VU Magazine 1993 - pagina 120

Gert J. Peelen

De klassieke intellectueel weet zich verscheurd tussen verstand en emoties. Natuurlijk: hij kan een redelijk en doorwrocht betoog houden, maar w^aarover moet hij het in vredesnaam hebben? Want onderwerpen die bij hemzelf emoties oproepen zijn, omw^ille van de noodzakelijke objectiviteit, nu eenmaal taboe. Spitsroeden lopen tussen distantie en betrokkenheid. Of valt dat mee? Pleidooi voor de intellectueel als koorddanser.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen