VU Magazine 1995 - pagina 418
P A S S E N EN M E T E N
Als een ballet alleen maai geiegistieeid is in de hoofden van choreografen en dansers is het gedoemd op den duur te verdwijnen. Notatie van de bewegingen kan dat voorkomen. Maar niemand is er tot nu toe in geslaagd een eenvoudig en adequaat dansschrift te ontwikkelen. Choreograaf Hans van Manen houdt het daarom voorlopig op videoregistraties. MATTHIJS
I
n oktober 1959 ontvangt het toenmalige Ministerie van Onderwijs Kunst en Wetenschap (OKW), een subsidieaanvraag van het Nederlands Ballet. De leiding van dit dansgezelschap betoogt dat het noodzakelijk is middelen ter beschikking te stellen voor het vastleggen van de grote klassieke stukken. Gebeurt dat niet, dan dreigt er repertoire verloren te gaan. Het departement gaat niet over één nacht ijs en raadpleegt de Raad voor de Kunst. Die stelt op haar beurt een onderzoekscommissie in, met als taak
VAN DE
SCHAFT
te onderzoeken of filmregistratie dan wel dansnotatie een oplossing kan bieden. In 1966 rapporteert de commissie als volgt. Aangezien dans in de eerste plaats een visuele kunst is ligt subsidie voor filmregistraties het meest voor de hand. Het noteren van de ruim zestig balletten in dansschrift zou naar schatting tien jaar in beslag nemen. In de tussentijd dreigt dan nog steeds het gevaar dat nieuw werk verloren gaat. Bovendien zou het teruglezen en reconstrueren van eenmaal genoteerde balletten aanzienlijk meer tijd kosten
WETENSCHAP,
CULTUUR
et) SAMENLEVING
- SEPTEMBER
dan het instuderen aan de hand van een filmregistratie. Het is eigenlijk heel merkwaardig dat er tot nu toe nog nooit iemand in is geslaagd om choreografie op eenvoudige en tegelijkertijd adequate manier te noteren. Beroemde dansprodukties, zoals 'de Notekraker' en 'het Zwanenmeer' worden sinds hun ontstaan van choreograaf op choreograaf overgedragen. Gebeurt dat niet - zoals vaak bij de produkties van kleinere gezelschappen het geval is - dan wordt een nieuw stuk ingestudeerd en een paar
1995
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995
VU-Magazine | 588 Pagina's