VU Magazine 1995 - pagina 301

bolletjes van de stialingsbalansen, waarmee de hoeveelheid zonnestraling wordt gemeten, schoongemaakt. ledere week moeten de doozvalmeters in het bos, die aangeven hoeveel neerslag door het bladerdak heen valt, leeggehaald. En de gegevens van alle ande-

het bos als de advectie (de horizontale verplaatsing van lucht) van andere gebieden een rol. Van Breugel: "Met het model valt wel een beetje te smokkelen. Door het te vereenvoudigen maak je het jezelf gemakkelijker en kun je het systeem beter aan. We

re instrumenten, van simpele windvaantjes tot apparatuur om de bodemwarmtestroom te bepalen (de mate waarin de bodem warmte afgeeft of opneemt), moeten worden leeggemolken uit kleine loggers naar de grote computer. Van Breugels voorganger had metingen verricht met een mast van dertig meter hoog. Hij kwam echter tot de conclusie dat de modellen pas echt vervolmaakt zijn wanneer ook de metingen op een nog hoger niveau worden meegerekend. "Als ik vlak boven het bos zit, dan kan ik vrij goed bepalen hoeveel verdamping uit het bos naar boven komt. Hoe hoger ik kom, hoe meer we over een gebiedsgemiddelde kunnen praten, gewoon over de lucht die van het hoogveen af komt waaien." Om het model te perfectioneren, moet rekening worden gehouden met de menglaag van lucht, ook wel blending hide genoemd (vrijwel alle relevante vakliteratuur is in het Engels gesteld). In de menglaag spelen zowel

maken die menglaag zo klein mogelijk, een heel dun laagje. Tot een bepaalde hoogte spelen lokale evenementen mee en boven die hoogte spreken we gewoon over een gebiedsgemiddelde grootheid. Het idee van die menglaag willen we testen: of het klopt, of het in het model kan worden toegepast, of het onder alle omstandigheden houdbaar is."

Delinquenten Van Breugel moet rekening houden met afwijkingen van zijn meetapparatuur. Zo is uit voorgaand onderzoek al gebleken dat propellers de turbulentie overschatten. Sonische windmeters, die meten op basis van weerkaatsing van geluid, gaven een zuiniger resultaat. Van Breugel wil al deze problemen overbruggen: "Het model vereenvoudigen voorzover dat toelaatbaar is en verbeteren voorzover dat nodig is. Als we met het model vrij goed kunnen bepalen wat er gebeurt in een

WETENSCHAP,

CULTUUR

et) SAMENLEVING

7

- IULI/AUGUSTUS

gemiddeld landschap in NoordwestEuropa, ben ik tevreden. Dat zou heel mooi zijn." Gewetensbezwaarde Maarten zet een gieter in de lift. Zelfs als het regent moet hij met de gieter vol water omhoog. Acht psychrometers moeten ermee gevuld. In deze apparaten zitten twee sensoren, waarvan er een is gehuld in een katoenen sokje, dat met een pompje wordt natgehouden. "Door het temperatuurverschil van de natte en de droge bolsensor kun je de luchtvochtigheid bepalen." Maarten maalct de meters open en vult de voorraadbakjes met water. Naast grootse vergezichten dreigen in het Bankenbos ook gevaren, 's Zomers dragen de medewerkers petten vanwege de teken die uit de bomen vallen. De muggestift ontbreekt ook nu niet, je wordt hier belaagd door stekende insekten. En er lopen bovendien delinquenten rond op het terrein dat eigendom is van het Ministerie van Justitie. Maar daar hebben de medewerkers weinig last van. De jongeren komen van het Lubberiaanse werkkamp te Veenhuizen; zij werken in het bos en mogen eigenlijk niet praten met de medewerkers. Laatst werd een collega van Van Breugel gevraagd of hij een fles whisky het terrein wilde binnensmokkelen. "Als je daaraan begint is het einde zoek", zegt van Breugel. Ook het hoogveen kent zijn onhebbelijkheden. Gewetensbezwaarde Jan Willem: "Je hoort er hier pas echt bij als je met kleren en al in de bagger zakt. De eerste keer dat ik op het veen kwam overkwam mij dat. Met verzuurde kleren ging ik naar huis." Jan Willem vermaalct zich prima, hij heeft slechts één probleem, hij durft de mast niet in. Jan Willem: "Ze doen er niet echt moeilijk over,- we hebben wat dat betreft veel vrijheid". Electronicus Terpstra: "Hij voelt zich te gewetensbezwaard om omhoog te klimmen". Van Breugel: "Volgende week sturen we hem de mast in; met een stok achter hem aan moet het lukken." Maar Jan Willem heeft al knikkende knieën als hij op een torentje van drie meter staat. Zestig meter is dan wel érg hoog gegrepen.

199 J

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen