Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1992 - pagina 298

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1992 - pagina 298

5 minuten leestijd

verliezen hun baan, hun huis, en het recht op een medische behandeHng; soms worden ze opgesloten als varkens. Mann vertelt hoe in India al in 1986 de eerste besmette prostituees werden opgesloten. Zij ontsnapten en keerden terug in de prostitutie. "Het is het ergste w a t j e kunt doen: als je seropositieven gaat isoleren, breng je juist daardoor de samenleving in gevaar; degenen die besmet zijn, of denken het te zijn, proberen dit te verbergen en ontdekking te voorkomen. Zij zullen het contact met gezondheidszorg, sociale dienstverlening, en preventie-programma's zoveel mogelijk mijden in plaats van daarvan gebruik te maken. Bovendien laat zo'n reactie anderen ten onrechte in de waan dat zij geen gevaar lopen. Besmetten en patiënten m o e t j e niet isoleren, maar voorlichten en ondersteunen. Zo bescherm je de samenleving. Voor het bestrijden van Aids is allereerst tolerantie nodig. En de preventie is alleen daar succesvol, waar geen mensenrechten worden geschonden," benadrukt Mann. Een vaccin en wereldwijde gedragsverandering blijven over als mogelijkheid om Aids onder controle te krijgen. Dat wil zeggen: om Aids in te dammen. Want we kunnen Aids

niet uitroeien, precisieert Mann. Wat valt er van ten vaccin te verwachten? Zullen bijvoorbeeld ontwikkelingslanden er ooit iets aan hebhen? "Als er een vaccin komt dan zal het alleen beschikbaar zijn voor de rijken. Dat is absoluut duidelijk. Misschien krijgen patiënten in de arme landen af en toe een beetje; om het geweten te sussen, maar dat zal niets helpen." Mann vertelt hoe de strijd tegen Aids bij sommige organisaties wordt beperkt tot het dromen over een vaccin. "Men wacht passief af En dat is een regelrechte ramp. Zo laten ze zich de kans ontglippen om invloed uit te oefenen op de wijze waarop het vaccm straks ter beschikking zou kunnen komen van iedereen; allereerst van het deel van de wereldbevolking dat het grootste risico loopt om met HIV te worden besmet." Mann heeft geprobeerd de W H O een leidende rol te laten spelen in de eerlijke verdeling van een te ontwikkelen vaccin. Hij stelde voor dat het farmaceutische bedrijf dat een Aidsvaccin zou weten te ontwikkelen, het patent afstaat aan de W H O , of een andere organisatie, die het vaccin vervolgens zo goedkoop en eerUjk mogelijk laat produceren en dis-

Participatie

W

ereldwijd zijn er inmiddels circa tien miljoen mensen met het HlV-virus besmet. Dit betekent dat er bijvoorbeeld in de Verenigde Staten meer mensen aan Aids sterven don als gevolg van een auto-ongeluk. Het betekent ook dat een op de veertig Afrikanen seropositief is, en in enkele Afrikaanse streken een op de vier kinderen wees doordat de ouders aan Aids stierven. De World Healthi Organization schiat dat voor het eind van deze eeuw er veertig miljoen mensen besmet zijn - van wie negentig procent in de ontwikkelingslanden leeft. De epidemie verspreidt zich niet alleen met grote snelheid over Afrika, maar ook over

Vu WiAGAZINE JUL/AUG 1992

Azië en Latijns-Amerika. Aids wordt het dominante gezondheidsprobleem van deze tijd. En omdat de ziekte juist de actieve, jonge bevolking treft, ontwricht het op een onheilspellende manier het sociaaleconomische leven in ontwikkelingslanden. Aids: het Acute Income Deficiency Syndrome zoals men op de Filippijnen cynisch zegt. Zeven Wereld Aids Congressen zijn inmiddels gehouden. Maar de ontwikkelingslanden kwamen daar niet of nauwelijks aan te pas. Pas nu, van 1 9 tot 24 juli in Amsterdam, tijdens het achtste Wereld Aids Congres, zijn de ontwikkelingslanden voor het eerst daadwerkelijk bij de beraadslagingen betrokken.

tribueren. "Ik vertrouw erop," stelt Mann, "dat de bio-medische wetenschap uiteindelijk een Aids-vaccin zal ontwikkelen. Maar ik heb v/einig vertrouwen in een eerlijk en juist gebruik van dat vaccin op mondiaal niveau. En daarom vind ik het bestrijden van Aids uiteindelijk een grotere uitdaging voor de samenleving dan voor de ^vetenschap." Hij zwijgt even en verzucht dan: "Maar dit is een pijnlijk onderwerp voor me, omdat de direkteur van de W H O weigerde iets te doen." Terugvol Volgens Mann zou een vaccin het tempo waarin de epidemie zich ontwikkelt kunnen afremmen. Z o ' n vaccin vormt een bijdrage aan de oplossing van het probleem, maar zal het probleem niet voUedig wegnemen. Wat dan overblijft als remedie, is gedragsverandering. Mann: "Daarmee zijn flinke successen geboekt. Waar - zoals in West-Europa en in de Verenigde Staten - onveilig vrijen toch weer toeneemt, blijkt de terugval toch nergens absoluut te zijn. Een onverhoopte tweede epidemie zal daardoor waarschijnlijk minder krachtig zijn." U heeft eerder geschreven dat de betrokkenheid met Aids afneemt, dat de politieke aandacht voor het probleem tekort schiet, en dat de fondsen voor preventie afnemen. "Het lijkt wel een intellectueel spelletje; steeds vaker hoor je: Aids is niet belangrijk." Jonathan Mann zegt het terwijl hij zich zichtbaar kwaad maakt. "Mensen raken gefrustreerd", vervolgt hij, "omdat ondanks alle inspanningen Aids nog steeds niet valt te genezen, of uit te roeien. Aids wordt bovendien steeds vaker als een probleem gezien dat alleen anderen treft, met name in ontwikkelingslanden. De verleiding is groot te zeggen dat ze daar al zoveel problemen hebben, dat Aids daar nog wel bij kan. Daar is toch geen kruid tegen gewassen, zie je ze denken. Als je de W H O , overheden, of ontwikkelingsorganisaties, naar hun strategie in dezen vraagt, dan hebben ze die in veel gevallen niet. Vooral overheden ontbreekt het totaal aan een strategie." Mann meent dat veel overheden onder druk van rechtse politieke en rehgieuze groeperingen - het Aidsprobleem negeren en bagatelliseren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992

VU-Magazine | 484 Pagina's

VU Magazine 1992 - pagina 298

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1992

VU-Magazine | 484 Pagina's