Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1995 - pagina 400

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1995 - pagina 400

5 minuten leestijd

Dus als het ene tijdschrift je artikel weigert, dan stuur je het naar een ander. Net zolang totdat je een tijdschrift hebt gevonden waarvan de redactie het wel publiceert. Omdat je carrière ervan afhangt, doe je het graag gratis. Zo is er een markt voor veel tijdschriften. Er komen er ook nog steeds bij. ledere wetenschapper erkent dat er teveel wordt gepubliceerd. Maar niemand weet hoe hier een halt aan kan worden toegeroepen." Ad Lagendijk in De Volkskrant, 12 augustus. "Het is mij een raadsel waarom de scheikunde niet lekker over de toonbank gaat. (...) Toch is er nog een sprankje hoop. Hulp uit onverwachte hoek. Het viel mij laatst op dat de primadonna Brooke van de soap 'The bold and the beautiful' scheikundige is! Aha, dat is wat we nodig hebben. Een scheikundige die succesvol is, vrouw, rijk, mooi, en die ook nog zichtbaar een leuk vak uitoefent (want de vloeistoffen zien er allemaal mooi gekleurd uit!). Mag ik u vragen om uw neefjes en nichtjes van 16 of 17 en alle kinderen uit de buurt regelmatig bij u thuis uit te nodigen en achteloos de televisie aan te laten staan? Dan blijft er van ons misschien toch meer over dan een lege huid. Alvast bedankt." Barend f. Thijsse in Intermediair, 18 augustus. "De eerste twintig jaar van de Indonesische staat was de Indonesische historiografie geïnspireerd op de Nederlandse manier van geschiedschrijven. (...) Je ziet dat het traditionele Nederlandse beeld van Indonesië, ondanks radicale wijzigingen, nog steeds van invloed is op het Indonesische beeld. In zekere zin is die beïnvloeding natuurlijk onvermijdelijk, het is de manier waarop dingen in post-koloniale landen tot stand komen." Historicus Anthony Reid in Historisch Nieuwsblad, juli.

Botte bijl

echter niet overbodig. Ik lees - althans, al lezend had ik dat gevoel - dat de auteur in het eerste boek niet alles had gezegd wat hij wilde zeggen. In de tweede helft van het boek blijkt dat ook. Terwille van de samenhang is hij teveel in herhaling getreden, inderdaad. Maar opmerkingen als 'anti-wetenschappelijke goeroe van een bedenkelijk type' en 'tast de geloofwaardigheid en de integriteit aan' zijn beneden het peil waar A. van den Beukei zich beweegt en G.f. Peelen zich ook zou moeten bewegen. En waarom zo scherp? Criticus blijkt het met de stelling van de auteur eens te zijn, namelijk dat zowel religie als natuurwetenschap geen antwoorden moeten geven op vragen die op het terrein van de ander thuishoren. Hiervoor waarschuwt de auteur en hij noemt enkele

'Hoe en waarom' (juni 1995) Waarom moeten kritieken altijd scherp en hatelijk zijn, vooral als het onderwerp ligt op het terrein van godsdienst en levensovertuiging? Aangezien deze thema's per definitie persoonlijk zijn, lenen zij zich bij uitstek voor scherpe en harde kritiek. Zou dat echter niet juist een reden moeten zijn om wat meer te pogen de ander te begrijpen, in plaats van met de botte bijl in te hakken op wat niet bevalt? De kritiek op beide boeken van A. van den Beukei is uiteraard niet geheel onjuist. De herhalingen irriteren, omdat herhalingen een betoog eerder verzwakken dan bevestigen. Wat eenmaal goed is gezegd, behoeft niet te worden herhaald. Daarmee is dit tweede boek

Gedram over technologie Voortdurend moeten we politici uitleggen dat kennis méér is dan technologie en zeker meer dan elektronica. Erg succesvol zijn wij daar niet in - de recente kabinetsnota 'Kennis in beweging' ademt weer die monomane sfeer van 'technologie moet ons de 21ste eeuw in leiden'. Ik word een beetje moe van het eindeloze gedram over technologie. U kent dat sombere verhaal wel - Nederland heeft een technologische achterstand opgelopen en als we die niet gauw inhalen, missen we de boot! Dus moet er meer geld naar technologische bedrijven en ook naar bètafaculteiten. Hieruit spreekt een hinderlijke ééndimensionaliteit. Natuurlijk moeten we de concurrentiekracht van Nederland versterken, maar daar zal (informatie)technologie maar een beperkt onderdeel van zijn. De kennis die we nodig hebben is vooral ook organisatie-, markt- en niet te vergeten talenkennis. Het is jammer dat door het gedram over technologie de échte sterke punten van onze economie naar de achtergrond verdwijnen. WETENSCHAP,

CULTUUR

SAMENLEVING

30

(van de grotere) natuurwetenschappers die hij verder de eer geeft die hun toekomt, die de regel overtreden en (andere) die de regel bevestigen of onderschrijven. Hiermee gooit hij de 'hoe en waarom vraag' dus juist niet door elkaar en 'stuurt de strijdende partijen terug naar hun eigen helft'. Precies, juist wel. Wat de criticus niet begrijpt, althans niet vermeldt, is dat het voor de meeste gelovigen vrijwel onmogelijk is op eigen kracht uit het besproken dilemma geloof versus wetenschap te komen zonder ogen en oren te sluiten voor het een of voor het ander. Hierbij helpt de auteur en het tweede boek is een goede aanvulling op het eerste, vooral door de meer persoonlijke kleur. J.A. Wiegel Middelburg

Nog steeds zijn buitenlanders verbaasd over de internationale oriëntatie van ons volk en onze infrastructuur. Illustratief is het schitterende vliegveld Schiphol (op de verkeerde plaats, dat wel). In het 'World Competitive Report 1994' zijn veertig economieën met elkaar vergeleken. Op internationalisatie en openheid naar culturen scoort Nederland hoog , maar we zal<;ken weg op talenkennis. Vooral in het Europa van de toekomst, met de as Parijs-Bonn, zullen we veel minder op het Engels kunnen terugvallen dan nu het geval is. Als Nederland zijn toonaangevende positie in de kennismaatschappij wil verstevigen, dan moet het aanleren van met name Frans en Duits hoger op de prioriteitenlijst. Dus niet met voorrang gaan investeren in onze zwaktes (technologie), maar juist in onze sterktes (andersoortige kennis)! Het wordt tijd dat ook niet-bèta's Den Haag een lesje over de toekomstige kennismaatschappij geven. Waarom schrijven de alfaen gammafaculteiten niet een eigen kennisnota voor het parlement? Dan zijn we meteen een keer van het gedram over technologie af!

- SEPTEMBER

199s

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995

VU-Magazine | 588 Pagina's

VU Magazine 1995 - pagina 400

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995

VU-Magazine | 588 Pagina's