VU Magazine 1992 - pagina 432

mend beeld van de biologische oorsprong van de sekseverschillen. "Lust en agressie zitten in de mannehjke hormonen ingebakken. Iedereen die daaraan twijfelt heeft waarschijnhjk nooit goed naar paarden gekeken. Hengsten zijn zo gevaarlijk dat ze in getraliede boxen moeten worden opgesloten; eenmaal gecastreerd, zijn ze dociel genoeg om door kinderen te v/orden bereden." Een gedurfd statement: "Promiscuïteit bij mannen maakt de liefde misschien wel goedkoop, maar scherpt het denken aan. Promiscuïteit bij vrouwen is een vorm van ziekte, een lek in de identiteit." De krankzinnige dwarsverbanden die Paglia legt maken het boek op vele plaatsen komisch. Bijvoorbeeld: "De misvatting van mannen dat objectiviteit mogelijk is, is gebaseerd op de zichtbaarheid van hun genitahën. (...) Vrouwen hebben de neiging realistischer en minder obsessief te zijn vanv/ege hun tolerantie ten opzichte van ambiguïteit, die zij zich eigen maken doordat ze niet zelf hun eigen lichaam kunnen observeren." Het hele boek van Paglia is in feite één dolle overdrijving. Dat komt omdat ze met satanisch genoegen polariseert. De natuur is de duivelse, verwoestende kracht, waaraan de vrouw met handen en voeten gebonden is, omdat zij menstrueert en de opdracht heeft kinderen te baren. " O f ze het moederschap wenst of niet, de natuur legt haar het juk op van het brute, onbuigzame ritme van de wet van de voortplanting." De cultuur is de poging van de mannen om te ontsnappen aan die duistere machten. "Alle soorten filosofie, wetenschap, kunst, atletiek en politiek zijn door mannen uitgevonden." Koningin

34 v u MAGAZINE NOVEAWR 1992

Als je in het achterhoofd houdt dat Paglia overdrijft en provoceert, zie je die koele, houtsnijdende analyses. "Er is geen vrouwelijke Mozart, omdat er geen vrouv/elijke Jack de Ripper is," is een van haar veel geciteerde analyses. Ze bedoelt daarmee dat grote kunst alleen wordt geschapen door agressieve, monomane, obsessieve geesten. En dat zijn meestal mannen. Vrouwen zijn globaler, praktischer, minder agressief, vindt Paglia. O p de vraag hoe zijzelf dan in staat is geweest tot het scheppen van zo'n geniaal, groots essay, antwoordt

Pagha dat zij zich meer man voelt dan vrouw. Als er toen zij puber was al transseksuele operaties waren uitgevoerd, had ze zich vast aangemeld, schat PagHa in. N u heeft zij enige vrede met haar vrouw-zijn. Ze heeft zich ontworsteld aan de natuur, heeft geen greintje moederinstinct. Veel journalisten hebben dus met plezier 'Het seksuele masker' gelezen en er geestdriftig over geschreven. OpmerkeUjk is dat op dat enthousiasme felle kritiek is geuit, vooral de vrouweHjke journalisten die PagHa prezen zijn hiermee volgens sommige scribenten buiten hun boekje gegaan. Een ingezonden brief in de Volkskrant: "Ik krijg er schoon genoeg van dat ieder boek waarin een schrijfster beweert dat zij het tegen de vrouwenbeweging en het feminisme opneemt kan rekenen op kritiekloos applaus van journalistiek Nederland." De mannelijke recensent in HN-Magazine: "In ons land is haar werk in het algemeen goed ontvangen door, inderdaad, vrouwelijke recensenten. (...) 'Het seksuele masker' Hjkt typerend voor de crisis waarin het feminisme en andere progressieve stromingen zijn beland." Maar het felst werd er van leer getrokken, tegen Paglia, die ze een gevaarlijke vrouw noemt, en tegen PagHa's bewonderaarsters, door de koningin van het 'politiek correcte' feminisme, de Utrechtse hoogleraar vrouwenstudies Rosi Braidotti. Met een felheid en verbetenheid die ze deelt met Pagha, ze hebben ook hun ItaHaanse afkomst gemeen, strijdt zij in Nederland voor het échte feminisme en bepaalt zij als een opperrechter wat daar wel en niet toe gerekend mag worden. Braidotti, in Trouw: "Paglia's ideeën zijn voorspelbaar vrouwvijandig en racistisch, maar ze weet een ritme vol te houden als een machinegeweer: 160 woorden per minuut. Is dat de reden van het uitzinnig enthousiasme van Janny Groen over haar populariteit? (De Volkskrant, 30 mei) Beatrijs Ritsema had een jaar geleden in Vrij Nederland op dat enthousiasme al een voorsprong genomen: fascinatie van het succes? Naïviteit van onze vrouwelijke journahsten? Of louter marketing, sluikreclame, bewuste promotie?" O n danks al deze vraagtekens weet Rosi Braidotti precies wat de Nederlandse joumahsten beweegt: "In 'Het seksuele masker' schrijft Paglia een ge-

schiedenis van de v/esterse beschaving. Dit is door de Nederlandse journalisten, die Paglia louter hebben gebruikt als verlengstuk van hun veldtocht tegen feministische intellectuelen, niet voldoende benadrukt." En ze eindigt haar artikel in T r o u w met de huilerige wens: "Misschien is de tijd gekomen dat de Nederlandse media ophouden te zwelgen m het goedkope genot van het feministen-rammen..." Reddingsactie Heeft Paglia een crisis binnen het feminisme veroorzaakt? Helpen de vrouweHjke journalisten die haar bewonderen de vrouwenbeweging om zeep? Ik denk dat het omgekeerde waar is. Het is aannemehjker dat Paglia een crisis heeft weten te voorkomen, een reddingsactie heeft ondernomen. Als het aan opinionleaders als Braidotti Hgt, gezien haar aanval op de vrouweHjke journalisten, zou het feminisme verstenen tot een sektarische beweging waarin voorgeschreven is wat je wel en niet mag denken en zeggen, en waarop - en vooral waarbinnen! - kritiek taboe is. Dan is het een verloren zaak: dan stort de beweging binnenkort met donderend geweld in elkaar en verschijnen er een jaar later boekjes met opsteUen waarin bekende ex-feministes verklaren en verantwoording afleggen over v/at ze er in 's hemelsnaam in gezien hebben. VermoedeHjk heeft het feminisme aUeen toekomst als er ruimte v/ordt geschapen, ruimte voor afwijkende meningen, discussie, disharmonie. CamiUe Paglia gooit de knuppel in het hoenderhok, en dat is een van haar verdiensten. Ze noemt zichzelf een anti-feministische feminist. Daarmee bedoelt ze dat ze de vloer aanveegt met de vrouwenbev/eging zoals die er nu in Amerika uit ziet, maar dat ze voorvechtster is van gelijke rechten voor vrouwen en mannen. Ze definieert feminisme daarmee inderdaad heel anders dan Rosi Braidotti, die zegt dat een feministe een vrouw is die zich bewust is van haar onderdrukking, en handelt op basis van dat bewustzijn. In 'Het seksuele masker' bestrijdt Paglia het feministische dogma dat de maatschappij de sekseverschillen veroorzaakt. Haar oorlog tegen de vrouwenbeweging voert ze daarnaast, nog fanatieker, in interviews.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen