VU Magazine 1992 - pagina 297

Karin Anema

^AIDS IS MEEU DMÊ EEN UITDAGING VOOR ALLEEN DE WETENSCHAP'^ "Het is onmogelijk om een visie op Aids te ontwikkelen zonder daarbij de ontwikkelingslanden te betrekken; zonder participatie van de mensen die de meeste risico's lopen", betoogt Jonathan Mann in een exclusief vraaggesprek. Voor het achtste Wereld Aids Congres bepleit hij een meer op de werkelijkheid gerichte aanpak dan de vorige zeven Aids-congressen te zien gaven.

BESMETTE VROUW IN EEN PLATTELANDSKUNIEK IN ZIMBABWE: "AIDS MAAKT MET NAME IN DE DERDE WERELD SIACHTOFFERS ONDER DE ALLERARMSTEN"

MÜ'^ Take home with YOU?

'M:

J

onathan Mann, voormalig direkteur van het Global Program on Aids van de World Health Organization (WHO), en op dit moment hoofd van het Harvard Aids Institute, is voorzitter van het Wereld Aids Congres dat deze zomer in Amsterdam wordt gehouden. Een gesprek met hem gaat onontkoombaar over de vele hindernissen die een oplossing van het probleem m de weg staan, zoals gebrek aan een goede strategie, het isoleren van met het HlV-virus besmette mensen, het ontbreken van een vaccin en weerbarstige overheden. Een prominente

rol is in zijn ogen weggelegd voor de ontwikkelingslanden.

iokafie Tot dusverre werd Aids tijdens de wereldcongressen vooral gezien als een medisch probleem; een wedstrijd tussen voortmarcherende aantallen en de speurtocht naar een vaccin; een discussie rond de vraag welke behandelingsmethode uiteindelijk de beste zal blijken, gevolgd door gala-diners. "Weerzinwekkend," aldus Mann. Onderwerpen die besproken werden, gingen vooral de

geïndustrialiseerde landen aan; de organisatoren lieten de Derde Wereld, waar Aids zich ongekend snel verspreidt en het maatschappelijk leven ontwricht, links liggen. Voor het komend congres - in eerste instantie gepland in Boston en qua agenda aanvankelijk grotendeels in de lijn van de vorige congressen moest een andere lokatie worden gevonden, als gevolg van de nog steeds geldende reisbeperkingen voor met HIV besmetten in de VS. Jonathan Mann werd m augustus vorig jaar gevraagd om de leiding van het congres ter hand te nemen.

"Maar ik voelde er niets voor om het congres alleen maar te verplaatsen; ik stelde mijn voorwaarden. Zo eiste ik een evenwichtiger verdeling tussen medisch wetenschappelijke en sociaal-politieke agendapunten bijvoorbeeld. En een wat bescheidener opstelling van het Westen tegenover ontwikkeHngslanden en daar werkzame niet-gouvernementele organisaties. Die zouden van het begin tot het eind bij het congres moeten worden betrokken." Men ging accoord. En de voorwaarden die hij stelde bleken ook in Nederland aan te slaan. Internationale solidariteit en het tegengaan van discriminatie waren voor de ministeries voor Ontwikkelingssamenwerking en W V C voorwaarden om zich achter het plan te scharen.

blemen van kinderen die beide ouders aan Aids hebben verloren. Is uw voorkeur voor dit soort agendapunten ontstaan onder invloed van uw eigen ervaringen met Aids als epidemioloog? Mann: "In 1984 vertrok ik naar Zaïre om daar een Aids-project op te zetten. De alledaagse werkelijkheid van de patiënten die ik daar twee jaar lang onder ogen had, veranderde mijn leven totaal. Ik kon me er onmogelijk van losmaken. In de daaropvolgende jaren bij de W H O kwamen daar de talloze contacten met mensen die zich met Aids bezighouden bij. In die tijd ben ik gaan begrijpen wat Aids aanricht. Het leverde bijvoorbeeld een bijstelling op van de vraag waardoor Aids wordt veroorzaakt. Het meest voor de hand liggende antwoord luidt: 'een virus'. Het juiste antwoord is echter: 'ongelijkheid, discriminatie en de gevolgen daarvan'. Aids maakt met name in de Derde Wereld slachtoffers onder de allerarmsten. Dan begrijp je dat het de sociale omstandigheden zijn waardoor mensen extra risico lopen om met HIV te worden besmet."

Hoe groot is de inbreng van direct betrokkenen? Mann: "Seropositieven vind je tot in de stuurgroep. Alleen zij kunnen ons vertellen wat de belangrijkste proProstitutie blemen zijn. Gelijkwaardigheid tussen seropositieven en betrokken m e Jonathan Mann heeft eerder al eens dici is een eerste vereiste. En wat de beschreven hoe zorgelijk de cultureparticipatie van de ontwikkelingslanle, sociale, economische en pohtieke den betreft: 34 ontwikkelingslanden houding jegens Aids is. Hoe angst, zijn betrokken bij de inhoudelijke onwetendheid en vooroordelen over planning van het congres, en niet deze ziekte de sociale en politieke één van de westerse landen die m betrokkenheid met de patiënten het verleden de dienst uitmaakten. blokkeren. Aids wordt door velen Honderden niet-gouvernementele nog steeds gezien als een probleem organisaties (ngo's) hebben suggesdat zich beperkt tot andere groepen ties geleverd voor het vaststellen van met onwenselijke gedragingen, en de sleutelvragen." met als iets dat iedereen kan overkoEen greep uit deze meest brandende men. vragen: de effecten van Aids op traIn zo'n klimaat van stigmatisering en ditionele familieverbanden, de ecodiscriminatie gedijt ook het schennomische gevolgen ervan op huisden van mensenrechten. In Aziahoudens, de rol van traditionele getische en Latijns-Amerikaanse lannezers, de thuiszorg voor patiënten, den bijvoorbeeld, worden seroposimensenrechten en Aids, en de protieven en Aidspatiënten gestraft. Zij

31

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen