VU Magazine 1995 - pagina 336

Atheïst weer niet, dat breekt je op. Ik vind wel dat een uitgever vooral niet te deskundig moet worden op het terrein wat hij uitgeft. Dan bedrijf je al gauw hobbyisme. Ik zit vijfendertig jaar in dit vak, en voor mij geldt dat een fonds een moreel-ethische waarde moet vertegenwoordigen. Anders kan ik het niet. Dat is mij jarenlang uitstekend gelukt in de gezondsheidszorg en op het gebied van de neerlandistiek, en dat lukt me nu ook met religie. Je hoeft er geen grote affiniteit mee te hebben, maar het moet je ook niet tegenstaan. Er zijn in het Kok-huis fondsen die ik niet zou kunnen beheren. Uitgvers zijn individualisten, en uit die persoonlijke binding met hun fonds blijkt dus hun individualiteit. Wat de directeur van de Bezige Bij kan, kan ik niet. Of het omgekeerde waar is, weet ik niet. De uitgever en zijn fonds versmelten. Dat is iets te sterk, maar zoiets is het wel." Diiecteur Ben Mathis van uitgeverij Gooi en Sticht, in Inzage, juni. "Er zijn meer voorbeelden van versporting aan de universiteit. Wat te denken van de vele prijsvragen en competities die vaak in samenwerking met het bedrijfsleven worden uitgeschreven. Met een beetje behoorlijke scriptie kun je tegenwoordig niet alleen afstuderen, maar vaak ook nog een forse premie binnenhalen. Daarvoor hoef je alleen de inhoud aan te passen aan de voorwaarden van de firma die de prijs uitlooft." Columnist faap Boerdam in NRC Handelsblad, 10 juni.

Deze regel geeft echter een geheel verkeerde indruk van de inhoud. Er komen in het geheel geen sagen, mythen en legenden in voor. Mijn boek is een wetenschappelijke studie over de wijze waarop men in het verleden tot in het heden bepaalde verschijnselen over alle aspecten van de voortplanting trachtte te verklaren. Uiteraard komt men daarbij elementen van bijgeloof tegen, maar daarmee is de gewraal<te zinsnede niet ge-

Bijgeloof (Op de plank, mei 1995) In het meinummer van WCS staat in de rubriek 'op de plank' een recensie van mijn boek 'In smart zult gij uw kinderen baren'. De laatste zinsnede van dit bericht luidt: "En dat levert heel wat boeiende sagen, mythen en legenden op die in dit boek zijn samengebracht".

rechtvaardigd. Ik vraag mij af of degene die deze recensie heeft geschreven zich inderdaad heeft verdiept in de inhoud van het boek. Wanneer aspirantlezers op deze recensie zouden afgaan, zullen velen iets geheel anders vinden dan zij mogelijk verwachtten.

S.M.I. Damstia-Wijmenga, aits Groningen

7^^a//<'A<r^'Ai9'ySm^»

ENc-Jan Tulninga Digitale blinil dates Binnenkort kunt u elke vakantieplaats thuis alvast bezoeken met behulp van Internet. U wandelt dan even digitaal op een strand of door een museum. Voorpret op Internet; ik zie de folders al voor me! De laatste tijd neemt de euforie rond de elektronische snelweg en vooral Internet alleen maar toe. Zelfs Maicel van Dam wijdt er een aflevering van zijn vaste column in de Volkskrant aan. "Wie regelt bij die technologie de democratische verantwoording", zo luidt zijn bezorgde vraag. Elke dag schijnen er wereldwijd vijftigduizend aansluitingen bij te komen en wie niet meedoet "mist de boot". Althans, dat is wat door het snel groeiende aantal verslaafden wordt gesteld. Maar of u en ik nu binnenkort echt zoveel anders gaan communiceren... Bij steeds meer ingewijden ontdek ik een bijna ideologisch geloof in de zegeningen van digitale communicatie. Deze insiders voorspellen een technologische revolutie in alle vormen van communicatie tussen individuen; dat geldt niet alleen voor bijvoorbeeld zakenlieden en wetenschapsmensen, maar ook voor het intermenselijk verkeer tussen 'gewone burgers'. In de toekomst zien zij niet alleen ons televisiegebruik interactief worden. Ook zal, zoals gezegd, onder veel meer de vakantie, deels met behulp van virtual reality kunnen worden voorbeleefd. Ingrijpend is echter vooral hun voorspelling dat ook onze hoogstpersoonlijke communicatie meer en meer via Internet zal gaan plaatsvinden, zodat we WETENSCHAP,

CULTUUR

é> SAMENLEVING

42

zelfs onze vrienden in de nabije toekomst digitaal op de koffie krijgen. Ik blijf sceptisch. En dat niet alleen vanwege het feit dat ik eerdere technologisch geïnspireerde euforieën heb zien verdampen, zoals die rond kernenergie en biotechnologie. Nee, mijn scepsis komt vooral voort uit het geringe enthousiasme dat ik bij mijn kinderen voor deze rage bespeur. En zelfs mijn eigen informatica-studenten hebben zo hun gerede twijfel aan deze hype. Vorige maand vroeg ik een so/tware-specialiste haar Internet-verslaving toe te lichten voor vijftig van deze studenten. Zelfs haar persoonlijke relaties bleken er drastisch door beïnvloed: ze spral<: over digitale blind dates: intieme elektronische communicatie met mensen die ze nooit daadwerkelijk heeft ontmoet! Maar nog voor ik kon bedenken dat ik inmiddels misschien wel te oud begin te worden voor dit soort stormachtige ontwikkelingen, was er deze troost: ook die toekomstige informatici zagen niets in deze digitale verslaving. Uiteraard hebben ze vooral bezwaar tegen een eventuele elektronische invasie in hun privésfeer. Ongetwijfeld zal in de naaste toekomst een zeer groot deel van de zakelijke communicatie langs elektronische weg plaatsvinden. Maar thuis hebben zelfs deze jonge mensen nog steeds een gezonde voorkeur voor het persoonlijke contact. Voor hen geen digitaal cafébezoek en vooral geen elektronische liefdesaffaire. Heus, er is hoop: op basisscholen zijn de computerspelletjes alweer uit en flippo's (een soort platte kartonnen knikkers) de nieuwste rage.

- JULI/AUGUSTUS

1995

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen