VU Magazine 1995 - pagina 376

woord was om enige tientallen exemplaren te verplaatsen."

Parasiet Die onvrijwillige pioniers gingen in een koelbox, waarin ze zich, vanwege de lage temperatuur, rustig zouden houden en hun kwetsbare vleugels zo min mogelijk zouden beschadigen. De tere vracht was in handen van Martin Scliepers, een fanatieke motorrijder zoals Veling later vertelt, daarmee en passant de mythe uit de wereld helpend als zouden natuurliefhebbers en met name vlindervrienden doetjes met geitewoUen sokken zijn. Sinds de koelbox in Schipborg openging is het afwachten geblazen voor de Vlinderstichting. Veling: "Pas na een jaar of vijf kun je met enige zekerheid zeggen of de bosparelmoervlinder zich daar met succes heeft gevestigd. We hebben ons best gedaan om in kaart te brengen waar het mis kan gaan, maar we kunnen ook niet alles voorzien." Ergens in Engeland, vertelt Veling, mislukte de herintroductie van een Kaïs Veling: "Vwegei was ik vogelaar, maar vlinders zijn een stuk plezieriger. "

dagvlinder: "Eerst leek de soort zich vlot te ontwikkelen, maar op een gegeven moment ging het te goed. Ze aten alle voedselplanten in de omgeving kaal en na een paar jaar waren ze weer verdwenen, ten onder gegaan aan hun eigen succes. Later bleek dat er een parasiet is, die hun aantallen in toom houdt. Die was niet meeverhuisd naar het nieuwe woongebied. Alles hangt met alles samen in de natuur en je mag geen schakelt je vergeten, zelfs geen parasieten waarvan je zou verwachten dat de vlinders ze kunnen missen als kiespijn." Veling wil foto's malcen van de strubben voor het archief van de Vlinderstichting. We verlaten de gebaande paden en struinen dwars door de wildernis. Dat is natuurlijk tegen alle regels, maar Veling kent de beheerder en verwacht geen problemen. "Dit is een rustig middagje voor mij", lacht hij, geroutineerd zijn weg zoekend door de heide en het gras. "De Vlinderstichting werkt op commerciële basis, dat wil zeggen dat ik mijn uren moet verantwoorden tegenover de gemeenten, provincies of organisaties als Natuurmonumenten die ons

WETENSCHAP,

CULTUUR

aP SAMENLEVING

6

- SEPTEMBER

inhuren voor advies of onderzoek. Vrijblijvendheid is er voor ons niet bij; we moeten ons eigen geld verdienen. Een goede zaak trouwens, dat houd je walcker en het geeft continuïteit. Wie vandaag de dag afhankelijk is van subsidies leidt een onzeker bestaan." Het terrein is goed onderhouden. Sommige eiken zijn gekapt, andere krijgen juist de kans om door te groeien. De bosparelmoervlinder kan kiezen waar hij zich het beste thuis voelt. Is het niet vreemd dat de vlinder zo afhankelijk is van menselijk ingrijpen? Hoe deden ze dat vroeger eigenlijk, toen er nog geen boeren waren in het Drentse land? Veling, af en toe wijzend op een vlinder: "Vroeger had je grote grazers als oerossen of edelherten die het bos openhielden. Want daar draait het om: bos met behoorlijk grote open plekken en de vegetatie die daarbij hoort. Bovendien vielen er wel eens bomen om, die ook open plekken achterlieten van soms wel een meter of vijftig in doorsnee. De bosparelmoervlinder redde zich destijds ook wel zonder mensen." Het kost minder dan een kwartier om het gebiedje te doorkruisen en dan

199a

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen