VU Magazine 1992 - pagina 431

^

^

'Het seksuele masker' van de Amerikaanse Camille Pagüa is een boek met kloten." De eerste zin van een recensie in Intermediair. "Het kan niet anders, of dit boek moet in de intellectuele wereld inslaan als een bom. En de

klap zal nog lang nadreunen," voorspelt de recensent. Peter Nijssen. Hij kreeg gehjk: in alle kranten en weekbladen is uitgebreid en meestal enthousiast over het boek van de Amerikaanse kunsthistorica geschreven. Camille Paglia schrijft in het

STENRAMMERS!

voorwoord van 'Het seksuele masker': "Met dit boek wil ik de eenheid en de continuïteit van de westerse cultuur aantonen. (...) H o e en waarom schept de kunstenaar? De amoraliteit, agressie, het sadisme, voyeurisme en de pornografie in de grote kunst zijn door de meeste academische critici altijd genegeerd of weggepoetst. (...) Ik zie seks en natuur als brute heidense krachten. D e nadruk die ik leg op de waarheid in seksuele stereotypen en op de biologische basis van de sekseverschillen zal zeker een controverse veroorzaken." Het is moeihjk om over dit hjvige essay een treffend waardeoordeel te formuleren. Heeft Bas Heijne gehjk, die in N R C Handelsblad schreef: "Het eventuele revolutionaire karakter van het boek hangt af van de mate waarin het ons denken daadwerkehjk beïnvloedt en het is nog veel te vroeg om daar iets over te beweren. Het is in ieder geval v/el een boek dat gelezen moet worden, besproken en tegengesproken en ook aangevallen. Het is veel te goed, veel te eigenzinnig en veel te mooi geschreven om alleen als stof voor het gesprek van de dag te dienen." Emma Brunt raakt misschien de kern. Die omschreef 'Het seksuele masker' in het Parool als: "725 pagina's tjokvol briljante observaties, vlammende beelden, gedurfde statements, krankzinnige dwarsverbanden, dolle overdrijvingen en zelfs - hier en daar een koele analyse die onmiskenbaar hout snijdt". Hengsten O m de lezer die Paglia nog niet kent een indruk te geven van haar boek kan ik van alle door Emma Brunt gesignaleerde ingrediënten een voorbeeld geven. Van de briljante observaties wemelt het. "Verkrachting is een vorm van natuurlijke agressie, die alleen door het sociaal contract kan worden bedwongen. (...) De vuilbekkende macho is geen produkt van het seksisme van de maatschappij, maar van de afwezigheid van een maatschappij. Want de natuur is de grootste vuübek van ons allemaal." En deze: "De daders van zedendehcten zijn altijd mannen, nooit vrouwen, want zulke misdnjven zijn conceptuahserende aanvallen op de onbereikbare almacht van de vrouw en de natuur." Dieren doen het altijd goed als vlam-

33

v u MAGAZINE NOVEMBER 1W2

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen