VU Magazine 1993 - pagina 401

E Z o van een administratieve procedure bij de burgerlijke stand biedt in een aantal gevallen voordelen. Vereist is daarbij dat men afspraken heeft gemaakt over de alimentatie en de echtelijke woning. Lenters hanteert een aantal argumenten voor haar voorstel. Het is goedkoper, wat altijd een belangrijk argument is. Verder vindt zij dat echtscheiding een zakelijke en emotionele, en niet een juridische aangelegenheid is. Bovendien denkt zij dat door een buitengerechtelijke administratieve procedure er een grotere nadruk op overeenstemming en samenwerking tussen de echtgenoten zal ontstaan, en dat de stigmatisering zal afnemen. De rechterlijke tussenkomst dient uitsluitend als laatste redmiddel te fungeren.

De voorstellen van Lenters formaliseren in feite een al gegroeide situatie. De werkzaamheid van de rechter is momenteel vaak niet veel meer dan van administratieve aard. De echtgenoten regelen hun zaakjes met behulp van advocaten. De nieuwe procedure lijkt een logisch sluitstuk van een lange ontwikkeling. Moest je vroeger kunnen aantonen dat er overspel gepleegd werd om te kunnen scheiden, tegenwoordig gaat het heel wat simpeler. Niet iedereen zal vermoedelijk even blij zijn met de vereenvoudigde procedure. Bij echtscheiding zijn nog andere zaken in het geding dan alleen efficiency. Dat er een procedure bestaat met een bepaalde mate van omslachtigheid heeft de betekenis

van het opwerpen van een barrière. De achterliggende gedachte is dat het niet al te gemakkelijk gemaakt mag worden om een huwelijk op te breken; de partners moeten er enige moeite voor doen. Het huwelijk als institutie verdient krachtige bescherming. Die gedachte is nu losgelaten. In ieder geval zijn de voorstellen van Lenters koren op de molen van degenen die vinden dat mensen tegenwoordig om niets uit elkaar gaan. (KN)

I Rituelen De klinisch psycholoog dr. Jan Verhulst yerklaarde in het augustusnummer van VU-Magazine de strijd niet te gaan winnen: een strijd tegen psychologen en hulpverleners die fantasie en realiteit niet van elkaar kunnen onderscheiden, die denken dat er op grote schaal mensen zijn die aan een meervoudige persoonlijkheids stoornis (MPS) lijden, en die ervan overtuigd zijn dat leden van satanscultussen kinderen op extreme wijze mishandelen. De benoeming van de psycholoog dr. O. van der Hart tot hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Utrecht zou inderdaad een indicatie van het oprukken van de vijanden van Verhulst kunnen zijn. Van der Hart wordt gerekend tot de 'gelovigen' in de zaak van het ritueel misbruik van kinderen. In 1988 publiceerde hij een artikel waarin hij verklaarde vier zaken van kinderen die op extreme wijze mishandeld waren in behandeling te hebben, en dat hij nog een aantal soortgelijke gevallen kende. De gemeenschappen die zich aan deze rituele mishandeling schuldig maakten bestonden, volgens Van der Hart, volledig uit Nederlanders en sommigen van hen waren oud-nazi's. In zijn oratie zegt Van der Hart dat er meer gespeciali-

C H T seerde behandelafdelingen moeten komen voor patiënten met MPS. Voor de behandeling van kinderen met MPS moeten er speciale instituten komen. Voor alle duidelijkheid: het zijn de mensen bij wie de diagnose MPS

is gesteld die vaak met verhalen over duivelse sekten op de proppen komen. Het idee is dat MPS-ers deelpersoonlijkheden creëren om met traumatiserende ervaringen te kunnen omgaan. Van der Hart zegt in zijn oratie: "Een voorbeeld is de deelpersoonlijkheid die naar school gaat en daar redelijk functioneert, omdat deze deelpersoonlijkheid geen weet heeft van het misbruik dat thuis plaatsvindt." Een fraai voorbeeld van een gesloten redenering. Als een kind spontaan aangeeft misbruikt te zijn, dien je het te geloven. Dat spreekt vanzelf. Als een kind weigert te erkennen misbruikt te zijn, is er sprake van verdringing; een duidelijk geval van MPS. Maar misbruikt is het kind. Altijd. Niemand moet vreemd opkijken als het aantal angstaanjagende verhalen over de verschrikkingen die kinderen ondergaan, de komende tijd nog stevig toeneemt, (KN)

I Voeding Voedseladviezen gaan gebukt onder tegenstrijdigheden, geeft prof.dr. R.J. Vonk aan in zijn in Groningen gehouden oratie 'Zinvolle voedingsadviezen, een illusie? Vonk noemt ter illustratie twee recente voorbeelden. In de eerste plaats is er de

discussie over de cholesterolspiegel. Een te hoge spiegel zou hart- en vaatziekten opleveren. Matiging is dus geboden. Niet lang geleden is er in wetenschappelijke kring echter beweerd dat een lage cholesterolspiegel tot grotere depressiviteit zou kunnen leiden. In de tweede plaats is er de campagne om de consumptie van vet te verminderen. Maar in bepaalde vette voedingsmiddelen zit veel vitamine A. En een tekort aan vitamine A doet de gezondheid bepaald geen goed. "Ze doen maar. Wat je ook eet, het is nooit goed. Het zal me allemaal worst wezen. Laat de heren geleerden het eerst maar eens goed uitzoeken." Dat soort onverschillige reacties bij 'de gewone man' ligt zeer voor de hand. Vonk denkt dat zo'n houding slecht is voor de volksgezondheid. Hij denkt dat er wel degelijk algemene voedingsadviezen te geven zijn: eet gevarieerd, eet voldoende voedingsvezels en wees matig met vet, alcohol en zout. Het zijn de voedingsadviezen van het Hollands gezond verstand: niets excessief, alles met mate. Daarnaast zijn er de individuele risico's. Vonk denkt dat het moeilijk is om de optimale voedingsadviezen per individu in kaart te brengen. Hij vraagt zich af of het wenselijk is eerst een genenchip op de toonbank van slager of groenteboer te leggen voor de bestelling gedaan kan worden, leder zo zijn stukje vlees naar gezondheidsbehoefte. De middenstander als apotheker. Het zal nog wel even duren voor het zover komt. (KN) ILLUSTRATIES AAD MEIJER

v u MAGAZINE NOVEMBER 1993

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen