VU Magazine 1995 - pagina 232

is het reële gevaar, dat nu juist zo cruciaal is voor de echte piekervaring. Hoe waarheidsgetrouw een simulatie ook mag lijken, iedere speler is zich ervan bewust dat magische momenten veilig en beperkt zijn. Van meet af aan is de speler ervan doordrongen dat een handvol munten niet meer dan een beperkte ervaring van maximaal drie minuten waard is. Dit was ook het geval bij de eerste vinual-realityhelevenis van de Kanaaltunnel, aan de Britse zijde daarvan, die men in het Londense Science Museum kon ondergaan voor slechts een pond. Tijdens een recente tentoonstelling aldaar over die veelbesproken tunnel, stonden de bezoekers verreweg het langst in de rij voor een virtuele rit door de 'Chunnel'. Maar deze simulatie, bedoeld als kunstmatige piekervaring, liep uit op een anti-climax. Voor een deel was dit de schuld van het computerprogramma dat eraan ten grondslag lag: verongelukken was bij voorbaat uitgesloten. De speler had bovendien niet de mogelijkheid zelf in te grijpen bij plotseling optredende calamiteiten, zoals een plotselinge autobrand in een van de achterste wagons of op het signaal dat ergens verderop in de tunnel zich een stilstaande trein bevond. En die mogelijkheid is toch essentieel bij het fenomeen videogames. Maar de grootste bron van frustratie was waarschijnlijk dat de speler zich aan het eind van deze kunstmatige ervaring langzaam maar zeker realiseerde dat een echte rit door de tunnel - voor de meesten toch betaalbaar en gemal<kelijk uitvoerbaar - wel eens veel sensationeler zou kunnen zijn. Hoewel de Kanaaltunnel compleet veilig is verklaard

en dankzij de media al behoorlijk wat naamsbekendheid heeft gekregen, bestaat er tijdens zo'n rit toch nog een element van echt gevaar. Of het nou de bedoeling was of niet, de virtuele tunneltocht was waarschijnlijk de beste reclame voor een echte oversteek, zéker voor de gebruikers van gesimuleerde vormen van piekervaringen. Want als het spel is afgelopen (tenminste zolang er nog geen vernieuwde en verbeterde versie daarvan is uitgebracht) ontstaat gewis het verlangen het technologisch sublieme van de tunnel in het echt mee te malcen. Feit is dat de groep die de simulatie wil omzetten in een echte ervaring niet uit louter waaghalzen of durfals bestaat. Men is gewend aan videospelletjes en niet aan werkelijk riskante situaties, en daarom ook niet snel geneigd om, enkel en alleen voor de kick, allerlei levensgevaarlijke toeren uit te halen. De wetenschap dat ze waarschijnlijk ongedeerd uit de strijd zullen komen, geeft ze de moed de stap van een onbevredigende, slappe simulatie naar de echte, zij het gecontroleerde werkelijkheid te zetten, mits er hoe dan ook een reëel element van gevaar, hoe gering ook, blijft bestaan en er dus voldoende sensatie te beleven valt. VLAMMENZEE

Het idee dat er gevaar dreigt in de Kanaaltunnel komt gedeeltelijk voort uit een indrukwekkende reeks historische mythen, die doorspekt zijn met rampzalige gebeurtenissen. Het imago van dreigend gevaar is hardnekkig.

Folkestone, Engeland: De eerste Eurostar maakt een proefrit door de nog niet voltooide Kanaaltunnel, juni 1993

z

< WETENSCHAP,

CULTUUR

O) SAMENLEVING

46

- ME;

1995

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen