VU Magazine 1993 - pagina 403

Ed Hengeveld: "Voor dit werk een beetje cynisch zijn."

land 1 en dat heeft in Hilversum nogal wat werkroosters ontregeld. Vandaar het driftige getik in het kantoortje van Ed Hengeveld, een van de vier archivarissen van het Journaal. Al vanaf zes uur vanmorgen zit hij paraat voor het geval de Journaalredactie om archiefbeelden verlegen zit. O m acht uur is het tijd voor een eerste inventarisatie van de nieuwsbeelden die gisteren zijn binnengekomen. In één oogopslag beoordelen Hengeveld en de andere beeldenstormers dan wat het archief ingaat en wat niet wordt bewaard. "Ik zie mezelf als een archivaris, maar ik zit natuurlijk in een omgeving waar je zo iemand niet zou verwachten", zegt Hengeveld, met tien dienstjaren een veteraan op zijn afdeling. "In een papierarchief met rijen stoffige boeken zie ik mezelf niet rondlopen. Daarvoor ben ik te veel een 'nieuwsjunk'. Dat heb ik gemeen met alle mensen die hier werken: een buitengewoon grote belangstelling voor de actualiteit." Daarmee wordt meteen duidelijk dat het beeldbandarchief van het N O S Journaal een vreemde eend in de bijt is van de vaderlandse bewaarplaatsen. Het oudste 'archiefstuk' dateert van nog geen vijftig jaar geleden, het jongste is van gisteren. Het zijn allemaal flardjes hedendaagse geschiedenis, stukjes film van hooguit een paar minuten met gebeurtenissen die op het moment van uitzending al zijn achterhaald door nieuwe ontwikkelingen.

Rjtueel^ "Geen beelden, geen nieuws. Geen nieuws, geen verontwaardiging", zei ooit de hoofdredacteur van het Belgische televisienieuws. De redactie van het NOS-Journaal wordt dagelijks overspoeld met nieuwsbeelden, waarvan slechts een fractie de uitzendingen haalt. De belangrijkste bron voor buitenlandse beelden is de nieuwsuitwisselmg door de leden van de 'European Broadcasting Union' (EBU). Zo'n 'Euro Vision News exchange' (EVN) is inmiddels een tenminste zeven maal daags terugkerend ritueel. De meer dan veertig EBU-leden (omroeporganisaties en nieuwsagentschappen) v/isselen bij die gelegenheid per satelliet hun zelfgemaakte beelden uit. Zo komt het NOS-Journaal aan nieuwsbeelden van lokaties waar het zelf geen verslaggevers heeft.

Sinds in 196] met de nieuwsuitv/isselingen werd begonnen, is het aantal EVN's flink toegenomen. De dienstdoende nieuwscoördinator op de redactie maakt de keuze uit het overstelpende aanbod. O m half zes 's ochtends is er de E V N - M , waarbij vooral Amerikaanse items in de aanbieding zijn. O m half elf vindt de ochtenduitwisseling plaats, de EVN-Y. Een half uur later begint de editorial conference, waarbij vooral wordt afgesproken welke items later op de dag ^vorden uitgewisseld. Alleen als vijf of meer EBU-leden interesse tonen, gaat de 'koop' door. Dezelfde procedure wordt gevolgd bij de uitwisselingen om twaalf uur (EVN-0), om kwart over drie (EVN-W) en om vijf uur (EVN-1). Het laatste contact, EVN-2, IS om 18.40 uur. Buiten dit strakke schema om zijn er de zogeheten flashes met beelden die door hun nieuwswaarde niet op een reguliere uitwisseling kunnen wachten.

Soechoemi De EVN-beelden die de redactie gisteren, verspreid over de gehele dag, bekeek, draaien de archivarissen elke ochtend aan een stuk door af. Van-

moetje

achter zijn bureau, de afstandsbediening in de hand, spoelt Ed Hengeveld de beelden versneld door. Het is acht uur 's morgens en het bloed spat bijna uit de televisie. Al het actuele wereldleed trekt in sneltreinvaart voorbij. E V N - Y begint met gevechten in de Georgische stad Soechoemi. Hengeveld (ook thuis een verwoed zapper) bromt afkeurend: "We hebben de laatste tijd nogal wat bewaard van Soechoemi, dus tenzij dit de val van de stad is, hoef ik het eigenlijk niet. Ik zie schietende soldaten, vluchtende mensen, oude vrouwtjes. Zoiets hebben we al." "De stad is gisteren in handen gevallen van de Abchaziërs. Maar daarvan zijn nog geen beelden, althans voorlopig niet. In de tussentijd zit het Journaal met een probleem: wel een nieuwsfeit, geen beelden. Dus nemen ze gewoon deze plaatjes van beschietingen van een of twee dagen eerder. Ondanks het begeleidende commentaar denken televisiekijkers vaak dat ze de val van Soechoemi zien. En hoe zie je aan een televisiebeeld dat de stad gevallen is? Als de Abchaziërs juichend door het centrum rijden, misschien. Maar hoe kunnen we van hier uit beoordelen v u MAGAZINE NOVEMBER 1993

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen