VU Magazine 1995 - pagina 257

die kennis moet toch de basis vormen voor verder onderzoek. In Nederland lijkt aids niet langer een directe bedreiging voor de volksgezondheid. Het aantal patiënten stabiliseert geleidelijk. Wereldwijd, zegt Moerkerk, ligt dat anders. De naar schatting twintig miljoen mensen die nu met het hiv-virus geïnfecteerd zijn, kunnen er in werkelijkheid ook meer zijn. Het is niet altijd duidelijk of bij iemand die aan bijvoorbeeld tbc overlijdt, aids op de achtergrond een rol heeft gespeeld. De registratie is ook niet overal betrouwbaar; de medici hebben het druk met de behandeling van de zieken en komen aan papierwerk en onderzoek naar doodsoorzaken vaalc niet toe. Als er tenminste nog medici aan te pas komen. Veel aids-patiënten sterven op straat zonder ooit een dokter te hebben gezien. Dus zijn de cijfers gebaseerd op extrapolaties, op veredeld natte-vingerwerk, dat weliswaar afkomstig is van gerenommeerde wetenschappelijke instituten als Harvard, maar alleen daar-

om nog niet werkelijk betrouwbaar. Bovendien vormen de kale cijfers weinig meer dan het topje van de ijsberg: met name de maatschappelijke gevolgen van aids zijn ingrijpend. Neem het dorpje Katete op het platteland van Zambia. Daar overleed de plaatselijke dierenarts aan aids. Dat was niet alleen een drama voor de man en zijn familie, maar ook een ramp voor het dorp. De dichtstbijzijnde dierenarts woont op grote afstand - een kilometer of vijftig verderop - met alle gevolgen van dien voor de gezondheid van het vee en de voedselvoorziening. "Het zijn in veel gevallen de beter opgeleiden die slachtoffer worden van aids", zegt Moerkerk. "Wij moeten daar rekening mee houden bij de planning van onze projecten. We ralcen onze lokale medewerkers al snel weer kwijt. De gemiddelde omloopsnelheid - ik weet zou gauw geen beter woord bij onze projecten in Tanzania ligt op anderhalf jaar. Dan blijkt bijvoorbeeld iemand die we kunnen inzetten voor wetenschappelijk onderzoek zelf geïn-

fecteerd te zijn of ziek te worden. Zo iemand trekt weg, ondanks alles nog op zoek naar genezing, bijvoorbeeld bij een gebedsgenezer, of gewoon om te sterven." Aids is daarmee een bedreiging voor de voortgang van het aidsonderzoek. De oorlog in Ruanda bijvoorbeeld, vormde niet alleen een ideale voedingsbodem voor een verdere verspreiding van de epidemie, maar betekende ook een ramp voor het Belgische en Franse onderzoek naar de virusstammen die aids veroorzalcen. Het werk van jaren van onder andere de Universiteit van Antwerpen en Instituut Pasteur uit Parijs is kapot gemaalct. "En dat", zegt Moerkerk, "waren hele goede programma's." Die politieke instabiliteit is volgens Moerkerk trouwens mede een gevolg van de aids-epidemie. "In Ruanda" zegt hij, "kan aids de katalysator zijn geweest van het kamikazegedrag daar. Het leger wordt door de Hutu's gedomineerd en naar schatting is veertig procent van de militairen geïnfecteerd.

DIS Hans Moerkexk: "Er zijn een paai vaccins die weikzaam kunnen zijn. En omdat de industiie niet uitzoekt of ze weiken, moeten wij dat doen. "

\^ WETENSCHAP,

CULTUUR

e) SAMENLEVING

- [UNI

1995

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen