VU Magazine 1995 - pagina 342

klant in de supermarkt: er moet vanavond toch iets op tafel komen. Een hond die zich ogenschijnlijk bloeddorstig op een haas stort, heeft bij deze actie dezelfde gespannenvrolijke gelaatsuitdrukking als wanneer hij zijn baas begroet. Het grommen, het in de nek leggen van de oren en andere kenmerken van agressie ziet men bij jagende roofdieren eigenlijk alleen wanneer zij bang zijn voor een zich heftig verdedigende prooi. De godfather van het gedragsonderzoek bij dieren, de Oostenrijker Konrad Lorenz, heeft zich in zijn beroemde standaardwerk 'Over agressie' - voor het eerst verschenen in de jaren zestig en inmiddels aan een zoveelste druk toe - veel moeite getroost het misverstand van de agressieve jager uit de weg te ruimen. Echte agressie vindt vooral WETENSCHAP,

CULTUUR

plaats tussen soortgenoten onderling en biedt voor het behoud van de soort belangrijke voordelen. Voor de toekomst van een soort is het essentieel dat de sterkste van twee rivalen een bepaald territorium of een omstreden partner verwerft. Bovendien - en dit is misschien wel de belangrijkste functie van agressie - wordt zo een optimale verspreiding van de soort bevorderd. Het gevaar dat een diersoort zijn voedselbronnen uitput en honger lijdt omdat de dieren te dicht op elkaar leven, terwijl andere beschikbare leefgebieden onbenut blijven, wordt op deze manier bezworen. Lorenz trekt hierbij een vergelijking met de spreiding van beroepen: als artsen of fletsenmal<ers zich van voldoende klanten willen verzekeren doen zij er goed zich niet allemaal in dezelfde straat te

Q) SAMENLEVING

- IULIIAUGUSTUS

1995

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen