Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1995 - pagina 311

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1995 - pagina 311

4 minuten leestijd

stutten; de basisgedachte van het bewijs bleef intact. In oktober 1994 gaven ze twee manuscripten vrij, het lange, bijgewerkte artikel van Wiles en een kort gezamenlijk artikel met nieuwe hulpstellingen. Het zijn deze stukken die nu door de referees van de Annals zijn goedgekeurd. Nederlandse wiskundigen die er verstand van hebben delen dit vertrouwen. Begin maart kwamen vijftig van hen bijeen in Lunteren voor een conferentie van vier dagen. Een van de sprekers was dl fohan de Jong (Universiteit Utrecht). "Ik wil niet opschepperig doen, maar dè Nederlandse experts hebben er naar gekeken, en dan zie je dat het allemaal zó goed klopt. Ik geef toe: dat is een vreemd proces, want geen enkele Nederlandse wiskundige kent alle details van het bewijs. Daarvoor gebruikt Wiles te veel ideeën uit allerlei specialismen. Maar er groeide vertrouwen dat het klopt en die consensus deed mij besluiten dat wat Wiles heeft gedaan echt goed is." Collega dï Bait de Smit (Erasmusuniversiteit Rotterdam) raalcte iets minder overtuigd. "Ik denk dat het goed is, maar zelf kan ik het bewijs niet helemaal overzien. In Lunteren hebben we een poging gedaan om er als Nederlandse wiskunde zo veel mogelijk van te begrijpen. Maar het kost tijd om een redenering van twee-

honderd pagina's te verteren. Je kunt niet al na een paar dagen zeggen: okee, het klopt." ONNOZELHEID

De Jong en De Smit zijn het er wel over eens dat wat Wiles heeft gedaan een zeer nuttige bijdrage aan de wiskunde is. Geen slim trucje waar toevallig nooit iemand anders aan dacht. Natuurlijk, Wiles' abstracte machinerie is onevenredig ingewikkeld, zeker als je het afzet tegen de 'onnozelheid' van het oorspronkelijke probleem vergelijk het met het in elkaar doe-hetzelven van een supertanker met het doel een sloot over te steken. Maar nu het schip blijft drijven, ligt het ook meteen in de mainstream van het moderne onderzoek, menen beiden. De Smit: "Het mooie is dat het bewijs van Wiles goed aansluit bij methoden en theorieën uit de laatste dertig jaar als 'Taniyama-Weil'. Hij geeft een krachtige techniek waarmee weer nieuwe vragen en meer structurele stellingen kunnen worden aangepakt." Ironisch: "Bovendien gebruikt hij de favoriete hoekjes van allerlei kleine groepjes. Daardoor is het voor velen van ons een prettig bewijs." Hoe aangenaam het leven voor Andrew Wiles wordt nu zijn zoektocht is afgerond, is een ander verhaal. Tij-

dens zijn lezing in mei bekende Wiles al zijn hele leven in de ban te zijn van 'Fermat'. N u dat is opgelost blijft hij natuurlijk zijn werk als wiskundige voortzetten, maar een tomeloze passie als deze zou zich nooit meer voordoen, aldus Wiles. De prijs die in Göttingen op hem ligt te wachten is inmiddels geslonken tot zo'n 7500 Mark; de Franse prijs werd tegen het eind van de Eerste Wereldoorlog afgeschaft. Een Fields medal, de 'Nobelprijs voor wiskunde', zit er niet in: daarvoor geldt een leeftijdsgrens van veertig jaar, en Wiles is van 1953. Een oplossing zou kunnen zijn meer arbeidsvreugde uit andere bijverschijnselen te halen. Aanbod genoeg. Zo werd Wiles twee jaar geleden door het Amerikaanse tijdschrift 'People' uitgeroepen tot een van de '25 Most Intriguing People of 1993', samen met prinses Diana, Michael Jackson, president Clinton en diens vrouw Hillary. Onbevestigde berichten willen dat de hoogblonde actrice Sharon Stone, even geïntrigeerd, daarop contact zocht met de getaltheoreticus; of dat een succes werd en waar ze het over hadden is niet bekend. Wel is bekend dat Wiles kort na het ontdekken van het gat in zijn bewijs ten minste één vette kluif aan zich voorbij liet gaan. Hij weigerde te poseren in een advertentiecampagne van spijkerbroekenfabrikant Gap.

INGEZONDEN MEDEDELING

MilieuTelefoon

Wat is^en groene coniputer?

020-6262620 De MilieuTelefoon

geeft

informatie over onder andere: schoonmaakmiddelen, papiersoorten, luiers, verpakkingen,

kattebakkorrels,

verf, aardappelen en bloemen. De de

MilieuTelefoon,

consumenteninformatielijn

van Vereniging

Milieudefensie.

(werkdagen van 9.00 - 74.00 uur)

WETENSCHAP,

CULTUUR

&) SAMENLEVING

n

- JULI/AUGUSTUS

199s

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995

VU-Magazine | 588 Pagina's

VU Magazine 1995 - pagina 311

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995

VU-Magazine | 588 Pagina's