Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1992 - pagina 295

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1992 - pagina 295

3 minuten leestijd

reus bij zijn grote teen, waarna de reus krimpend van de pijn en huilend over zoveel onrecht, ineenstort. D e deskundige zou zo graag willen helpen, maar hij mag niet, ingesnoerd als hij is door tegenwerkende critici. Lijdzaam moet de deskundige toezien hoe het kind te gronde wordt gericht. Impliciet zit in al die klaagzangen een pleidooi om meer bevoegdheden, meer geld, sneller ingrijpen; kortom, meer macht. Een enkeling heeft een realistischer kijk op de zaak. Kinderpsychiater en seksuoloog Frits Bruinsma verklaarde in De Volkskrant dat het onjuist is om te doen, zoals Baartman doet, alsof het de boodschapper van het slechte nieuws is, die aangevallen wordt. "Mijns inziens is dit ons eigen probleem, dat van de deskundigen zelf. Wij weten niet om te gaan met de onduidelijkheid of het kind nu wel of niet misbruikt is en in welke mate." Het is vervelend maar waar, hulpverlening en justitie zullen moeten leren omgaan met hun eigen onmacht, constateert Bruinsma. Wie die onmacht niet accepteert, bedrijft zijns inziens al snel paniekvoetbal, werkt mee aan hysterische taferelen en veroorzaakt valse zedenschandalen. Truus en Pim van den Broek werden het slachtoffer van een systeem aan de macht waarvan weinig beperkingen zijn gesteld. Wel is de zaak uiteindelijk geseponeerd en hebben ze een vrij forse schadevergoeding gekregen. Maar de gevolgen van de zaak zijn tot op de dag van vandaag merkbaar. Truus van den Broek was werkzaam als zelfstandig orthopedagoge ten behoeve van kinderen met leermoeilijkheden. Toen het R I A G G hoorde dat zij gearresteerd was, weigerde men nog kinderen naar haar door te sturen. Het uitoefenen van haar vak werd haar onmogelijk gemaakt. Het R I A G G heeft naderhand nooit excuses aangeboden. N u is ze lerares economie, heeft het

goed naar haar zin, maar van een echt vrijwillige beroepsverandering was geen sprake. O o k wordt ze nog altijd bedreigd en belasterd door de vader van het buurmeisje dat verkracht zou zijn. En bovendien heeft de zaak haar emotioneel getraumatiseerd. Bij de Nederlandse Vereniging van Pedagogen, Onderwijskundigen en Andragologen (NVO) heeft Truus van den Broek een klacht ingediend tegen Francien Lamers. D e afwikkeling van die zaak wordt bemoeilijkt omdat de interviewprotocollen niet vrijelijk beschikbaar zijn. Al te hoge verwachtingen heeft Truus van de Broek niet. Als de klacht al gehonoreerd wordt, zal er waarschijnlijk niet veel meer volgen dan een waarschuwing. D e zaak zal, denkt ze, gezien worden als één enkele misser; een incident. N o g veel slechter is Jan Schwagten er vanaf gekomen. Truus van den Broek bezat de intellectuele vaardigheden om van zich af te bijten; zij wist \velke wegen te bewandelen, welke contra-expert in te schakelen. Jan Schwagten bezat die intellectuele vaardigheden niet. Hij heeft alleen lagere school gehad. Zijn woede en verdriet kon hij alleen maar uiten door veel te schreeuwen, te schelden en bedreigingen te uiten. Wat vervolgens vermoedelijk de verdenking versterkte dat hij zijn kinderen ook misbruikt zou hebben. Carla van Deutekom moest wel gelijk hebben. Uiteindelijk is Jan Schwagten tot vier jaar gevangenisstraf plus t.b.s. veroordeeld. Uit alle macht probeert Benjamin Rossen nu de zaak heropend te krijgen. Als hem dat lukt, hoopt hij dat talloze andere processen ook heropend zuUen worden. Hij wil bereiken dat alle veroordehngen waarbij de resultaten van de poppenmethode als bewijsmiddel gebruikt zijn, ongeldig verklaard worden. Rossen is ervan overtuigd dat in de Nederlandse gevangenissen veel mensen zitten die ten onrechte veroordeeld zijn wegens seksueel misbruik. Tientallen mensen, zo niet meer.

-

29

vu MAGAZINE jUt/AUG 1992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992

VU-Magazine | 484 Pagina's

VU Magazine 1992 - pagina 295

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992

VU-Magazine | 484 Pagina's