhangend antwoord te geven op de vraag naar het verschil tussen D N A en R N A . En een Nobelprijswinnaar uit de chemie had geen idee hoe aardbevingen nu eigenlijk ontstaan. Piet Hagen, oud-journalist en nu docent aan de Utrechtse School voor Journalistiek en Voorlichting, aan wiens recent verschenen wetenschapsjournalistieke leerboek 'Wetenschap in het nieuws' deze voorbeelden zijn ontleend, laat het bij de simpele constatering dat mensen wel belangstelling hebben voor wetenschap, maar dat hun kennis op dat punt gering is. Hij gaat niet in op de vraag hoe twee toch duidelijk tegengestelde fenomenen als w e tenschappelijk analfabetisme en de populariteit van w e tenschapsjournalistieke produkten, met elkaar te rijmen zijn. Wel wijst Hagen op de 'Wet van Tichenor' die erop neer komt dat pogingen om die kenniskloof met betrekking tot wetenschap te dichten, haast per definitie averechts uitwerken. Die wet luidt namelijk: "Wanneer via de massamedia meer informatie binnen een sociaal systeem wordt verspreid, wordt die informatie door de bevol-

ke periodieken we verwachten wel dat de journalist die voor ons schrijven wil belangstelling heeft voor wetenschap. Ontbreekt die interesse don moet hij vooral niet bij ons zijn". Kijk wil de belangstelling voor wetenschap en technologie stimuleren. Een ruim gebruik van beeldmateriaal verlaagt daarbij de drempel. De binding van de lezers aan het maandblad is hoog. Waleveld: "Ze blijven in vergelijking tot lezers van andere bladen heel lang bij ons". Kijk wordt uitgegeven door De Geïllustreerde Pers BV en heeft een oplage van 1 10.176. Prijzen: f 7 1 , 4 0 per jaar (1 2 nummers) en f 5,95 los in de winkel.

kingsgroepen met een hogere socio-economische status sneUer opgenomen dan door groepen van een lagere status, zodat de kenniskloof tussen de twee groeperingen groter wordt in plaats van kleiner." Fraai geformuleerd is het niet. Maar de boodschap is duidelijk. Zouden we de wetenschapsjournalistiek maar niet liever afschaffen?

Utopie Dat hoeft nu ook weer niet. Maar kritische kanttekeningen zijn zeker op hun plaats. Zoals die welke wetenschapsjournalist Maarten Evenblij zet in Wetenschap & Samenleving, van origine een tijdschrift voor maatschappij-kritische academici, bij wat hij noemt "de utopie van het technologisch geletterde publiek". Evenblij gaat met name in op een klacht van het ministerie van Economische Zaken. De ambtenaren van dat departement vinden de houding van het Nederlandse publiek jegens w e tenschap en techniek - door E Z getypeerd als "geïnteresseerd, maar terughoudend" - te mager o m ons land technologisch gezien daadwerkelijk te kunnen opstoten in de vaart der volkeren. De opvatting dat meer kennis inzake wetenschap en techniek een grotere acceptatie daarvan bewerkstelligt, berust echter op een denkfout, aldus Evenblij in W & S: "Mensen met grote kennis van zaken

bezig is. Veel lezers hebben een universitaire achtergrond. Jongeren van vijftien tot en met vierendertig vormen ruim de helft van het abonneebestand. "Wetenschap speelt een steeds belangrijkere rol in het leven van de mens", aldus de hoofdredacteur. "We willen daarom de lezer een blad bieden dat in klare taal zaken uitlegt. W e nemen daarbij geen standpunt in." Onderwerpen die veelvuldig aan bod komen zijn gezondheid, biologie, informatica en nieuwe technologieën. "Maar", aldus Van Brabander, "ook onderwerpen als kunst en sport kunnen aan bod komen, zolang ze verband houden met wetenschap." Qua onderwerpkeuze probeert EOS voeling te houden met de actualiteit en het dagelijkse leven. EOS heeft twee redacteuren in dienst, van wie één met een universitaire opleiding, en maakt daarnaast gebruik van tachtig medewerkers die ieder een eigen specialisme hebben.

EOS Eos, de Griekse godin van de. Dageraad, gaf haar naam aan het populair-wetenschappelijk tijdschrift dat in het Belgische Gent wordt gemaakt; een blad, aldus hoofdredacteur drs. F. van Brabander, voor iedereen die interesse heeft voor wetenschap, maar er niet vakmatig mee

EOS wordt in Nederland uitgegeven door Basis Media (Telegraaf-tijdschriftengroep) en in België door NV Het Volk. De oplage bedraagt 4 5 . 0 0 0 , waarvan 1 2.000 bestemd voor Nederland. Een los nummer kost f 7,95, een jaarabonnement (1 1 nummers) f 86,24.

Natuur & Techniek "Goede voorlichting geven en betrouwbaar zijn", is volgens inq. Th.]. ^A. Martens, een van de twee hoofdredacteuren van Natuur & Techniek, de doelstelling van het blad dat dit jaar zijn zestigste verjaardag viert. De vijf redactieleden, technici en ingenieurs, zijn allen academisch gevormd. Onderwerpen in Natuur & Techniek worden aangedragen door wetenschappers die de artikelen zelf ook schrijven. Die verhalen moeten don door de redactie nog wel flink geredigeerd worden. Slechts op één plaats in het blad komt een 'echte' wetenschapsjournalist aan het woord: de actualiteitenrubriek Analyse & katalyse. De grootste groep lezers is tussen de 25 en 45 jaar. Vaak komen ze voor het eerst met het blad in aanraking op het V W O . Martens: "Natuur & Techniek helpt jongeren bij de overbrugging van de kloof tussen het V W O en het universitair onderwijs." De laatste jaren maakt het blad een lichte daling in het abonneesbestand door. Natuur & Techniek is een uitgave van Centrale Uitgeverij en Adviesbureau BV en heeft een oplage van 4 7 . 6 6 1 . Prijzen: f 1 25,- per jaar (1 2 nummers), voor studenten f 95,-. Een los nummer kost f 1 2,25. •

21

v u M.AGA2INE APRIL 1992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992

VU-Magazine | 484 Pagina's

VU Magazine 1992 - pagina 155

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992

VU-Magazine | 484 Pagina's