VU Magazine 1993 - pagina 414

mie; en die overlegeconomie werkt fossiliserend, alles blijft op zijn plaats.

^^De PvdA was voor mij een rotclub. Ik hen ev nooit welkom geweest. Een club van intriges, weinig open discussies. ^^ zouden toepassen, het hele zaakje stil zou staan. Ziekenhuisdirecteuren zijn uitvoerig bezig met regelovertreding, anders draaien de ziekenhuizen niet. De CAO voor verpleegsters bestaat uit twee dikke boekwerken, u denkt toch niet dat de directeur personeelszaken die van a tot z kent. Zo'n man of vrouw zou nergens anders meer aan toe komen. "Er zijn duizenden voorbeelden van regelingen die mensen maar bij benadering toepassen. Dat tast toch de basis van de rechtsstaat aan. Die basis is datje willekeur vermijdt en gelijke situaties op gelijke wijze behandelt. Wil je de rechtsstaat redden, dan zul je enorm moeten gaan kappen in de regelgeving. "De regelgeving behoort handhaafbaar te zijn. We hebben in Nederland een recht dat als je achttien jaar of ouder bent, je een dak boven je hoofd krijgt. Dat recht blijkt niet geëffectueerd te kunnen worden en daarom kun je het maar beter helemaal schrappen. Of zo'n jeugdwerkgarantieplan. Ik ben zo naïef om dat letterlijk te nemen: je krijgt werk als je jong bent. Dat blijkt niet waar te zijn en dan zeg ik: noem het niet zo. Al die niet handhaafbare regelgeving leidt tot een erosie van de rechtsstaat. Het vertrouwen in de staat verdwijnt. Het ernstige van de ingreep in de WAO is dat daardoor bij duizenden, misschien miljoenen, het vertrouwen in de staat geschokt is geraakt. Met één pennestreek kunnen mijn verzekeringsrechten zomaar veranderen. Het is allemaal overgeregeld en dat moet veranderen. We gaan een moeilijke tijd tegemoet. Absoluut."

I

75 er een hedendaags equivalent van Nieuw Links nodig? "Het veranderingsdenken komt van buiten de klassieke politieke instituties. Hetzelfde gebeurde in de jaren zestig, toen is het ook van buiten gekomen en stroomden er nieuwe ideeën de politieke partijen in. Ik denk alleen dat de zaken nu nog ingrijpender moeten worden veranderd dan in de jaren zestig. Vormen van participerende democratie zullen onvermijdelijk zijn. Bij essentiële maatschappelijke vraagstukken kunnen volksraadplegingen veel belangrijker worden." H

Heeft u een hekel aan de Partij van de Arbeid? Als ik uw boek lees, krijg ik de indruk dat u enorm teleurgesteld, bijna verbitterd bent. "Ik ben absoluut geen verbitterd man. Maar dat die indruk kan bestaan heeft wel een reden: tot 1989, toen ik mijn lidmaatschap heb opgezegd, heb ik mij zeer ingespannen om de partij te moderniseren. Van de verzorgingsstaat wordt vaak gezegd dat die een sociaal-democratisch produkt is en door mensen als Wiegel is gezegd dat het uit de hand lopen ervan, het misbruik van de sociale voorzieningen, onze schuld is. Dat is niet waar. De verzorgingsstaat is een confessioneel produkt met liberale en sociaal-democratische amendementen. In mijn vorige leven als wetenschapper heb ik dat allemaal heel precies uitgezocht. Dat verwijt aan het adres van de PvdA is onterecht. Maar ik heb in de jaren tachtig gezegd: bestrijd dat verwijt niet, laten v/e het naar ons toetrekken en de verzorgingsstaat ingrijpend verbouv/en en moderniseren. Dat is jammerlijk misgelopen. "De PvdA v/as voor mij een rotclub. Ik ben er nooit v/elkom geweest. Een club van intriges, weinig open discussies. De cultuur was heel vervelend, heel autoritair. De gewestvoorzitter m Groningen was een leuke man, daarom ben ik nog zo lang Ud gebleven. "PartijpoHtieke ambities heb ik nooit gehad. Die zijn mij wel altijd toegeschreven. Toen ik in Groningen zat, werd gezegd dat ik wethouder wilde worden. Maar dat wilde ik helemaal niet. Onder bepaalde omstandigheden zou ik wel in een kabinet willen zitten, maar dan moet er wel H /5 bij die hervormingen de sociaal-democratie iets aan te pakken zijn. N u denk ik daar niet een conservatieve kracht geworden? aan." "Absoluut, absoluut. Binnen het CDA is het progressieve, veranderingsgezinde denken het verst voortgeschreden. Alleen hun politieke H Ik heb toch sterk de indruk dat u eigenlijk pohandelen is altijd halfslachtig. Dat komt door de liticus wilt zijn, een potentiële minister-presiverknoping met het maatschappelijk middendent misschien zelfs. veld waardoor ze nauv/elijks van hun plek te "Ik ben ongetwijfeld een politicus, maar geen krijgen zijn. Dat zul je bij Brinkman ook zien, partijpohticus. In zo'n sfeer voel ik mij niet veel sterke taal maar in de praktijk moeten we thuis. Ik ken de PvdA het beste, maar of het het maar afwachten. Laatst heb ik het nog meebinnen de W D of het CDA zoveel beter is, gemaakt bij een congres. Brinkman hield een kun je je gevoeglijk afvragen. Waarschijnlijk heel flauw verhaaltje en zei in feite niets. Het niet. Brinkman had het er laatst over: 'Als ForCDA is zeer verknocht aan de overlegeconotuyn straks op het pluche zit', 'Als Fortuyn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen