VU Magazine 1992 - pagina 304
van die variabelen in te gaan. Wanneer we bijvoorbeeld naar de leeftijden kijken, dan blijkt dat ouderen meer televisie kijken dan j o n geren. De groep 65-plussers zit dagelijks ruim een halfuur langer voor de buis dan het steekproefgemiddelde. Niet zo gek natuurlijk. Wie in dit stadium van het leven zit, heeft doorgaans geen betaald werk buitenshuis meer en dus meer tijd over.
Ongehuwden Bij de 35 tot 50-jarigen zakt de kijktijd een kwartier onder het steekproefgemiddelde. Werkenden kijken een half uur minder tv dan mensen zonder werk. Eigenlijk een klein verschil dus. In deze laatstgenoemde categorie kijken de werkzoekenden, invaliden en gepensioneerden het meest. O o k het opleidingsniveau hangt samen met de kijktijd. H o e minder opleiding, des te langer men tv kijkt. En dan de burgerlijke staat. Uit het onderzoek van Frissen komt naar voren dat gehuwden meer televisie kijken dan ongehuwden. Mensen die gescheiden zijn of van wie de partner overleden is, kijken daaren-
38 vu MAGAZINE JUL/AUG 1992
tegen weer meer dan gehuwden. En hoe minder kinderen thuiswonen, des te vaker de tv aanstaat. Al met al bestaat De Veelkijker, volgens de resultaten van het onderzoek van Frissen niet. Veelkijkers zijn een zeer gedifferentieerde groep. Deze conclusie is een mooie kans om eens flink met een beschuldigende vinger naar de televisiemakers te zwaaien. Want met de eenheidsworst die zij nu op de beeldbuis brengen, gaan ze aan heel wat verschillen in smaak en levensstijl voorbij. "Men luistert niet naar wat het publiek wil. Een gevarieerder aanbod, met voor elk wat wils, zou beter op z'n plaats zijn. Net zoals iedere lezersgroep z'n eigen tijdschrift heeft. O o k de adverteerders slaan de plank aardig mis, want als ze zich richten op het zogenaamde grote publiek dan hebben ze het in werkeUjkheid maar over zo'n twintig procent van de kijkers. Een hoog kijkcijfer, van bijvoorbeeld dertig procent, wordt alleen bij voetbalwedstrijden gehaald. Voor die adverteerders wordt het gedrag van televisiekijkers overigens steeds minder voorspelbaar. Kijkers neigen er steeds vaker toe om reclameboodschappen niet netjes te consumeren
zoals van hen wordt verwacht, maar ze juist met behulp van de afstandsbediening stelselmatig te ontwijken." H o e zit het eigenlijk met de onderzoekster zelf? Staat bij haar de tv veel aan? Dat hangt er van af Als ze doodmoe thuiskomt na een zeer drukke dag, ploft ze graag op de bank voor de buis. "Ik kijk puur voor de ontspanning televisie. O m afstand te nemen van de stress op het werk. Maar ik blijf er zeker niet voor thuis." En ze bekijkt niet klakkeloos wat haar wordt voorgeschoteld. Geen quizzen dus, maar wel series als 'Flying doctors', en goed drama, waarvoor ze overigens meestal uitwijkt naar de BBC. "En natuurlijk van die typisch romantische films waar veel vrouwen van houden."
Acht-uurjourna al Wat dat betreft is de onderzoekster een goed voorbeeld van een kijker met een hoge opleiding. Deze groep ziet, blijkens ander onderzoek, namehjk het liefst fictie, en gebruikt de televisie minder om op de hoogte te blijven van de gebeurtenissen in de wereld. Daarvoor raadplegen ze
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992
VU-Magazine | 484 Pagina's