VU Magazine 1995 - pagina 304
Uw uitlatingen van de laatste tijd wekken de indruk dat u niet bepaald met plezier naar het werk gaat. "Nee, maar dat wordt me van buitenaf opgelegd. Het feit dat mijn universiteit onder mijn achterwerk wordt afgebroken door een samenspanning van de universitair bestuurders en de politiek, dat kan ik in zekere zin buiten mezelf leggen. Het is vergelijkbaar met het feit dat de treinen nooit op tijd rijden, maar dan honderd maal erger. Met mijn kosmologisch onderzoek is het anders. Op een gegeven moment zou ik kunnen concluderen: Vincent, je bent gewoon te dom voor dit werk, want je boekt geen resultaten. Het zou heel pijnlijk zijn als dat zo blijkt te zijn, maar dan ligt het wel aan mezelf."
weer de pik op me hebben. Dat is helemaal niet het geval." Ook niet vanwege de wijze waarop u ertegen tekeer gaaü "Nee hoor. Ik heb weliswaar afwijkende meningen, ik ben iemand die graag zijn bek opentrekt, maar er is geen sprake van dat ik speciaal op de korrel zou worden genomen. Maar ik begeef me kennelijk in een schootsveld en dat moet ik dan zelf maar weten." Daardoor wordt u wel telkens weer geconfronteerd met die ergernissen. Iedereen spreekt u erop aan. "Dat is zo. Maar in sommige opzichten ben ik nu eenmaal wat strijdlustiger dan anderen. Ik ben geen persoon van enerzijds-anderzijds. En bij mij is langzamerhand de overtuiging ontstaan dat wij de universiteit als instituut van geleerdheid met hand en tand moeten verdedigen tegen de aanslagen die erop worden gepleegd. Ik ben daar heel extreem in. De universiteit is het mooiste dat er is. Het is een instituut dat dateert van voor de tijd van Plato. De Rijksuniversiteit Leiden is ouder dan het land Nederland."
Uw werk moet toch wel te lijden hebben onder alle ergernissen. "Natuurlijk. We worden in alle opzichten, groot en klein, werkelijk sufgetreiterd. Kijk, we zijn hier door de universiteit uit het prachtige en voor ons zeer geschikte gebouw van de oude sterrenwacht getrapt. Er komen nu mensen in die dat helemaal niet willen. Wij, die er wèl in willen, krijgen een ander gebouw. Lelijk, nieuw, onbruikbaar. En: zónder bibliotheek. Dat is alsof je een woonhuis bouwt zonder keuken. Welke volkomen krankjoreme idioot zoiets laat passeren, weet ik niet. Maar het is zo volslagen ridicuul. Sinds de mens kon schrijven was het hebben van een bibliotheek altijd het kernpunt van geleerdheid. Dit soort getreiter zou toch niet mogen. Maar die mietjes flikken dat gewoon."
Wie heeft het op de universiteit gemuntl "Nou, mensen binnen de universiteit die altijd maar weer bezuinigen op wetenschap en nooit op administratie en bijkomende kosten. En mensen van buitenaf, omdat er elke paar jaar weer een nieuwe staatssecretaris of minister van Onderwijs komt die zo nodig ergens zijn stempel op moet drukken en de hele zaak overhoop gaat halen. "Wat ik het verachtelijke vind van de huidige politiek is dat men steeds beweert dat het een kwestie is van geld. Maar dat is het niet. Ze weten gewoon niet wat ze willen kopen. Ze hebben een systeem bedacht waarbij iedereen, ongeacht zijn capaciteiten, kan studeren. Allicht dat de kosten dan de pan uitrijzen. Een calculerende jongere kan denken: ik hoef alleen maar naar een universiteit te gaan, te kankeren dat mijn professoren niet kunnen lesgeven en mijn kostje is gekocht."
Worden er nog redenen voor gegeveni "Ja: geen geld, geen geld, geen geld. Onzin natuurlijk. Want ze hebben miljoenen uitgegeven aan een of andere patserige architect voor een gebouw dat hij leuk vindt staan in zijn catalogus en dat wij niet kunnen gebruiken. Het geld is er dus wel, het gaat alleen naar andere dingen toe. "Dan is er het kleinschaliger getreiter. Ik had laatst een nieuwe harde schijf nodig voor mijn computer. Die konden we niet kopen, want er was geen geld voor. Toen heeft mijn instituut mij een oude harde schijf met wat extra capaciteit gegeven. Dat ding maakt nu zoveel herrie dat ik in mijn werkkamer niet kan werken. De airconditioning van het gebouw doet daar nog een schepje bovenop en op dit moment heb ik 43 decibel herrie. Tegen één uur 's middags heb ik een kop als een blok en moet ik gewoon weg. Als ik de Arbowet zou toepassen, werd het hele laboratoriu m vandaag nog gesloopt. "En dat soort dingen, daar heeft u wel gelijk in, die vreten gewoon aan je. Ik heb dat al aan mijn gezondheid gemerkt; twee jaar geleden kreeg ik een maagzweer. En toen heb ik besloten dit soort dingen maar gewoon van me af te zetten. Het is niet mijn schuld."
''Een colculerende jongere kon denken: ik hoef olleen mooi nooï een universiteit te goon, te konkeren dot mijn professoren niet kunnen lesgeven en mijn kostje is gekocht."
Moeten universiteiten dan elitairder wordenl "Natuurlijk moet dat. De helft van alle studenten op een universiteit heeft daar niets te zoeken. Hetzelfde geldt voor ongeveer een derde van alle stafleden. Die mensen moeten er dus al-lemaal uit. De studenten door een hele strenge selectie te verbinden aan het propedeutisch examen, de stafleden door een even strenge beoordeling op prestaties. En als men dan constateert dat Vincent Icke er niets van bakt, dan g zou ik mijn biezen moeten pakken. "Maar ja, er heerst tegenwoordig een listig systeem waarbij universiteiten meer geld krijgen naarmate ze meer studenten hebben binnengehaald. En dus gaat de Katholieke Universiteit Brabant een vak als vrijetijdsstudies uitvinden. Ik vind het niet eens zo erg dat ze zoiets gaan bestuderen, maar ze doen het als reactie op
Het is ook niet tegen de persoon Icke gerichte "O nee, nee, nee. Ik ga me niet zitten beklagen dat 'ze' WETENSCHAP,
CULTUUR
et) SAMENLEVING
10
- IULI/AUGUSTUS
199}
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995
VU-Magazine | 588 Pagina's