VU Magazine 1992 - pagina 136

T

en eerste

H •1

In de journalistiek gelden ongeschreven regels. Een daarvan luidt dat journalisten geen journalisten interviewen. Daar zal wel een reden voor zijn. Toch wordt deze regel in het omslagverhaal van dit nummer met voeten getreden. Wetenschapsjournalistiek is daarvan het onderwerp. En we zijn zo vrij geweest wat hoofd- en eindredacteuren van respectievelijk populairwetenschappelijke tijdschriften en wetenschapsbijlagen van landelijke dagbladen, te vragen naar doel en opzet van hun journalistieke produkt. Dat mocht, zo bleek. Want onze vakbroeders (vakzusters zijn kennelijk dun gezaaid in de wetenschapsjournalistiek) gaven braaf antwoord op de gestelde vragen. Zonder mopperen. Een andere journalistieke stelregel is, dat er geen reclame wordt gemaakt voor het eigen blad, althans niet in de redactionele kolommen daarvan. Begrijpelijk. We produceren per slot van rekening geen waspoeder. Journalistiek verkoopt zichzelf alleen door kwaliteit. En goede wijn behoeft geen krans. Net wat u zegt. Aan die ongeschreven regel hebben we ons dus keurig gehouden: in het overzicht van populair-wetenschappelijke geschriften blijft VU-Magazine ongenoemd. Merkwaardig echter dat dit laatste ook het geval is in het leerzame handboek 'Wetenschap in het nieuws' van Piet Hagen, docent aan de Utrechtse School voor Journalistiek en Voorlichting. In de opsomming die hij geeft van (populair-) wetenschappelijke tijdschriften, ontbreekt VU-Magazine; nota bene het op een na oudste wetenschapsjournalistieke periodiek in ons land. Zou Hagen er misschien eigen ongeschreven journalistieke regels op na houden?

GertJ. Peelen V!J MAGAZINE APRIl 1 9 9 2

u I Slapeloos Er zijn zo van die vervelende vicieuze cirkels. Slapeloosheid is een kwaal die mensen onrustig in hun bed doet woelen. De ergernis stapelt zich snel op: al langer dan een uur in je bed liggen en, potverdorie, nog altijd klaar en klaarwakker. Slapeloosheid, dat is een zo ergerlijk verschijnsel dat je er de slaap niet van kunt vatten. Schaapjes tellen, warme melk drinken, een pilletje innemen, het aantal middeltjes om de kwaal te bestrijden is legio. Maar als we de zaak nu eens omdraaien en slapeloosheid niet als een kwaal maar als een geneesmiddel zien? De psycholoog Simon Elzenga uit Groningen heeft dat eens uitgeprobeerd bij depressieve patiënten en waarachtig, het hielp. Je zou verwachten dat mensen die een nacht lang niet geslapen hebben vermoeid, prikkelbaar en neerslachtig zijn, maar het tegendeel is waar. Sommige depressieve mensen voelen zich juist flink opgeknapt wanneer zij een nacht lang niet geslapen hebben. Zij zijn minder gespannen, hebben meer energie en maken sneller een praatje. Elsenga onderzocht het effect van een slapeloze nacht in samenhang met het antidepressieve middel clomipramine. Ze blijken elkaar goed aan te vullen. Een nacht niet slapen sorteert onmiddellijk effect: de stemming van de patiënt wordt meteen een stuk opgeruimder. Ook bij psychotisch depressieve mensen, die normaal gesproken heel langzaam reageren op antidepressieve medicatie, kan een snelle verbetering tot stond gebracht worden. Helaas is het resultaat nogal kortstondig,

T G het therapeutische effect is de volgende slapeloze nacht al weer teniet gedaan. Maar op dat moment kon het middel clomipramine uitkomst bieden. Dot middel sorteert namelijk niet direct effect maar werkt pas op wat langere termijn. In samenhang met een slapeloze nacht werkt het zelfs al na één dag, terwijl dat anders pas na enige weken gebeurt. Slapeloosheid, kan de conclusie luiden, is dus niet iets waar mensen zich a\tijd veel zorgen over hoeven te maken. Maar juist als je je weinig zorgen maakt, is de kans om in slaap te vallen weer veel groter. hHetgeen depressieve mensen weer van hun medicijn berooft. Die vicieuze cirkel, daar is geen ontkomen aan. (KN) •

I Tanden Bij het woord tandarts krijgen veel mensen een onbehaaglijk gevoel. Vooral het idee dat kostbare gebitsdelen verwijderd moeten worden, maakt een bezoek aan de tandarts onplezierig. hHoewel tandartsen niet voor hun eigen kick tanden en kiezen trekken gebeurt het in elk geval nog te vaak. Volgens prof. dr. Kees de Putter besluiten tandartsen en ook patiënten te snel voor deze vorm van amputatie en staan zij te weinig stil bij de vervelende gevolgen hiervan. Trekken is volgens De Putter alleen op korte termijn doeltreffend. Op lange termijn leidt het vaak tot veel narigheid en hogere kosten. In zijn oratie als hoogleraar bijzondere tandneelkunde aan de universiteit Utrecht, pleit hij voor strengere regels bij het trekken van gebitsdelen zoals die ook gelden bij abortus en amputaties;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen