VU Magazine 1995 - pagina 50

DeUitspnaak

.A §

K

rijgshaftige taal in boze brieven; daar kan ik geen genoeg van krijgen. Gezwollen en ver-

Wakker Nederland. Dat blijkt toch vooral een land van gelijkhebbers, eldorado voor fatsoensrakkers, waar 'lantjes' de Dam schoonvegen, de sleten woorden, een te hoge toon en een VVClKIICr ridders Van Rappard heten en egotrippende oudtiental decibellen te luid; ondanks de diepe trastrijders, ondanks hun gevorderde leeftijd, nog giek die ongetwijfeld schuilgaat achter zo'n brief, altijd luidkeels het grootste maar onbeargumenteerde gelijk brengt zoiets bij mij een gulle lach teweeg. En deze hier is wel van de vismarkt claimen. een hele mooie. Alle cliché's die in dit type publieke uitingen Een krachtig maar eenvoudig "Zal-ik-jou-eens-op-je-bekgangbaar zijn, passeren hier de revue. Lees maar even mee. slaan?", is voor zo'n wakkere Hollander niet genoeg. Nee, hij Er is sprake van een actie ter beschadiging van iemand. Maar moet minstens met politie en justitie dreigen. Hij staat in zijn op de smerige manier waarop men die iemand (c.q. zijn nagerecht nietwaar, heeft rust &. orde, trouw aan het koningshuis dachtenis, c.q. zijn erfgoed) denkt te moeten bekladden (let en de eer van het vaderland hoog in 't vaandel. Hij roept, zich vooral op dat snijdende "denkt"!), is totnogtoe veel te netjes geruggesteund wetend door "velen met mij", desnoods een gereageerd. Maar nu is de grens van het toelaatbare ruimheus 'commando' in het leven om de vijand te 'liquideren'. schoots overschreden. Een en ander noopt de briefschrijver Een wakkere Hollander, kortom, gaat tot het uiterste - "Hou die altijd tevens namens vele anderen spreekt: ik en zo'n achtme vast Mien, of ik bega een ongeluk!" -, althans in woorden. honderd andere oudstrijders - tot het uitdelen van een rechtse directe. Waarop het echte schelden kan beginnen: lafaard, vieLoze dreigementen. Gelukkig maar. Want meestal is de zerik, schoft, bandiet! scheidslijn tussen goed en fout zo flinterdun. Zoals in het Argumenten? Die doen hier absoluut niet terzake. En op ons geval Princen. Zou de boze-briefschrijver van hierboven weten netvlies verschijnt langzaam maar zeker 'oudstrijder Bussink', hoe die vermeende landverrader aan de bijnaam 'Poncke' het onvergetelijke typetje van Kees van Kooten, die trillend kwam? Vast niet. Toen Princen tijdens de Tweede Wereldoorvan woede de bril rechtzet om spugend en met overslaande log wegens illegale activiteiten in een Duitse gevangenis stem al wat vies, voos en fout is aan zijn rapier te rijgen. Maar belandde, bleek zijn favoriete tijdverdijf de lectuur van 'Leven zover komt het nooit. en daden van pastoor Poncke van Damme in Vlaanderen'. Hoofdpersoon van dat boek is een strijdbare geestelijke van Stijl en compositie van dit soort boze brief zijn overigens in het anarchistische ruwe-bolster-blanke-pit-type. Maar Princen principe multi-functioneel: de brief is inzetbaar bij om het heeft, lezend in zijn Duitse cel, toen niet kunnen bevroeden even welk rel of misstand. Het basisrecept is simpel. Wie de dat fan H. Eekhout, de auteur van deze vooroorlogse, in slag eenmaal te pakken heeft kan de kwestie 'Poncke Princen' Zeeuwsvlaams dialect geschreven, sociaal geëngageerde scheldie in deze brief aan de orde is, met wat eenvoudige ingrepen menroman, tezelfdertijd stevig met de Duitse bezetter aan het vervangen door - ik noem maar wat - het historische tv-proheulen was. gramma 'Beeldreligie' van de Vara, blote dames op de buis, de Lockheed-affaire of de winkelsluitingswet. Het onderwerp wisselt, het patroon blijft hetzelfde. Goed? Fout? Tussen die twee uitersten strekt zich een wereld De eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat ik smul van dergelijvol nuances uit. Maar die maken de zaak uiteraard wel wat ke uitingen van lezers. Helaas zijn ze betrekkelijk schaars in ingewikkeld voor een wakkere boze-briefschrijver. de kranten die ik onder ogen krijg. Deze stond eind december per ongeluk in Het Parool. Maar naar verluidt vult De Telegraaf, de Krant van Wakker Nederland, er hele pagina's mee. D. P R I N S E N

WETENSCHAP,

CULTUUR

1IIIOI#I#«M

et) SAMENLEVING

48

- IANUARI/FEBRUARI

1995

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen