VU Magazine 1992 - pagina 445

E Z o

van Doorne-Huiskes, hoogleraar vrouwenstudies aan de Erasmus Universiteit, zoekt in haar oratie daarentegen de verklaring in sociologische factoren, hiet gaat volgens haar om een cultureel erfgoed, waarbij vrouwen verwezen worden naar de onbetaalde arbeid, dat niet van de ene op de andere dag uit te roeien valt. Het zijn normen en waarden die door zowel mannen en vrouwen als onontkoombaar beschouwd worden. Veel vrouwen vermijden liever ruzie met hun partner over de verdeling van het onbetaalde, huishoudelijke werk. Een mentaliteitsverandering is hard nodig, zou je zeggen. Dat vindt Van Doorne-hHuiskes ook wel, maar mentaliteitsveranderingen zijn over het algemeen niet zo gemakkelijk van overheidswege stuur-

baar. Wat op beleidsniveau, volgens haar, wel te realiseren valt zijn veranderingen in de organisatie van de arbeid. Via creatieve en flexibele maatregelen moeten werkgevers en werknemers samen komen tot een betere afstemming tussen gezin en werk. Misschien dat de mentaliteitsverandering na verloop van tijd vanzeff wel volgt. (KN)

Kunstgebit hHebt geduld met de kunstgebitdragerl Wanneer het hele gezin al lang van tafel gegaan is en voor de televisie is geschoven, kan het voorkomen dat de kunstgebitdrager het etensmaol in alle eenzaamheid nog naar binnen zit te werken. Dat hoeft niet te duiden op

C H T

weerzin jegens het gebodene, eerder op een tekortschietend kauwvermogen. Uit een onderzoek van A.P. Slagter, werkzaam aan de Rijksuniversiteit Utrecht, blijkt dat mensen met een kunstgebit wel zes of twaalf maal meer kauwbewegingen bij hard voedsel, zoals pinda's en rauwe wortels, moeten maken om het eten fijn te krijgen. En zelfs dan worden er nog onbeschadigde voedseldeeltjes aangetroffen, iets wat bij mensen met een natuurlijk gebit niet voorkomt. Mensen met een kunstgebit kunnen minder krachtig bijten omdat het gebit niet stevig verankerd is aan het kaakoot zoals de eigen tanden en kiezen. Ook goed passende kunstgebitten kunnen voor veel kauwproblemen zorgdragen. Waarschijnlijk slikken kunstgebitdragers grotere

brokstukken door dan mensen met eigen tanden. Slagter vindt dot tandartsen hun patiënten ervan moeten doordringen dat het verliezen van alle tanden en kiezen altijd een achteruitgang in het kauwen met zich meebrengt. Zelfs een gebit dof nog maar uit een paar tanden en kiezen bestaat bezit een sterker kauwvermogen dan een volledig kunstgebit. Tot spijsverteringsproblemen hoeft het doorslikken van grote brokstukken niet te leiden. De maag kon over het algemeen wel wat verdragen. De sociale gevolgen van het verslechterde Kauwvermogen zijn minder goed in kaart gebrocnt. Een aardig onderwerp voor een onder proefschrift: de toename van familieruzie en restourontvrees als gevolg van het drogen van een kunstgebit. (KN) VU MAGAZINE DECEMBER 1992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen