VU Magazine 1992 - pagina 312

T

en eerste

• I

De aandacht voor sterrenkunde blijkt in de wetenschapsbijlagen van dagbladen sterk oververtegenwoordigd in vergelijking tot de kolommen besteed aan andere vormen van natuurwetenschap. De verhouding sterrenkunde versus de rest is 45 tegenover 55 procent. Die cijfers publiceerde René Genee in het aprilnummer van het P W T blad Iota. Genee vindt zo'n scheve verdeling terecht een ernstige zaak, en spreekt verwijzend naar de namen van twee journalisten die veel sterrenkunde in de kolommen van de Volkskrant en N R C Handelsblad doen - in dit verband van een Schilling- en Beekman-effect. Hoogleraar sterrenkunde E.P.J. van den Heuvel van de UvA is het hier niet mee eens. Hij klom in de pen en schreef juist blij te zijn met al die aandacht voor sterrenkunde; niet omdat dit nou toevallig zijn vak is, maar omdat dit onderwerp de lezer boeit en zo, indirect, belangstelling wekt voor andere natuurkundige wetenswaardigheden. Niet alles wat er in universitaire laboratoria wordt onderzocht is boeiend en opzienbarend, schrijft hij; het is kennelijk zijn enige criterium om in de media aan onderzoek aandacht te besteden. Afgezien van de inconsequentie van zijn redenering (de bij de lezer via sterrenkunde opgewekte belangstelling voor natuurkunde in het algemeen, wordt, vanwege die scheve aandachtverdeling, vervolgens in de kranten onvoldoende gehonoreerd), klinkt Van den Heuvels reactie ook wat bevoogdend. Niet alleen wat spettert en spat verdient aandacht in de media. Ook het moeizame onderzoeksproces, of de dagelijkse routine van een natuur- of andere v/etenschappelijke onderzoeker, kan interessant zijn voor een breed publiek. Lees de reportage uit Wageningen of het artikel over schimmels in dit nummer er maar op na. Boeiend en opzienbarend? Dat bepaalt u toch zeker zelf?!

Gert J. Peelen v u MAGAZINE SEPTEMBER 1W2

u I Brinkman Lubbers heeft zijn opvolger al aangewezen: Elco Brinkman. De toekomstige CDA-lijsttrekker zal het moeilijk krijgen om het succes van zijn voorganger te evenaren. Aan de Universiteit van Amsterdam is Hans Anker gepromoveerd op de betekenis van lijsttrekkers voor de verkiezingsuitslag. Uit dat onderzoek bleek dat het CDA krachtig geprofiteerd heeft van lijsttrekker Lubbers. Veel meer mensen hebben op het CDA gestemd dan zij 'normaal gesproken' zouden doen. Ook hfans van Mierio heeft zijn partij een duidelijke bonus bezorgd, hlet optreden van Wim Kok heeft voor de verkiezingsoogst van de PvdA weinig uitgemaakt, terwijl de VVD door Joris Voorhoeve tot lijsttrekker te bombarderen, zichzelf in het vlees heeft gesneden. Anker stelt dat Elco Brinkman een formidabele prestatie zal moeten leveren om het electoraal succes van zijn voorganger te evenaren. De prestatie van Lubbers moet inderdaad niet onderschat worden. LHij slaagde erin van het CDA een doorbraakpartij te maken. Vooral door toedoen van Lubbers doet zich het voor velen onverwachte verschijnsel voor, dat mensen die weinig affiniteit hebben met het christendom niettemin op het CDA stemmen. Lubbers bleek de juiste zakelijke, pragmatische uitstraling te bezitten. Zijn voorganger Van Agt slaagde er wel in de traditionele christelijke achterban vast te houden, maar meer ook niet. Met zijn oproepen tot een 'ethisch reveil' en zijn archaïsch taalgebruik, boezemde hij niet-christelijke kiezers vooral afkeer in. Lubbers wekt veel meer de

T G indruk met beide benen in het heden te staan; zijn vermaarde wolligheid die als een slobbertrui om hem hing, deed hij van de hand en hij schafte zich een eigentijds, no-nonsense maatkostuum aan. Brinkman zal waarschijnlijk de koers van Lubbers voortzetten en radicaliseren, blij is hard op weg zich te ontwikkelen tot een man zonder eigenschappen (zie het artikel over charisma in dit nummer). Zijn imago wordt door zijn adviseurs tot de passende vorm van kleurloosheid bijgeveild. LHij ziet er modern, met een onbestemde jeugdigheid uit, alleen de hardheid van zijn ogen - de spiegel van de ziel? - laat zich moeilijk camoufleren. Wat is eigenlijk zijn achtergrond? Is hij katholiek of protestant? Weinigen die het weten. De ene keer slaat hij dreigende taal uit naar de coalitiepartner, een andere keer profileert hij zich als verzoenend staatsman. Soms is hij de ouderwetse moralist die het verval van de oude gemeenschapsbanden aanklaagt, op andere momenten is hij weer de representant van de keiharde, eigentijdse zakelijkheid. Bloemrijk taalgebruik, breed uitgesponnen metaforen, mag hij niet meer gebruiken van zijn adviseurs. Dat stoot kiezers maar af. Alle zeilen worden bijgezet om Brinkman bij zoveel mogejijk soorten kiezers in de smaak te laten vallen. Nu maar afwachten hoe de onvoorspelbare kiezer zal reageren. Wordt het een klopje op de schouder? Of een dolkstoot in de rug? (KN)

I Straaljagers 'Rudie Schokker huilt niet meer', was de titel van een gefingeerde documentaire

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen